Tadeusz Boy-Żeleński

Tadeusz Boy-Żeleński - biografia

Tadeusz Boy-Żeleński herbu Ciołek przyszedł na świat 21 grudnia 1874 roku w Warszawie. Wychował się w inteligenckiej rodzinie – ojciec Władysław był znanym kompozytorem, matka z kolei prowadziła bujne życie towarzyskie – ich dom odwiedzali m.in. Ignacy Paderewski czy Oskar Kolberg. W 1895 roku w czasopiśmie „Świat” pojawiły się jego debiutanckie sonety. Po zmianie miejsca zamieszkania na Kraków, przyszły literat zdecydował się na studia praktyczne i zdawał na medycynę. Dostał się na Uniwersytet Jagielloński, gdzie otrzymywał stypendia naukowe, co pozwoliło mu na edukację w Paryżu czy Wrocławiu.

Hulaszcze życie zapoczątkowane w czasach studenckich nie przeszkadzało Tadeuszowi Żeleńskiemu w angażowaniu się w kolejne aktywności. Zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Przybyszewskim i wraz z nim należał do najbardziej znanych twórców krakowskiej cyganerii. Od 1901 roku pracował w Klinice Pediatrycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, równolegle publikując prace naukowe w fachowych czasopismach medycznych. Powołał do istnienia stowarzyszenie Kropla Mleka, której celem było promowanie higieny i pielęgnowanie niemowląt. Od 1906 roku Tadeusz Boy-Żeleński współpracował z kabaretem Zielony Balonik rezydującym w krakowskiej Jamie Michalika, będąc ich głównym satyrykiem. Do 1919 roku znajdywał pracę w różnych miejscach jako lekarz – oferował swoje usługi nawet w armii austriackiej – by ostatecznie w tym właśnie roku porzucić ją na rzecz literatury.

Podczas pobytu w Paryżu zachłysnął się francuską klasyką, której największe dzieła przełożył na język polski. Pełnił obowiązki recenzenta teatralnego w magazynie „Czas”. Po przeprowadzce do Warszawy kierował Teatrem Polskim. W tym czasie również odezwały się w nim lekarskie instynkty i współtworzył wraz z Ireną Krzywicką Poradnię Świadomego Macierzyństwa w Warszawie, w którym stawiano na promowanie edukacji seksualnej. W 1939 roku wyjechał z powodu wybuchu drugiej wojny światowej do Lwowa, gdzie objął kierowanie katedrą historii literatury francuskiej na Uniwersytecie Lwowskim. Współpracował z czasopismami: „Nowe Widnokręgi” i „Czerwony Sztandar”. Wkrótce po zajęciu Lwowa przez Niemców, 3 lipca 1944 roku, Tadeusz Boy-Żeleński został aresztowany i rozstrzelany wraz z innymi lwowskimi profesorami.

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM