„Katedra” to opowiadanie science fiction Jacka Dukaja, napisane i opublikowane w 2000 roku w zbiorze „W kraju niewiernych”. Utwór otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla dla najlepszego opowiadania za 2000 rok i jest uznawany za jedno z najważniejszych dzieł współczesnej polskiej fantastyki naukowej. Inspiracją dla Dukaja była architektura Antonia Gaudíego, szczególnie barcelońska Sagrada Família, której organiczne, rozrastające się formy wpłynęły na wizję tytułowej budowli. Akcja rozgrywa się w dalekiej przyszłości na jednej z planetoid roju Izmiraid, gdzie przy grobie kosmonauty Izmira Predú powstała niezwykła Katedra zbudowana z żywokrystu, substancji zdolnej do samodzielnego rozwoju i tworzenia skomplikowanych struktur. Głównym bohaterem i narratorem jest ksiądz Pierre Lavone, wysłany przez Kościół w celu zbadania domniemanych cudów związanych z grobem Izmira i ustalenia, czy miejsce to rzeczywiście ma charakter sakralny.
„Katedra” łączy fantastykę naukową z problematyką filozoficzną, teologiczną i metafizyczną. Dukaj zestawia racjonalne metody poznawania rzeczywistości z doświadczeniem sacrum, stawiając pytania o naturę cudu, granice nauki, możliwość kontaktu z czymś przekraczającym ludzkie poznanie oraz relację między człowiekiem a tworzonymi przez niego technologiami. Sama Katedra ma charakter niejednoznaczny, jednocześnie fascynuje pięknem i monumentalnością, budzi lęk oraz wymyka się prostemu podziałowi na dzieło techniki i obiekt religijny. Jej organiczny rozwój sprawia, że przypomina żywy organizm, a przemiana Lavone’a sugeruje stopniowe przekroczenie granicy między człowiekiem i materią. Charakterystyczny dla opowiadania jest również język nasycony terminologią naukową, techniczną i neologizmami, który współtworzy wiarygodność świata przyszłości i wymaga od czytelnika samodzielnego rekonstruowania jego zasad. Utwór został spopularyzowany przez animowany film Tomasza Bagińskiego z 2002 roku, nominowany do Oscara, który stanowi swobodną interpretację finałowych motywów opowiadania. „Katedra” była także przez kilka lat obowiązkową lekturą w szkołach ponadpodstawowych i pozostaje ważnym przykładem polskiej odmiany ambitnej, tak zwanej twardej fantastyki naukowej.