Tadeusz Borowski

Biografia

Urodził się 12 listopada 1922 roku w Żytomierzu na terenach ukraińskich. Gdy był dzieckiem jego rodzice zostali aresztowani i wywiezieni na Syberię. Bracia Borowscy zostali sami, starszy Juliusz - trafił do internatu, a Tadeusz Borowski pod opiekę swojej ciotki. Ojciec z niewoli zwolniony został dopiero w roku 1932. Dwa lata później, po powrocie matki, cała rodzina osiadła w stolicy. Przyszły poeta maturę zdał na tajnych kompletach w Warszawie, gdzie również ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W 1942 roku zadebiutował tomikiem poetyckim Gdziekolwiek ziemia. Rok później trafił do oświęcimskiego obozu koncentracyjnego, skąd przeniesiono go do Natzweller-Daumergen, a później do Dachau-Allach. Z ostatniej placówki uwolniła go armia amerykańska. Swoją twórczością wpisywał się w stylistykę pokolenia Kolumbów, jak np. Dzień na Harmenzach, Proszę państwa do gazu (1946), U nas w Auschwitzu (1946, z tomiku Byliśmy w Oświęcimiu). Po powrocie do Polski ukończył studia i rozpoczął pracę w Polskim Biurze Informacji Prasowej w Berlinie. Późniejsze dzieła, czy to poetyckie, czy opowiadania, pisał w duchu propagandy komunistycznej. Z powodu nieradzenia sobie z powojenną rzeczywistością (rozczarowania komunizmem) i traumatycznych doświadczeń (uwikłania się w romans tuż przed urodzeniem się jego córki Małgorzaty) popadał w coraz większą depresję, co skończyło się samobójstwem. Odebrał sobie życie 3 lipca 1951 roku w Warszawie.