„Pustelnia parmeńska” to powieść, której autorem jest francuski pisarz Stendhal. W dziele tym przedstawił on losy Fabrycego del Dongo, młodego mediolańskiego arystokraty, który szukał swojego miejsca na ziemi i wierzył w znaki.
Spis treści
W dziele na pierwszy plan wysuwa się problematyka wojny i pobytu w wojsku. Udział Fabrycego w wydarzeniach pod Waterloo ukazuje chaos bitwy, przypadkowość śmierci i bezsilność żołnierza. Bohater nie rozumie przebiegu starcia, widzi rannych i zabitych, traci konie i zostaje ranny. Wojna nie jest uporządkowaną walką bohaterów, lecz chaotycznym starciem i walką o przetrwanie.
W powieści istotna pozostaje problematyka dojrzewania. Na początku historii Fabrycy jest naiwnym młodzieńcem zafascynowanym Napoleonem. Wojna, ucieczki, proces, więzienie, miłość i śmierć bliskich zmieniają jego spojrzenie na świat. Traci lekkomyślność i skupia się na cierpieniu oraz obowiązku.
Stendhal porusza też problematykę miłości niemożliwej. Uczucie Fabrycego i Klelii ograniczają więzienie, wola ojca, ślub złożony Madonnie, małżeństwo z Crescenzim oraz kościelna pozycja bohatera. Kochankowie przeżywają chwile szczęścia, lecz nie mogą żyć razem. Ich relacja prowadzi do życia w tajemnicy i cierpienia.
W powieści powraca problematyka władzy i intryg dworskich, a Parma jest miejscem walki stronnictw, donosów, szantażu i manipulacji. Los Fabrycego zależy bardziej od wpływów Giny, Moski, Rassiego i Raversi niż od prawa. Władcy podejmują decyzje pod wpływem urazów, zazdrości i nudy.
Warto zwrócić uwagę na problematykę wolności i zniewolenia. Fabrycy wielokrotnie traci wolność, lecz pobyt w wieży Farnese staje się dla niego okresem bliskości z Klelią. Po ucieczce tęskni za więzieniem, ponieważ wolność oznacza rozłąkę. Człowiek może być wolny fizycznie, a zarazem zniewolony przez uczucia.
W tekście pojawia się problematyka religii oraz sumienia. Wiara wpływa na decyzje Klelii i Fabrycego. Klelia traktuje ślub złożony Madonnie jako zobowiązanie, a śmierć syna uznaje za karę. Fabrycy wybiera karierę duchowną, głosi kazania i zostaje arcybiskupem, choć kieruje nim także osobiste cierpienie.
Stendhal porusza problematykę samotności. Fabrycy doświadcza jej mimo wysokiej pozycji i majątku. Po małżeństwie Klelii odsuwa się od świata, a po jej śmierci rezygnuje z godności i zamieszkuje w pustelni. Samotność wynika z niespełnionej miłości i utraty bliskich.
Bardzo ważnym zagadnieniem powieści jest problematyka odpowiedzialności za czyny. Bohaterowie mierzą się z konsekwencjami swoich decyzji. Fabrycy zabija Gilettiego, Gina zleca zemstę, Klelia zgadza się na upozorowanie choroby syna, a Mosca organizuje porwanie Crescenziego. Wybory podejmowane w imię miłości lub honoru prowadzą do winy, cierpienia i śmierci.
Aktualizacja: 2026-07-20 21:06:28.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.