Francesco Petrarca

Biografia


Francesco Petrarca jest jednym z pierwszych poetów renesansowych, urodzonym 20 lipca 1304 roku w Arezzo. Był synem notariusza florenckiego, który popadł w konflikt z władzami miasta, co doprowadziło do ucieczki całej rodziny do Awinionu, na dwór papieski. Francesco wyjechał wkrótce do Bolonii i Montpellier, gdzie studiował prawo. Po śmierci ojca wrócił do Awinionu i podjął decyzję o przyjęciu święceń kapłańskich, co pozwalało mu na dostatnie życie. Tzw. „niskie święcenia” nie były przeszkodą do założenia rodziny - Petrarca wkrótce ożenił się i został ojcem dwójki dzieci. Poeta spędził swoje życie na licznych podróżach, korespondencji z największymi ówczesnymi humanistami, studiowaniu starożytnej literatury i tworzeniu własnych dzieł. Pasjonowała go filologia. W 1341 r. otrzymał największe odznaczenie dla twórcy – wieniec laurowy.

Francesco Petrarca – twórczość

Poeta pisał zarówno w języku włoskim (volgare) jak i po łacinie. Do jego twórczości zaliczają się utwory poetyckie (np. „Sielanki” czy „Psalmy pokutne”), traktaty erudycyjne i moralne (np. „O spokoju życia poświęconego religii”, „O postępowaniu w dobrej i złej doli”, „O znakomitych mężach”), pisma polemiczne (np. „Inwektywa przeciwko pewnemu potężnemu człowiekowi”, „Tajemnica moja”) i inne utwory, takie jak listy czy sonety (kierowane do tajemniczej Laury, której istnienia nigdy nie udało się potwierdzić, a którą Francesco, jak sam twierdził, spotkał w 1327 r.).

Francesco Petrarca i jego dzieła miały wielki wpływ na rozwój włoskiej twórczości i takich gatunków lirycznych jak sonet. Powstała nawet tendencja literacka nazwana petrarkizmem, polegająca na naśladowaniu twórczości poety, którego utwory stały się wzorcem poezji miłosnej.

Poeta zmarł 19 lipca 1374 roku w Arquà.

Francesco Petrarca - twórczość

Francesco Petrarca - zbiory twórczości

Epoka literacka: Renesans