Charakterystyka Wojskiego Hreczechy

Autorem opracowania jest: Adrianna Strużyńska

Wojski Hreczecha to jeden z bohaterów epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”. Był dalekim krewnym i bliskim przyjacielem Sędziego, dlatego pomagał mu w gospodarstwie. Wojski to barwna postać, posiadająca wiele talentów i lubiana w towarzystwie. 

Bohater był marszałkiem dworu w Soplicowie. W praktyce oznaczało to, że pomagał Sędziemu w pełnieniu roli gospodarza. Wojski doskonale nadawał się do tej roli, dzięki swoim umiejętnościom i towarzyskiemu obyciu. Sędzia w młodości był zaręczony z jego córką, Martą. Niestety, dziewczyna zmarła przed ślubem. Wojski przebywał w Soplicowie z córką Teklą, która zaręczyła się z Asesorem. Podobnie jak Sędzia, był prawdziwym patriotą. Szanował więc dawne obyczaje i pielęgnował tradycje. Wojski był więc strażnikiem uniwersalnych, patriotycznych wartości, obok Sędziego, Gerwazego czy Protazego. Bohater był zarządcą kuchni, dlatego dbał, aby w Soplicowie podawano wyłącznie tradycyjne, litewskie potrawy. Wojski pełnił też rolę mistrza ceremonii, ponieważ doskonale znał etykietę i dawne obyczaje. Bohater był też świetnym gawędziarzem, opowiedział m. in. zabawną historię o Domeyce i Doweyce. Starał się pogodzić w ten sposób zwaśnionych Asesora i Rejenta. Wojski dbał więc, żeby w soplicowskim towarzystwie panowała dobra atmosfera.

Wojski był również doskonałym myśliwym. Posiadał największe doświadczenie, dlatego dowodził obławą na niedźwiedzia, który wyszedł z matecznika. Niestety, nie potrafił zapanować nad Tadeuszem i Hrabią, którzy przestali wykonywać jego polecenia. Wojski posiadał też niezwykłą umiejętność gry na rogu. Potrafił wydawać melodię z instrumentu na jednym wdechu. Ze względu na jego doświadczenie i pozycję, nie wypadało mu brać udziału w polowaniu na zające. Zajmował się wyłącznie łowieniem większej zwierzyny. Bohater wsławił się również w walce, zepchnął dach sernicy na głowy Moskali, razem z Woźnym Protazym.

Wojski był jednym z ostatnich przedstawicieli pokolenia tradycjonalistów i patriotów, które Mickiewicz starał się upamiętnić w epopei. Można więc dostrzec wyraźną różnicę między mądrością i obyciem Wojskiego, a lekkomyślnością przedstawicieli młodego pokolenia.


Czytaj dalej: Charakterystyka Jankiela

Komentarze