„Król Lear” to jedna z najbardziej znanych tragedii autorstwa Williama Szekspira, które do dziś są wystawiane na deskach licznych teatrów. Przedstawia ona mityczne i legendarne losy tytułowego króla Leara, który zdecydował się zrezygnować z władzy i podzielił królestwo między swoje córki. Doprowadziło to do szeregu tragedii w jego najbliższym otoczeniu.
Spis treści
W dziele podstawowym zagadnieniem poruszonym przez Szekspira jest oczywiście problematyka władzy, a także jej nadużywania. Głównym bohaterem jest bowiem król Lear, który decyduje się na przekazanie władzy córkom, a także na zrezygnowanie z rządzenia. Nie jest jednak gotowy, by zrezygnować z przywilejów, jakie ta władza mu daje. Jego córki są z kolei przykładem tego, że władza deprawuje ludzi i odsłania ich najgorsze oblicze. Goneril i Regana dla władzy zrobią wiele i dopuszczą się różnych okropieństw. Władza jest zatem przedmiotem pożądania wielu osób, jednak ostatecznie okazuje się, że osoby te nie powinny jej sprawować, gdyż są egoistyczne i pyszne, co kłóci się z tym, jaki właściwie powinien być władca.
Szekspir wielokrotnie pokazuje, jak bohaterowie działają w obliczu władzy, pychy i ambicji oraz jak stopniowo prowadzą one do ich upadku. Szekspir portretuje osoby o skrajnie negatywnych cechach, takich jak bezwzględność, okrucieństwo czy pycha, ale zestawia je też z bohaterami dobrymi i łagodnymi.
W dziele Szekspir wiele miejsca poświęca problematyce spisku oraz tajemnicy. Wszystko to służy przede wszystkim zdobyciu władzy i wyeliminowaniu przeciwników w drodze po przywileje, majątek i wpływy. Ostatecznie oczywiście wszelkie spiski obracają się przeciwko osobom, które są w nie zaangażowane. Spiski, tajemnice i intrygi służą zatem bohaterom jako poręczne narzędzie do osiągania rozmaitych celów, ale nie da się ukryć, że zdecydowanie nie są one moralnym rozwiązaniem, co autor wyraźnie podkreśla.
Lear domaga się miłości swoich córek, jednak otrzymuje od nich jedynie fałszywe zapewnienia. Prawdziwie kocha ojca jedynie Kordelia, ale nie okazuje mu ona tego w taki sposób, w jaki on tego od niej oczekuje, zatem zostaje wydziedziczona. Rodzina jest tu zatem głównie potrzebna do spełniania określonych celów; nie ma w niej prawdziwej bliskości, a jeśli członkowie tej rodziny stają komuś na drodze, to ich bliscy nie wahają się przed ich wykorzystaniem, a nawet usunięciem.
W tekście Szekspir skupia się również na problematyce starzenia się człowieka, utraty sił i zdolności poznawczych, czego dowodem jest oczywiście słabnący Lear. Wraz z wiekiem jego zdolność do rządzenia staje się coraz słabsza; podejmuje irracjonalne, kapryśne decyzje, które niewiele mają wspólnego z rzeczywistością.
Aktualizacja: 2026-02-26 19:10:32.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.