„Dziurdziowie” to powieść, której autorką jest Eliza Orzeszkowa. Jest to tekst przedstawiający tragedię Pietrusi, uznanej przez mieszkańców Suchej Doliny za wiedźmę. Losy bohaterów pokazują, jak przesądy, zazdrość i alkohol prowadzą do zbrodni, która musi zostać ukarana.
Spis treści
To główna bohaterka powieści, żona kowala Michała i wnuczka Akseny. Jest pracowita, pogodna, serdeczna, wierna i bezinteresowna. Zna zioła, pieśni i wróżby. Przez sześć lat czeka na Michała, odrzuca Stepana, a po powrocie ukochanego zakłada z nim rodzinę. Pomaga mieszkańcom, lecz zostaje uznana za wiedźmę. Daje France ziele na miłość, przez co zostaje obwiniona o chorobę Klemensa. Jest poniżana, izolowana i bita. Ostatecznie Dziurdziowie mordują ją podczas zamieci.
To mąż Pietrusi i kowal. Jest silny, pracowity, wesoły, praktyczny i nieufny wobec przesądów. Po służbie wojskowej wraca do wsi i żeni się z Pietrusią. Troszczy się o rodzinę i zapewnia jej dostatek. Broni żony, lecz pod wpływem mieszkańców staje się chłodniejszy. Po szczerej rozmowie zapewnia ją o miłości i postanawia opuścić z nią wieś.
To zamożny gospodarz, dawny starosta i ojciec Klemensa. Jest pracowity, poważny, religijny, lecz także porywczy i przesądny. Wierzy w cuda, czary oraz walkę siły Bożej z siłą nieczystą. Korzysta z wróżby Pietrusi podczas poszukiwania złodzieja. Po chorobie syna uznaje kowalową za wiedźmę. Podczas zamieci bierze udział w jej zabiciu. Przed sądem przyznaje się do winy, zostaje skazany i przyjmuje wyrok jako wolę Boga.
To stryjeczny brat Piotra i dawny zalotnik Pietrusi. Jest silny, ambitny, gwałtowny, zazdrosny i skłonny do przemocy. Nie godzi się z odrzuceniem ani z małżeństwem ukochanej. Żyje nieszczęśliwie z Rozalką, z którą często się kłóci. Ponownie wyznaje Pietrusi miłość, a po odmowie nazywa ją wiedźmą i grozi zemstą. Uczestniczy w morderstwie i zostaje skazany na Syberię.
To ubogi, zadłużony gospodarz i alkoholik. Jest słaby, niezaradny, lękliwy, podatny na wpływy oraz agresywny. Przepija pieniądze ze sprzedaży zboża. Prosi Pietrusię o rzekome czartowskie pieniądze, a po odmowie grozi jej i napada na nią w drodze ze wsi. Podczas zamieci jako pierwszy rozpoznaje w niej wiedźmę. Bierze udział w zabójstwie, a ogłoszenia wyroku słucha osłupiały.
To syn Piotra. Jest silny, wesoły, lekkomyślny i początkowo sceptyczny wobec czarów. Zaczepia Frankę, lecz planuje małżeństwo z Nastką Budrakówną. Ciężko choruje po przemarznięciu, a mieszkańcy przypisują chorobę zielu otrzymanemu od Franki. Później wierzy, że Pietrusia chciała go zgubić. Uczestniczy w jej zabiciu. Po ogłoszeniu kary wybucha płaczem.
To ślepa babka Pietrusi, która wychowuje ją po śmierci rodziców. Jest doświadczona, opiekuńcza i przesądna. Przekazuje wnuczce wiedzę o pieśniach, opowieściach, ziołach i wróżbach. Ostrzega ją przed oskarżeniami, każe spalić zioła i radzi szukać ochrony w modlitwie, spowiedzi oraz komunii. Kocha Pietrusię i jej dzieci.
To żona Stepana. Jest zazdrosna, złośliwa, gwałtowna, mściwa i skłonna do plotek. Wie, że mąż nadal kocha Pietrusię, dlatego podsyca oskarżenia o czary. Poznaje tajemnicę Franki, łączy ziele z chorobą Klemensa, obraża kowalową i uczestniczy w napadzie. Jej działania wzmacniają nienawiść mieszkańców wobec Pietrusi.
Aktualizacja: 2026-08-03 16:29:46.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.