Autorem charakterystyki jest: Piotr Kostrzewski.

Tomasz Walecki zwany przez kolegów Figą to jeden z uczniów klerykowskiego gimnazjum. Chłopak wychowywany przez wysoce religijną matkę - katoliczkę, wsławił się odważną obroną swoich poglądów przed historykiem Kostriulewem. Zapłacił za to straszliwą, brutalną cenę. Pozostawiony wtedy bez pomocy kolegów z klasy, ostatecznie zostaje członkiem grupy spotykającej się "na górce".

Charakterystyka Tomasza Waleckiego

"Figę" czytelnik poznaje w siódmej klasie gimnazjum, kiedy chłopak ma siedemnaście lat. Wyróżniał się od reszty rówieśników nikłym zrostem, przez co brany był niekiedy za trzecioklasistę. Ten niezwykle urodziwy młody człowiek wyróżniał się również niezwykłą hardością charakteru oraz intelektem, który stawiał, czynił go drugim uczniem w klasie. Ze względu na opryskliwe docinki lub ostre spojrzenia, zawsze jednak miał złą ocenę ze sprawowania.

Matka Tomasza wychowywała go samotnie wraz z kilkoma siostrami. Kobieta, właścicielka niewielkiego sklepiku z materiałami piśmienniczymi, wykazywała ogromną pobożność i w jej duchu utrzymywała syna. Kontrolowała przy tym czytane przez niego książki, prowadzone rozmowy i nawet wypytywała o bezbożne myśli. "Figa" nie mógł znieść tej inwigilacji, zarazem jednak pozostawał posłuszny matce. Duża wiedza zwracała na niego uwagę stronnictwa literacko-buckle'owskiego.

Ze względu na wartości Walecki popadał w częste konflikty z Marcinem Borowiczem. Ostatecznie jego nieprzejednana postawa doprowadziła do stawienia oporu propagandzie antykatolickiej Kostriulewa na lekcji historii. Za ten czyn "Fidze" groziło wydalenie ze szkoły, jego matce udało się jednak przekonać radę pedagogiczną na zamianę tej kary w wymierzenie rózg. Oprócz niejakiego Ruteckiego nikt z klasy nie wstawił się za kolegą, Borowicz wręcz stanął po stronie Kostriulewa.

Mimo to, w klasie ósmej Walecki wyrywa się spod wpływu matki i staje się jednym z założycieli zebrań "na górce". Tam też rozmiłował się w Buckle'u, studiowanego razem z Borowiczem. Walecki dorasta wtedy do samodzielnego myślenia i jak reszta uczniów odnajduje swoje narodowe korzenie.

Tomasz Walecki to postać niepozorna, choć zasługująca przy tym na uznanie czytelnika. Odważnie stawał w obronie tego, co matka i on uznawali za słuszne. Potrafił przy tym przetrwać zarówno represje moskiewskie, jak i zimne wyparcie się go przez resztę kolegów. Nie ulega przy tym wątpliwości, że pozostawał aż nazbyt długo pod przemożnym wpływem matki. Potrafił jednak przemóc i to, ostatecznie dorastając do pełnej, świadomej samodzielności w czynie oraz myśleniu.


Przeczytaj także: Antoni Paluszkiewicz - charakterystyka

Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem. Bardzo dziękujemy.