Dante Alighieri

Dante Alighieri - biografia

Dante Alighieri to bez wątpienia nietuzinkowa postać, której ślad znajdziemy w każdej, następującej już po jego śmierci, epoce literackiej. Pomimo upływu setek lat, Dante to do dziś jeden z najczęściej komentowanych autorów. I choć wokół jego twórczości i jeszcze bardziej wokół samego życiorysu krąży wiele niejasności, literacki kunszt sprawił, że został zapamiętany na wieki.

Biografia Dante Alighieriego

Dante urodził się w drobnoszlacheckiej rodzinie w czerwcu lub maju 1265 roku. Był to okres w którym na terenie dzisiejszych Włoch funkcjonowały liczne małe państewka. Dochodziło między nimi do licznych zatargów, których powodem były waśnie pomiędzy zwolennikami panowania cesarza i papieża. Co więcej, Dante urodził się w mieście, które było jednym z najgorętszych pod względem zamieszek w owym czasie, a mianowicie była nim Florencja. Jak pokazały przyszłe czyny oraz treść twórczości literackiej artysty, okres dorastania spędzony w tak ciężkich realiach pozostawił na nim ślad.

Jeżeli chodzi o rodzinę Dantego to na próżno szukać dogłębnych informacji o jego najbliższych krewnych. Wiadomo na pewno, że posiadał pochodzenie szlacheckie, jednak jego rodzina nie posiadała większego majątku. Z włoskich kronik można również wyczytać, że jego ojciec był żonaty co najmniej dwukrotnie. Alighiero, bo tak miał na imię, ożenił się najpierw z kobietą, której imię jest nieznane. I to właśnie ona urodziła Dantego. W późniejszych latach Alighiero wraz z nową wybranką Lappą Cialuffi był ojcem jeszcze dwójki dzieci - Francesca i Tany. Zmarł w 1283 roku, co również mogło mieć swoisty wpływ na to, co pisał Dante.

W XIII wieku, czyli w czasach, w których żył młody Dante, losy dzieci drobnej szlachty nie były łatwe. Przyszły autor został zaręczony jeszcze jako dziecko z Gemmą Donati. Pomimo tego, że to nie ona była jego ideałem kobiety, mieli wspólnie trójkę dzieci: Jacopo, Pietra i Antonię. Serce Dantego biło jednak dla sąsiadki, która pochodziła ze znacznie wyższych sfer społecznych. Mowa o rówieśniczce Dantego, Beatrice. Potwierdzeniem głębokiego uczucia była reakcja artysty na śmierć dziewczyny w 1290 roku. Przyjął ją bardzo ciężko i w konsekwencji załamał się nerwowo. Wydarzenie to doprowadziło do wielu zmian w sposobie życia Dantego. Stroniący wcześniej od niskich uciech mężczyzna zaczął wykorzystywać różne sposoby na zabicie smutku. Drobne zawirowania w sferze emocjonalnej nie przeszkadzały jednak w kontynuowaniu rozważań filozoficznych zamienianych następnie na literackie arcydzieła.

Nawiązując do trudnego okresu, w którym przyszło żyć artyście, w latach 1295-1301 Dante stał się bardzo aktywnym politykiem na lokalnej scenie. Był jednym z wyżej postawionych w hierarchii członków ugrupowania jednego z radykalniejszych stronnictw – białych. Najpierw zdecydował się wstąpić do cechu aptekarzy i lekarzy, a parę lat później został powołany na urząd priora. Kiedy w końcu w roku 1302 władzę w regionie przejęło przeciwne stronnictwo czarnych, losy Dantego bardzo się skomplikowały. Podczas jednego z poselstw związanych z odnowieniem ligi miast gnelfickich, papież uwięził literata, a następ-nie skazał go na karę grzywny i dwa lata banicji. Ponieważ Dante nie uiścił opłaty, wydano na niego wyrok: wygnanie albo spalenie na stosie. Wybrał ten pierwszy, co spowodowało, że do końca życia krążył po dworach, utrzymując się na nich z operowania słowem. Losy Dantego po opuszczeniu miasta są jeszcze bardziej tajemnicze niż jego wcześniejsze poczynania.

Najbardziej prawdopodobną wersją wydaje się to, że studiował kolejno w Bolonii, Paryżu i Rawennie. To właśnie w Rawennie spędził także ostatnie lata swojego życia. Według zapisów lokalnych kronik, wraz z nim mieszkała cała rodzina, czyli dzieci oraz żona Gemma. Był to również okres, w którym twórczość Dantego została doceniona. Znana jest data śmierci, jednak niekonieczne jej przyczyna. Przyjmuje się jednak, że Dante umarł z powodu nieznanej w tamtym czasie choroby w dniu 14 września 1321 roku w Rawennie.

Charakterystyka twórczości Dantego

Pomimo braku bardzo dokładnych informacji o życiu Dantego powstała ogromna ilość jego biografii. Nie powinno to jednak dziwić, ponieważ specyficzny przekaz pochodzący z jego twórczości pozostawiał miejsce na własne interpretacje jego dzieł literackich oraz samej postaci. Można wręcz spotkać się z opiniami, twierdzącymi, że to właśnie owa tajemniczość w dużej mierze dodaje tajemniczość omawianej przez nas postaci. To, co jednak wiemy na pewno, to fakt, że błyskotliwość oraz wesołe usposobienie prawie nigdy nie opuszczało Dantego. Może być to nieco zadziwiające, jeżeli weźmiemy pod uwagę treści jego utworów.

Największym arcydziełem stworzonym przez Dante Alighieri uznawany jest utwór zatytułowany „Boska Komedia”. Utwór przedstawia domniemaną wizję życia po śmierci. W bardzo dużym stopniu pokrywa się ona z ówczesnymi wierzeniami oraz stereotypami obowiązującymi w danej epoce. Podobnie, jak zasady ówczesnej literatury, stereotypy również nie spotkały się z aprobatą Dantego. „Boska Komedia” to swego rodzaju streszczenie całej twórczości Dante Alighieriego. Pieśni z „Boskiej Komedii” przekładał między innymi Adam Mickiewicz, jednakże pierwszy raz cała treść dzieła została przetłu-maczona na język polski dopiero w roku 1860 przez Juliana Korsaka.

Nie można jednak pominąć utworów, które powstały wcześniej. Pomimo tego, że nie zyskały aż tak ogromnej sławy, to i tak wywarły znaczący wpływ na utwory literackie, które ujrzały światło w przyszłych epokach. Pierwszym z większych tekstów napisanych przez Dantego była „Vita nuova”. Utwór wykonany jest częściowo prozą, a częściowo wierszem. W całości nawiązuje jednak do miłości do Beatrice. Wiele dzieł Dantego miało ogromny wpływ na kierunek rozwoju literatury i kultury. W „Convivio” omawiał on problemy związane z humanistyką, czyli kierunkiem, który stał się głównym nurtem dopiero kilkadziesiąt lat później. Popularnymi wydaniami są również mówiący o języku włoskim „De vulgari eloquentia” oraz traktat polityczny zatytułowany „De monarchia”.

Dante Alighieri - twórczość

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM