„Sen nocy letniej” to komedia autorstwa Williama Szekspira, napisana około 1595–1596 roku. Utwór należy do najbardziej znanych i najczęściej wystawianych dramatów angielskiego dramaturga. Akcja rozgrywa się w Atenach oraz w pobliskim lesie i łączy kilka przeplatających się wątków: przygotowania do ślubu księcia Tezeusza i królowej Amazonek Hipolity, historię czterech zakochanych Ateńczyków oraz przygody grupy rzemieślników przygotowujących przedstawienie teatralne. Komedia wyróżnia się obecnością świata fantastycznego – królestwa wróżek – którego mieszkańcy ingerują w losy ludzi. Inspiracją dla Szekspira były między innymi motywy mitologiczne, zwłaszcza z „Metamorfoz” Owidiusza, a także średniowieczne i renesansowe opowieści o miłości.
Fabuła dramatu koncentruje się na losach młodych kochanków: Hermii, Lizandra, Demetriusza i Heleny. Hermia sprzeciwia się woli ojca, który chce wydać ją za Demetriusza, ponieważ kocha Lizandra. Zakochani uciekają z Aten do lasu, gdzie podążają za nimi Demetriusz i Helena, zakochana w nim bez wzajemności. W tym samym miejscu spotykają się także król wróżek Oberon i jego małżonka Tytania, którzy są ze sobą skłóceni. Oberon poleca swojemu słudze Pukowi użyć magicznego soku z kwiatu, który sprawia, że osoba po przebudzeniu zakochuje się w pierwszym napotkanym stworzeniu. Pomyłka Puka powoduje zamieszanie wśród kochanków, a Tytania zostaje zaczarowana tak, że zakochuje się w rzemieślniku Spodku, któremu Puk nadaje oślą głowę. Wydarzenia w lesie prowadzą do serii komicznych nieporozumień i sporów między bohaterami.
Ostatecznie Oberon naprawia błędy Puka i usuwa czary, dzięki czemu uczucia bohaterów wracają do pierwotnego stanu. Demetriusz zakochuje się w Helenie, Lizander ponownie w Hermii, a Tytania zostaje uwolniona od zaklęcia. Po powrocie do Aten odbywają się trzy śluby: Tezeusza z Hipolitą, Lizandra z Hermią oraz Demetriusza z Heleną. Podczas uroczystości rzemieślnicy wystawiają komiczne przedstawienie o Pyramie i Tyzbe. Sztuka kończy się sceną, w której wróżki błogosławią nowożeńców, a Puk zwraca się do widzów, sugerując, że całe wydarzenia mogły być jedynie snem. Komedia porusza temat miłości, iluzji i wyobraźni, ukazując ich zmienność oraz wpływ na ludzkie zachowanie.