„Gargantua i Pantagruel” to powieść francuskiego pisarza, François Rabelais’go, który opisał w niej losy dwóch tytułowych olbrzymów, ojca oraz syna. Jego dzieło jest przepełnione wulgaryzmami i prostym humorem, ale też stanowi parodię oraz krytykę wielu spraw istotnych w czasach współczesnych autorowi. W dziele pojawia się wielu bohaterów powiązanych z tytułowymi olbrzymami.
Spis treści
To olbrzym i tytułowy bohater powieści, a także ojciec Pantagruela. Jest władcą krainy Amauros, którą stara się władać mądrze i odpowiedzialnie. Początkowo jego edukacja przypomina chaos, ale Gargantua pozostaje otwarty na wiedzę, rozwija się intelektualnie, a także pod względem moralnym. Wyróżnia się ogromnym wzrostem i potężną siłą, co okazuje się przydatne między innymi w bitwie z Żółcikiem. Funduje on klasztor Telemitów, co pokazuje, że Gargantua jest przywiązany do takich wartości jak wolność czy indywidualizm. Wykazuje też troskę o swoich poddanych. Gargantua lubi również w życiu dobrze zjeść i wypić, cieszy się drobnymi przyjemnościami, jakie oferuje mu życie.
To tytułowy bohater, a także syn Gargantui i olbrzym. Jego imię w wolnym rozumieniu ma oznaczać „wielkie pragnienie”. To młodzieniec, który z zapałem chce odkrywać świat i podejmować kolejne wyzwania. W pewnym momencie całkowicie oddaje się nauce i zdobywaniu różnych doświadczeń. Wzorem swojego ojca wykazuje się ogromną siłą i sprawnością w bitwach, między innymi w trakcie walki z Dypsodami. Pantagruel cechuje się odwagą oraz siłą, ale okazuje innym szacunek, nie ocenia innych po statusie czy pochodzeniu. Bierze udział w rozmaitych dysputach filozoficznych czy moralnych.
To towarzysz i przyjaciel Pantagruela. Jest sprytny, przebiegły i ma poczucie humoru, potrafi manipulować innymi poprzez słowa, przekonuje w ten sposób ludzi do swoich racji. Pozostaje lojalny wobec Pantagruela, ale często też egoistycznie realizuje własne cele, co czasami prowadzi do absurdalnych i groteskowych sytuacji. Wydaje się skłonny do przesady.
To zakonnik, człowiek o wielkiej sile, odważny i waleczny. Wydaje się inny niż zazwyczaj bywają duchowni. To człowiek wulgarny, impulsywny, który ceni sobie dobre jedzenie oraz napitki. Rabelais uczynił go parodią średniowiecznego zakonnika, jednak nie czyni z niego karykatury postaci. Jan ma w sobie wiele siły i energii, odczuwa radość życia, nie podoba mu się hipokryzja oraz skostniałe struktury kościelne, sam jest autentyczny w swojej religijności, którą łączy z humanizmem i celebracją życia.
To miejscowy król i przeciwnik Gargantui. Jako władca jest tyranem, symbolizuje chciwość i dążenie do władzy za wszelką cenę. W tym celu wywołuje nawet wojnę. Jego imię nawiązuje do żółci, co z kolei symbolizuje jego zgorzkniały charakter, który wpływa na jego poddanych.
To ojciec Gargantui i mąż Gargameli. Miejscowy władca, gościnny i rozsądny, cechujący się łagodnością i roztropnością, który stara się nie angażować w konflikty. Cieszy się życiem, lubi jeść i pić, cieszy się swoim codziennym życiem.
To nauczyciel i wychowawca Gargantui. Jedzie z nim do Paryża. Staje się symbolem renesansowej, wówczas nowoczesnej edukacji i łączenia wiedzy teoretycznej z praktyką. Pod jego opieką Gargantua w młodości wszechstronnie rozwija się intelektualnie.
Aktualizacja: 2026-05-27 19:25:39.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.