Autorką opracowania jest: Ilona Kowalska.

Jan Joachim Goriot to mieszkający w pensjonacie pani Vauquer dawny handlarz mąką. Po śmierci żony sam wychowywał dwie małe córki – Anastazję i Delfinę. Rozpieszczał je, kupując drogie prezenty i spełniając każdą zachciankę sióstr. Po ślubie córek traci z nimi kontakt, ponieważ obie się go wstydzą i oddalają się od ojca. Kiedy siostry przychodzą do Goriota po pieniądze na kolejne zachcianki, ten nigdy im nie odmawia. Potrafi znaleźć usprawiedliwienie każdej decyzji córek. Z czasem ubożeje, ponieważ majątek rozdaje Anastazji i Delfinie. Przez żądania finansowe sióstr wpada w poważną chorobę, która doprowadza go do śmierci. Umiera w towarzystwie Eugeniusza Rastignaca i jego przyjaciela Biachona. Córki nie przychodzą nawet na pogrzeb.

Eugeniusz Rastignac to młody student prawa. Pochodzi ze szlacheckiej, ale bardzo biednej, wiejskiej rodziny. Paryż jawi mu się jako miejsce, w którym może odmienić swój los i wspomóc rodzinę. Jego krewną jest pani de Beauséant, która jest najważniejszą arystokratką w Paryżu. To ona pokazuje mu świat elit i szlachty, do którego Eugeniusz zaczyna chcieć należeć. Początkowo nie daje się zdemoralizować miastu, lecz jego dawne przekonania są coraz częściej wystawiane na próbę. Chłopak odrzuca propozycję ożenku z bogatą Wiktoryną, ponieważ wiązałoby się to ze śmiercią jej brata. Nawiązuje jednak romans z Delfiną, której nie kocha i chce ją jedynie wykorzystać do zdobycia pieniędzy. Przyjaźni się z Goriotem, który jest dla niego jak ojciec. Opiekuje się nim w czasie choroby i podczas śmierci. Wyprawia mu skromny pogrzeb, po którym całkowicie odrzuca stare ideały i postanawia podbić paryską arystokrację.

Vautrin, który naprawdę nazywa się Jakub Collin, a jego pseudonim to Ołży – Śmierć, jest zbiegłym galernikiem, poszukiwanym przez policję. Ukrywa się w pensjonacie pani Vauquer, gdzie postrzegany jest jako przyjazny, mądry i sympatyczny mężczyzna. Przyjaźni się z Eugeniuszem, któremu tłumaczy zasady obowiązujące w Paryżu. Obnaża przed nim zachowania szlachty, fałsz i obłudę, które dominują w tym środowisku. Namawia chłopaka, by ten wziął ślub z Wiktoryną i obiecuje, że zabije jej brata, by ta mogła odziedziczyć pieniądze. Jest zdziwiony odmową Rastignaca i jego romansem z Delfiną. Vautrin zostaje aresztowany, ponieważ panna Michonneau współpracuje z policją i wydaje go w ręce władzy.

Anastazja de Restaud to jedna z córek Goriota, hrabina. Rozpieszczona przez ojca nie wie, co to prawdziwa miłość. Ma kochanka, a z nim dzieci. Nie utrzymuje kontaktów z ojcem, ponieważ wstydzi się go. Jej mąż jest szlachcicem, więc spełnia marzenia o wprowadzeniu jej na salony. Kobieta nie może swobodnie wydawać pieniędzy, ponieważ jest ściśle kontrolowana przez męża. Zazdrości Delfinie tego, że ta może kupować to, co chce. Anastazja często przychodzi do Goriota po pieniądze na swoje zachcianki. Nie jest przy nim w chwili śmierci, ale przybiega po odejściu ojca i błaga go o wybaczenie. Nie zjawia się na pogrzebie.

Delfina de Nucingen to druga córka Goriota, baronowa. Podobnie jak siostra, wyszła bogato za mąż. Jednak baron Nucingen nie jest szlachcicem, więc nie wprowadza żony do elity, za co ta nienawidzi Anastazji, której się to udało. Początkowo ma dużą swobodę finansową. Nawiązuje romans z Eugeniuszem, który ma ją wprowadzić na salony dzięki swojemu szlacheckiemu pochodzeniu. Jest mocniej zżyta z ojcem niż siostra, często go odwiedza i bierze od niego pieniądze. Nie przychodzi do Goriota w chwili śmierci i nie uczestniczy w jego pogrzebie.

Klara de Beauséant to daleka krewna Eugeniusza, wicehrabina. Prowadzi najmodniejszy salon w Paryżu i jest jedną z najbardziej wpływowych osób w stolicy. Wie wszystko o wszystkich, ponieważ to u niej arystokraci spotykają się, by plotkować. Wprowadza Rastignaca na salony i poznaje z wpływowymi osobami. Pokazuje mu życie paryskich elit, jednak nie demonizuje go tak, jak Vautrin. Pani de Beauséant stara się pokazać chłopakowi pozytywne aspekty życia szlacheckiego, którym Eugeniusz finalnie ulega. Kobieta ma kochanka, który odszedł od niej i poślubił inną. Bardzo cierpi z tego powodu. Wyjeżdża z miasta, nie chcąc pokazać nikomu swojego bólu po stracie ukochanej osoby.

Panna Michonneau to stara panna mieszkająca w pensjonacie pani Vauquer. Widać, że w młodości była urodziwą kobietą, którą podejrzewano o prostytucję. Ona sama tłumaczyła, że opiekowała się starszym mężczyzną, który przepisał jej w spadku pewien majątek.

Pan Poiret to dawny urzędnik. Niewiele o nim wiadomo, ponieważ ukrywa swoją przeszłość. Mieszka w pensjonacie.

Wiktoryna Taillefer to młoda mieszkanka pensjonatu. Jej opiekunką jest pani Couture, krewna matki. Ojciec ją odrzucił i nie chciał mieć z nią kontaktu. Ma brata, który jest dziedzicem wielkiej fortuny. Wiktoryna podkochuje się w Eugeniuszu.

Krzysztof i Sylwia to pomoc w pensjonacie. Krzysztof jest pomocnikiem, a Sylwia kucharką.

Maksym de Trailles to kochanek Anastazji. Jest ojcem dzieci arystokratki. Wyłudzał od niej pieniądze na spłatę długów, a później zostawił kobietę bez pieniędzy i doprowadził do bankructwa.

Laura de Rastignac, Agata de Rastignac to siostry Eugeniusza. Mieszkają z rodzicami w skromnym gospodarstwie na południu Francji. Wszystkie zaoszczędzone pieniądze wysyłają bratu.

Księżna de Ledgeais to przyjaciółka Klary de Beauseant. Ma pochodzenie królewskie. Często przychodzi do przyjaciółki, by plotkować o innych arystokratach.

Margrabia D’ Ajuda to kochanek pani de Beauseant. Po trzech latach porzuca ją, by poślubić pannę de Rochefide.


Przeczytaj także: Obraz Paryża w Ojcu Goriot

Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem. Bardzo dziękujemy.