„Moje Bullerbyn” to powieść dla dzieci autorstwa Barbary Gawryluk. Przedstawia ona losy Natalki, która musi się przeprowadzić z Krakowa do Szwecji ze względu na pracę rodziców, co początkowo wydaje się jej tragedią. W nowym kraju znajduje jednak też swoje miejsce i poznaje ciekawych ludzi.
Spis treści
Natalka nie może pogodzić się z decyzją rodziców o przeprowadzce z Krakowa do Szwecji, gdzie dostali pracę w szpitalu. Dziewczynka czuje, że nikt nie liczy się z jej zdaniem, dlatego złości się na rodzinę i długo wierzy, że wyjazd nie dojdzie do skutku. Szczególnie trudno jest jej rozstać się z przyjaciółkami i ukochanym tańcem hip-hopowym. Po przyjeździe do Szwecji Natalka trafia do nowej szkoły, poznaje odmienną kulturę i powoli oswaja się z życiem w małym miasteczku. Początkowo czuje się samotna i zagubiona, ale z czasem zaprzyjaźnia się z Mają, Mią, Marią oraz Kariną, dziewczyną poruszającą się na wózku po wypadku. Historia Kariny uczy Natalkę odwagi i wytrwałości. Dziewczynka rozwija też swoją pasję do tańca w grupie Rabarbar, gdzie poznaje Matsa. Chłopak najpierw jej dokucza, lecz później staje się bliskim przyjacielem. Pojawia się również tajemnicza Selma, starsza kobieta mieszkająca w opuszczonym domu. Natalka odkrywa jej przeszłość i zaprzyjaźnia się z nią, a po śmierci Selmy otrzymuje w spadku biżuterię i pamiątki. Dziewczynka dojrzewa, uczy się nowego języka, odnosi sukcesy taneczne i zaczyna rozumieć, że Szwecja staje się jej drugim domem.
Natalka czuje, że nikt nie liczy się z jej zdaniem. Rodzice podejmują trudną decyzję, a babcia chodzi zdenerwowana. Natalka w wakacje dowiaduje się, że nie wróci do swojej szkoły, ponieważ jej rodzina przenosi się do nowego kraju. Dowiedziała się tego podczas zebrania rodzinnego zwołanego przez mamę i tatę. Zapowiadają oni wyprowadzkę z Krakowa. Dostali bowiem propozycję pracy w szpitalu w Szwecji. Natalka i jej rodzeństwo nie chcą się na to zgodzić. Rodzice zaczynają sprzedawać swoje rzeczy, uczą się szwedzkiego i przygotowują do wyjazdu. W Szwecji mają dostać piękny dom z ogrodem. Natalka nie może się pogodzić z tą decyzją i z porzuceniem całego dotychczasowego życia. Dziadkowie próbują przekonać dzieci do akceptacji wyjazdu.
Przez kolejne trzy tygodnie Natalka udaje, że wyjazd jej nie dotyczy. Koleżanki, Antosia i Marta, próbują pocieszać Natalię, że nie będzie tak źle. Marta mówi też, że jeśli w Szwecji jest tak fajnie, jak w „Dzieciach z Bullerbyn”, to wszystko będzie dobrze. Natalia każe koleżankom obiecać, że do niej przyjadą. Natalia ma do ostatniej chwili nadzieję, że do wyjazdu nie dojdzie, ale nic takiego się nie dzieje.
Rodzice Natalki chcieli, żeby grała ona na skrzypcach. Ona za to zapisuje się na zajęcia do grupy tanecznej w domu kultury. Spotkania te sprawiają jej wiele radości i nie może się ich doczekać. Zaczyna kurs hip-hopu, co nie do końca podoba się jej mamie. Razem z tatą poszła jednak na występ córki. Tata obiecuje Natalce, że będzie mogła ona ćwiczyć jeszcze więcej. Natalka zastanawia się, czy ją oszukał i czy wtedy nie planował już wyjazdu do Szwecji, kiedy to obiecywał.
Natalka niemal nic nie pamięta z pożegnania z bliskimi na lotnisku w Krakowie. Babcia zapisuje się na kurs komputerowy, żeby móc pisać maile do rodziny. Kilka dni wcześniej Natalka żegna się ze swoimi koleżankami. Dostaje od nich wspólne zdjęcie oprawione w ramkę. Kłóci się też z mamą o to, ile rzeczy może zapakować. Dziewczynka żegna się też z nauczycielką. Daje jej ona gruby zeszyt z okładką w kolorowe motyle. Mówi, że Natalia może w nim pisać swój pamiętnik. Nauczycielka zazdrości Natalii możliwości wyjazdu i poznania innego kraju.
