Eliza Orzeszkowa jest znana między innymi jako autorka noweli zatytułowanej „Tadeusz”. Przedstawia ona jeden dzień z życia chłopskiej rodziny, który niespodziewanie kończy się dla Chwedory i Klemensa straszliwą tragedią, jaką jest utrata jedynego dziecka. W dziele pojawia się zaledwie kilka postaci związanych z tą historią.
Spis treści
To główny i tytułowy bohater noweli, jedyny syn Chwedory i Klemensa. Ma dwa lata i dwadzieścia dwa tygodnie. Jest jasnowłosy, błękitnooki, rumiany, ruchliwy, pogodny, ciekawy świata i bardzo przywiązany do rodziców. Po przebudzeniu domaga się mleka, śmieje się i biega po izbie. W drodze do ogrodu zachwyca się zwierzętami, tarza się po trawie i dogania matkę. Gdy słyszy ojca, zaczyna płakać i domaga się spotkania z nim. W ogrodzie nudzi się, płacze, a potem podąża za sikorką. Przedziera się przez mak, groch i fasolę, zrywa strąki oraz niezapominajki dla Bozi i panienki. Nieświadomy zagrożenia próbuje dosięgnąć ptaka, wpada do wody i ginie.
To matka Tadeusza i żona Klemensa, młoda, silna, zdrowa i bardzo pracowita chłopka. Prowadzi skromne gospodarstwo, przygotowuje posiłki, opiekuje się dzieckiem i najmuje się do pielenia dworskiego ogrodu. Jest troskliwa, religijna, energiczna, lecz także surowa. Karmi syna, zabiera go do pracy, uspokaja go chlebem i obietnicą jazdy na koniu, ale grozi mu też dziahą. Przy kapliczce modli się o opiekę nad chłopcem. Podczas pracy nie zauważa, że Tadeusz coraz bardziej się oddala.
To ojciec Tadeusza, mąż Chwedory i parobek pracujący przy dworze. Jest silny, pracowity, małomówny i zwykle ponury, ponieważ nie posiada własnej ziemi. W przeszłości nadużywał alkoholu i przegrał proces o grunt, lecz po narodzinach syna przestał pić i zaczął szanować żonę. Gdy Tadeusz chce się z nim zobaczyć, przerywa orkę, bierze go na ręce, słucha jego opowieści i całuje go. Udaje surowego, lecz naprawdę jest czułym i kochającym ojcem.
To młody nadzorca kobiet pielących ogród. Jest rześki, obowiązkowy i wymagający. Nieustannie nawołuje robotnice do szybszej pracy, zabrania im rozmów i przypomina, że marnowanie czasu jest grzechem. Jego obecność pokazuje zależność chłopek od dworu i presję, która nie pozwala Chwedorze uważnie pilnować syna.
To młoda kobieta mieszkająca we dworze. Pojawia się na ganku i ścina róże oraz georginie. Chwedora podziwia jej jasną suknię, białe ręce i twarz. Tadeusz pamięta, że wcześniej przesłał jej bukiet niezapominajek, dlatego również przed śmiercią zrywa dla niej kwiaty.
To chłopki najęte do pielenia. Są wytrzymałe i posłuszne, a także pracują w skwarze.
Aktualizacja: 2026-08-04 20:54:11.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.