Ursula K. Le Guin jest znana jako autorka powieści fantastycznych i science fiction, wśród których szczególną popularnością cieszy się ta zatytułowana „Czarnoksiężnik z Archipelagu”. Przedstawia ona losy Geda, tytułowego czarnoksiężnika, od momentu jego narodzin, poprzez pobieranie nauk dotyczących magii, aż do momentu, w którym Ged całkowicie zaakceptował siebie i swój los. W dziele pojawia się wiele motywów literackich.
Spis treści
Ponieważ „Czarnoksiężnik z Archipelagu” to powieść fantastyczna, pojawia się w niej motyw magii. Magia jest fundamentem tego świata i zasad, które nim rządzą. Jest też czymś, co odkrywa u siebie główny bohater, Ged. Uczy się zatem, jak wykorzystywać swoje zdolności i rzucać czary, aż wreszcie zostaje czarnoksiężnikiem. Le Guin opisuje też wiele innych fantastycznych elementów świata przedstawionego, między innymi smoki czy tajemniczy Cień, który prześladuje Geda od czasu, gdy ten otworzył przejście do krainy umarłych.
W tekście pojawia się motyw nauki. Ged dopiero odkrywa w sobie magiczne zdolności, zatem czeka go wiele nauki. Udaje się zatem do specjalnej szkoły dla czarnoksiężników. Nauka stanowi ważny element rozwoju Geda, jest mu niezbędna, pozwala mu też rozwinąć swoje umiejętności. Nauka jest zatem niezwykle ważnym elementem świata przedstawionego.
Ze względu na to, że Ged dopiero uczy się magii, w dziele jest obecny motyw mistrza i ucznia. Pierwszym mistrzem Geda, czyli ucznia, jest Ogion Milczący, który poznaje się na jego umiejętnościach. Potem Ged trafia do specjalnej szkoły dla czarnoksiężników, gdzie poznaje wielu innych mistrzów i chłonie od nich przekazywaną mu wiedzę. Jest to jedna z licznych realizacji tego motywu, jakie pojawiają się w dziełach z gatunku fantastyki.
W tekście istotny jest motyw dobra i zła. Magia może służyć zarówno w tym pierwszym, jak i w tym drugim celu – zależy to oczywiście od intencji czarnoksiężnika, o czym szybko przekonuje się Ged. Przypadkiem przywołuje on też mroczny Cień, który uosabia zło, sam natomiast styka się z dobrem, przykładowo wtedy, gdy arcymag poświęca się, by go uratować.
W tekście Le Guin realizuje motyw pychy. Ged właśnie z tego powodu daje się wciągnąć w kwestię udowadniania swoich umiejętności i w związku z tym otwiera przejście do krainy umarłych i wypuszcza stamtąd Cień. Pycha prowadzi go zatem w wielkie niebezpieczeństwo, bo Krogulec musi się ostatecznie z tym Cieniem zmierzyć.
W tekście zostaje wykorzystany motyw tożsamości. Ged rozwija się, uczy i zmienia, porzuca imię Duny na rzecz dorosłego imienia Ged. Nieustannie poszukuje swojej tożsamości i próbuje pojąć, kim właściwie jest. Udaje mu się to dopiero wtedy, gdy akceptuje to, że Cień jest częścią niego samego.
W dziele pojawia się motyw podróży, którą odbywa Ged po kontynencie, odkrywając nowe lądy. Jednak nie jest to jedynie wyprawa po świecie, ale też wewnętrzna podróż, dzięki której czarnoksiężnik lepiej rozumie samego siebie.
W powieści obecny jest motyw walki. Ged walczy przede wszystkim z mrocznym Cieniem i próbuje go w ten sposób pokonać. Okazuje się jednak, że sposobem na zwycięstwo jest zaakceptowanie Cienia jako części samego siebie.
Aktualizacja: 2026-04-16 10:14:31.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.