Czerwone i czarne – bohaterowie

Stendhal to francuski pisarz znany między innymi jako autor powieści „Czerwone i czarne”. Jest to jego najpopularniejsze dzieło, które przedstawia losy Juliana Sorela, ubogiego młodego mężczyzny, który zyskał szansę na awans społeczny. W dziele pojawiają się też inni bohaterowie, którzy towarzyszą mu na tej drodze.

Spis treści

Julian Sorel

To główny bohater powieści, syn cieśli z Verrières, inteligentny, ambitny, dumny, wrażliwy i nieufny. Zna łacinę, teologię i Pismo Święte, podziwia Napoleona i pragnie awansu. Zostaje nauczycielem synów państwa de Rênal, zdobywa uznanie dzięki swojej wiedzy i nawiązuje romans z panią de Rênal. Po ujawnieniu związku trafia do seminarium w Besançon, gdzie wyróżnia się zdolnościami, lecz wzbudza wrogość kolegów. Dzięki księdzu Pirardowi zostaje sekretarzem margrabiego de la Mole. Łączy go burzliwy związek z Matyldą, która zachodzi w ciążę. Po otrzymaniu listu pani de Rênal strzela do niej w kościele. W więzieniu żałuje swojego czynu, przyznaje się do winy, zostaje skazany i stracony.

Pani de Rênal

To żona mera Verrières, łagodna, uczuciowa, nieśmiała i religijna. Troszczy się o Juliana, a potem zakochuje się w nauczycielu swoich synów. Romans budzi w niej wyrzuty sumienia, szczególnie podczas choroby syna. Pomaga odwrócić podejrzenia męża i spotyka się z Julianem przed jego wyjazdem. Pod wpływem duchownego pisze list oskarżający go przed margrabią de la Mole. Postrzelona przez Juliana przeżywa, prosi przysięgłych o jego ocalenie i odwiedza go w więzieniu. Przebacza mu, wyznaje miłość i obiecuje opiekę nad jego synem. Umiera trzy dni po egzekucji.

Matylda de la Mole

To córka margrabiego, dumna, wyniosła, odważna, kapryśna i zafascynowana heroicznymi czynami. Nudzą ją arystokratyczni zalotnicy, dlatego interesuje się niezależnym Julianem. Wyznaje mu miłość i zaprasza go nocą do swojego pokoju, lecz później wielokrotnie go odrzuca, a jednak do niego wraca. Zazdrosna o panią de Fervaques, błaga Juliana o uczucie. Gdy zachodzi w ciążę, nazywa go mężem i sprzeciwia się ojcu. Po zamachu szuka adwokatów, zabiega o pomoc księdza de Frilair i stara się o ułaskawienie Juliana. Po śmierci Juliana zabiera jego głowę, urządza pogrzeb w grocie i ozdabia grób.

Pan de Rênal

To burmistrz Verrières, właściciel fabryki i mąż pani de Rênal. Jest zamożny, próżny, podejrzliwy i przywiązany do swojej pozycji. Zatrudnia Juliana jako nauczyciela swoich synów, a później podnosi mu pensję z obawy, że przejdzie do Valenoda. Po otrzymaniu anonimowych listów podejrzewa żonę o romans, lecz daje się przekonać, że autorem oskarżeń jest jego rywal. Po wizytach żony w więzieniu nakazuje jej wrócić do domu.

Margrabia de la Mole

To wpływowy arystokrata, ojciec Matyldy i Norberta. Daje Julianowi stanowisko sekretarza, docenia jego umiejętności i powierza mu wymagające obowiązki. Wysyła go do Londynu i nagradza orderem. Po otrzymaniu wiadomości o ciąży córki godzi się na ślub, nadaje Julianowi nazwisko de la Vernaye, rentę i stopień porucznika huzarów. Po przeczytaniu listu pani de Rênal cofa zgodę na małżeństwo.

Ksiądz Pirard

To surowy, uczciwy i wymagający rektor seminarium. Dostrzega wiedzę Juliana, przyjmuje go bez opłat, zostaje jego spowiednikiem i mianuje go repetytorem. Po dymisji wyjeżdża do Paryża. To z jego polecenia margrabia de la Mole zatrudnia Juliana, on sam zaś przygotowuje młodzieńca do pracy na stanowisku sekretarza.

Fouqué

To wierny, rozsądny i ofiarny przyjaciel Juliana, handlarz drewnem. Proponuje mu wspólny interes, przechowuje jego listy i odwiedza go w seminarium. Po aresztowaniu Juliana chce sprzedać swój majątek, przekupić dozorcę i zorganizować ucieczkę. Poprawia warunki jego pobytu, pozostaje przy nim do końca, czuwa przy jego zwłokach i pomaga w organizacji pogrzebu.

Ksiądz de Frilair

To wpływowy, ambitny i przebiegły duchowny z Besançon. Próbuje wykorzystać sprawę Juliana do rozwoju własnej kariery, obiecuje Matyldzie, że wpłynie na przysięgłych, i liczy na godność biskupią. Rozbudza jej zazdrość, opowiadając o uczuciu Juliana do pani de Rênal.

Valenod

To rywal pana de Rênal, próżny, bezwzględny i zależny od księdza de Frilair. Dowiaduje się o romansie od Elizy, potem zostaje merem i otrzymuje nominację na prefekta. Jako przewodniczący ławy przysięgłych przyczynia się do uznania Juliana za winnego i skazania go na śmierć.

Przeczytaj także: Czerwone i czarne – motywy literackie

Aktualizacja: 2026-07-14 17:41:11.

Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.