Autorką opracowania jest: Adrianna Strużyńska.

Akcja epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” rozgrywa się w Soplicowie. Dwór jest ostoją polskości, w której wciąż pielęgnuje się dawne obyczaje, a na pierwszym miejscu znajduje się ojczyzna. Na przykładzie Soplicowa, Mickiewicz opisał wartości i tradycje, które jego zdaniem są ponadczasowe i nigdy nie powinny zostać porzucone. Epopeja miała dawać rodakom nadzieję, że wciąż istnieją miejsca, w których czas się zatrzymał. Mickiewicz pragnął dodać Polakom otuchy i zapewnić ich, że stare, lepsze czasy mogą powrócić.

Czytelnik dowiaduje się, jak wyglądał dwór w Soplicowie na początku utworu. Po Inwokacji do Litwy, narrator opisuje powrót Tadeusza do domu. Soplica rozglądał się po domu, który jednocześnie był dla niego znajomy i niezwykły, ponieważ przez lata przebywał w Wilnie, gdzie zdobywał wykształcenie.

Dwór był zbudowany z drewna, ale posiadał murowane fundamenty. Widać, że gospodarz o niego dbał, ponieważ z daleka można było dostrzec świeżo pobielone ściany. Rzucały się w oczy, ponieważ otaczała go bujna roślinność. Dookoła dworu rosły topole, które chroniły mieszkańców przed wiatrem. Opis dworku w Soplicowie na lata ukształtował wyobrażenie wieku Polaków na temat dworku szlacheckiego. Soplicowo znajdowało się na Litwie, czyli w rodzinnych stronach Mickiewicza. Miejscowość pełni więc rolę mitycznej Arkadii. Mickiewicz podchodził do swojej małej ojczyzny w wyidealizowany sposób. Soplicowo znacząco różni się od reszty świata. Hołduje się tam najważniejszym tradycjom, które w społeczeństwie współczesnym Mickiewiczowi, a tym bardziej XXI-wiecznym czytelnikom, zostały zapomniane. 

Dwór był korzystnie położony, dlatego mieszkańcy i goście mieli wiele możliwości spędzania wolnego czasu. Znajdował się na pagórku, w pobliżu gaju i rzeki. Otaczały go żyzne pola, dzięki którym okoliczni mieszkańcy żyli w dostatku. Dwór był solidny, dawał jego mieszkańcom poczucie bezpieczeństwa. Drewniane ściany sprawiały, że budynek doskonale wpisywał się w otaczającą go roślinność. Dom był skromny, ale zadbany.

Mickiewicz ukazał w ten sposób, jak powinna żyć szlachta. Nie należało zabiegać o majątek, ale pielęgnować to, co się ma. Wygląd domu doskonale świadczył o tym, jakim gospodarzem był Sędzia. Dwór był nieduży, ale czysty. Był prawdziwą ostoją rodziny Sopliców i licznych gości, których przyjmowali. Dworek otaczały budynki gospodarskie. Otoczenie również świadczyło, że Sędzia doskonale zajmuje się gospodarstwem. Budynki były zadbane i pełne zboża. Wszędzie panował porządek. Pola były tak dobrze uprawiane, że przypominały ogrodowe grządki. Ptactwem zajmowała się Zosia, dzięki której drób był zdrowy i dobrze wykarmiony. Każdy gość był przyjmowany w Soplicowie z entuzjazmem. Konie przyjezdnego natychmiast odprowadzano go stajni i pojono.

Dom był urządzony prosto, ale schludnie. W środku znajdowały się stare meble, które Tadeusz pamiętał jeszcze z czasów swojego dzieciństwa. Sędzia nie naśladował zagranicznej mody, nie odczuwał potrzeby nadążania za najnowszymi trendami. W dworze można było dostrzec przejawy głębokiego patriotyzmu jego mieszkańców. Na ścianach znajdowały się portrety bohaterów narodowych: Tadeusza Kościuszki, Rejtana, Jasińskiego i Korsaka. Nawet stary zegar kurantowy wygrywał Mazurka Dąbrowskiego. Nie bez powodu Bartek Prusak stwierdził, że Soplicowo jest „ostoją polszczyzny”.

Życie mieszkańców dworu i ich gości toczyło się ustalonym rytmem. Zachód słońca zwiastował koniec prac gospodarskich. Podczas posiłków, wszyscy zajmowali miejsca przy stole zgodnie ze swoim wiekiem i pozycją. Czas wolny upływał na spacerach, grzybobraniach i polowaniach. Dużą wagę przywiązywano do dobrego wychowania. Zadaniem młodzieńców było dotrzymywanie towarzystwa pannom i usługiwanie im przy stole. Gdy Tadeusz nie wywiązywał się z tego obowiązku, nie podobało się to Sędziemu i Podkomorzemu. Starsze pokolenie czuwało, aby młodzi nauczyli się przestrzegania dawnych obyczajów.

Dwór w Soplicowie to sielankowe miejsce. Chociaż jego mieszkańcy nie byli pozbawieni wad, zdecydowanie budzą sympatię. Ład, panujący na dworze, odzwierciedlał światopogląd jego mieszkańców. 


Przeczytaj także: Wątek miłosny w Panu Tadeuszu

Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem. Bardzo dziękujemy.

Ostatnia aktualizacja: 2022-08-11 20:23:59