„Sen nocy letniej” to komedia autorstwa Williama Szekspira. To jedna z jego najbardziej znanych i wciąż współcześnie chętnie wystawianych sztuk. Opowiada ona historię trzech par, które przeżywają liczne problemy, konflikty i zamieszania w związku z rzucanymi w ateńskim lesie czarami. Szekspir w tym dziele wykorzystał liczne motywy literackie.
Spis treści
Podstawą sztuki Szekspira jest w tym przypadku motyw czarów. To właśnie magia i inne elementy fantastyczne napędzają całą fabułę, prowadzą do wielu nieporozumień i konfliktów między bohaterami. Czary pozwalają na to, co w innym przypadku byłoby niemożliwe, czyli przykładowo zakochanie się Demetriusza w Helenie. Stają się one równorzędnym elementem świata przedstawionego, tak jak takie kwestie jak ucieczka, małżeństwo czy prawo – w równym stopniu kreują tę rzeczywistość. Magia jest tu narzędziem w rękach bohaterów, którzy potrafią się nią posługiwać. Elfy zatem czarują, by namieszać w życiu śmiertelników, a ci są zdani na ich łaskę. Magia zupełnie odmienia ich istnienie, często nawet niezgodnie z ich wolą.
W dziele obecny jest motyw elfów, niezwykłych, magicznych istot, które pojawiają się w ateńskim lesie z okazji ślubu Hipolity i Tezeusza. To Tytania i Oberon wraz ze swoimi orszakami, do których należy między innymi Puk. Elfy władają magią, są psotne i złośliwe, mają własne cele, przez które mieszają też w ludzkich życiach, chociaż czasami robią to dla rozrywki. Ludzie bywają ich ofiarami, tak jak nieszczęsny Spodek z oślą głową, którego Oberon wykorzystał przeciwko Tytanii.
Bardzo ważny w komedii Szekspira pozostaje motyw miłości. Łączy ona zarówno magicznych, jak i ludzkich bohaterów. Oberon kocha Tytanię, Lizander i Hermia darzą się wzajemnie uczuciem, Demetriusz pragnie Hermii, a Helena Demetriusza. Sprawy komplikują się, gdy zostaje wykorzystana magia. Czary i magiczny sok wpływają bowiem na uczucia bohaterów, co ma różnorodne konsekwencje.
W dziele obecny jest motyw prawa, którym kierują się realni bohaterowie. Zgodnie z tym Hermia powinna wyjść za mężczyznę, którego wybrał dla niej ojciec, jednak dziewczyna się buntuje i chce uciec z prawdziwym ukochanym. Prawo reguluje zatem hierarchię społeczną i podległość.
Szekspir wykorzystuje motyw ślubu. To z okazji zaślubin Tezeusza i Hipolity do Aten przybywają Tytania i Oberon, a sama sztuka kończy się szczęśliwymi, trzykrotnymi zaślubinami. Ślub jest tu zatem pewnym celem i dążeniem bohaterów.
W tekście pojawia się motyw przedstawienia przygotowywanego z okazji zaślubin Hipolity i Tezeusza. Jest to zatem głęboki metakomentarz do teatru, w którym sztuka mieści się wewnątrz innej sztuki.
W tekście obecny jest motyw ucieczki Lizandra i Hermii jako sposób na wyzwolenie się spod ateńskiego prawa i władzy rodziców, by wreszcie być szczęśliwym.
W tekście istotny jest motyw snu, oniryczny nastrój i poczucie nierealności wydarzeń. Wszystkie te wydarzenia mogą być bowiem sennym majakiem i przywidzeniem, które przytrafia się śpiącym.
Aktualizacja: 2026-02-03 05:42:18.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.