„Król Lear” (ang. „King Lear”) to tragedia autorstwa Williama Szekspira, napisana prawdopodobnie około 1605 roku i zaliczana do najwybitniejszych dzieł w dorobku dramatopisarza. Fabuła utworu opiera się na legendzie o Llyrze, mitycznym królu Brytanii, znanej m.in. z kronik średniowiecznych autorów, zwłaszcza Geoffreya z Monmouth, oraz z późniejszego opracowania w „Chronicles of England, Scotlande, and Irelande” Raphaela Holinsheda. Szekspir wykorzystał również anonimową sztukę o królu Learze wystawianą na początku XVII wieku, wprowadzając jednak znaczące zmiany, w tym tragiczne zakończenie historii. Dramat powstał najprawdopodobniej w latach 1603–1606 i był wystawiany na dworze króla Jakuba I; jego pierwsze wydanie drukiem ukazało się w 1608 roku.
Akcja tragedii przedstawia losy starzejącego się króla Leara, który postanawia podzielić swoje królestwo pomiędzy trzy córki – Gonerylę, Reganę i Kordelię – uzależniając wielkość ich udziałów od deklaracji miłości wobec ojca. Dwie starsze córki schlebiają królowi i otrzymują władzę, natomiast najmłodsza, szczera Kordelia, odmawia przesadnych pochlebstw i zostaje przez Leara wydziedziczona. Decyzja ta prowadzi do serii tragicznych wydarzeń: starsze córki szybko odwracają się od ojca i pozbawiają go władzy, a Lear stopniowo popada w obłęd. Równolegle rozwija się drugi wątek dramatu, dotyczący hrabiego Gloucestera i jego synów – Edgara i Edmunda – w którym pojawiają się motywy zdrady, intrygi oraz walki o władzę. Ostatecznie konflikt prowadzi do katastrofy: większość głównych bohaterów ginie, a Lear umiera z rozpaczy po śmierci wiernej Kordelii.
„Król Lear” należy do najważniejszych tragedii Szekspira i bywa interpretowany jako dramat o władzy, ludzkiej pysze, starości oraz moralnych konsekwencjach błędnych decyzji. Utwór ukazuje również rozpad porządku społecznego i rodzinnego, a także konflikt między lojalnością a egoizmem. Postać Leara przedstawia proces stopniowego upadku władcy, który dopiero poprzez cierpienie zaczyna rozumieć własne błędy. Dramat był wielokrotnie interpretowany w kontekście filozoficznym, historycznym i psychologicznym, a jego uniwersalna tematyka sprawiła, że „Król Lear” pozostaje jednym z najczęściej analizowanych i wystawianych dzieł w historii teatru.