Charles Baudelaire

Biografia

Urodził się 9 kwietnia 1821 roku w Paryżu. Po śmierci ojca matka przyszłego poety wyszła ponownie za mąż, za oficera armii francuskiej Jacques'a Aupicka, co spowodowało przeprowadzkę całą rodziną do Lyonu. Uczęszczał do Collège Royale w Lyonie, skąd przeniósł się do lyońskiego Collège Louis-le-Grand. Wtedy też popełnił pierwsze próby poetyckie zarówno po łacinie, jak i po francusku. Pomimo usunięcia ze szkoły, kontynuował edukację na studiach prawniczych. W tym czasie poznał się ze słynną paryską bohemą. Gdy osiągnął wiek pełnoletni otrzymał spadek po zmarłym ojcu, zerwał kontakty z rodziną i stał się rozrzutnym dandysem. W 1848 roku wziął udział w rewolucji lutowej, chcąc w ten sposób najprawdopodobniej wyrazić bunt przeciwko rodzinie, a szczególnie ojczymowi, którego nienawidził. Niezależnie od posiadanego majątku tworzył, pisząc utwory do najbardziej znanego tomiku Kwiaty zła (1857), po publikacji którego został oskarżony o obrazę moralności publicznej, ale zyskał też miano poety wyklętego. Jeszcze w 1855 roku udało mu się opublikować kilkanaście wierszy w czasopiśmie „Revue des deux Mondes”. Z powodu swojego hulaszczego życia musiał uciekać przed wierzycielami do Belgii. Wydał jeszcze kilka tomików: Paryski spleen. Poematy prozą (1864), Odpryski (1866). Zmarł 31 sierpnia 1867 roku w Paryżu, dokąd przewieziono go w stanie paraliżu.

Charles Baudelaire - interpretacje