Bliźniacy nieustannie zadają pytania o nowy kraj. Z lotniska rodzinę Natalii odbiera samochód wysłany przez szpital. Potem jadą autostradą do nowego domu. Kobieta kierująca autem opowiada im o tym, co widzą za oknem. Rozmawiają wspólnie o książkach Astrid Lindgren. Nowy dom wygląda jak budynki z filmów o Pippi. Okazuje się, że pokój Natalki mieści się w wieżyczce. Lisa daje rodzicom klucze do domu i żegna się z nimi. Pokój Natalii wygląda jak z filmu. Rodzice zaczynają się rozpakowywać w nowym domu. Mama pyta Natalkę, czy ta czuje się już lepiej. Okazuje się, że w Szwecji rodzice mają pracować mniej niż w Polsce i mieć więcej czasu dla dzieci. Dostali już też zaproszenie do polskich sąsiadów na kolację. Wieczorem Natalka zaczyna notować w swoim zeszycie.
Urządzenie się w nowym domu idzie rodzinie szybko. Natalka chce wiedzieć, czemu w domu nie ma firanek, a mama tłumaczy jej, że tak już tu jest. Tata mówi o tym, jak długo trwa dzień i noc w Szwecji. Miasteczko nie robi na Natalce wrażenia w porównaniu z Krakowem. Tata chce kupić rowery dla całej rodziny. Okazuje się, że rowery służbowe już czekają na nich w garażu. Wszyscy jadą na wycieczkę do lasu i kąpią się w zimnym jeziorze. Przyroda podoba się całej rodzinie, w lesie rośnie dużo jagód. Wszystkim się tam podoba coraz bardziej, z wyjątkiem Natalki. Nie rozumie ona, dlaczego tutaj rok szkolny zaczyna się w połowie sierpnia. Wracają, po drodze mijają bardzo stary i opuszczony dom. Wszyscy śmieją się, że na pewno mieszkają w nim duchy i jest nawiedzony.
W nocy Natalka nie może zasnąć, bo myśli o Karinie. To córka polskich sąsiadów, którą poznała w trakcie kolacji. Okazuje się, że Karina jeździ na wózku inwalidzkim. Bliźniacy biegną pobawić się z labradorem. Okazuje się, że Taro to pies wspomagający Karinę, która dwa lata wcześniej miała wypadek i wpadła pod samochód. W wyniku wypadku została sparaliżowana i zaczęła niewyraźnie mówić. Mimo to Karina jest zadowolona i uśmiechnięta, czego Natalka nie umie zrozumieć, bo nie potrafi sobie wyobrazić, że już nigdy nie mogłaby tańczyć. Taro to za to pies przygotowany do pomocy Karinie w ćwiczeniach, pilnowania, by nie spadła z wózka i przynoszenia jej różnych rzeczy. W nagrodę dostaje smaczki. W domu bliźniacy mówią tylko o Taro. Natalka pisze o Karinie w swoim zeszycie.
Natalka idzie do szkoły i zaczyna tęsknić za lekcjami w Polsce. Szwedzka placówka bardziej przypomina jej przedszkole, w ciągu dnia jest godzinna przerwa obiadowa i wszyscy mówią po szwedzku. W ławce Natalka siedzi z Mają, która jej wszystko tłumaczy, bo chodzi do tej szkoły już od pierwszej klasy. Natalka musi przedstawić się klasie po angielsku i dowiaduje się, że w szkole jest grupa taneczna. W klasie po raz pierwszy tego dnia jest też Maria, która pochodzi z Boliwii i mówi po hiszpańsku. Natalia na przerwie rozmawia z Mają, która przedstawia jej swoją najlepszą przyjaciółkę o imieniu Mia. Dziewczynki pokazują Natalce ogród obok szkoły. Dziewczynki mówią, że Natalka mieszka tam, gdzie Selma, ale nic nie wyjaśniają. Natalka poznaje lepiej Maję, Mię i Marię. Po szkole przychodzi po nią mama, ale nie wie, jak jej odpowiedzieć na pytanie o pierwszy dzień szkoły. Natalka boi się szkoły.
Natalka opisuje pierwsze dni w szkole, które były do siebie podobne. Tata zapisuje ją na dodatkowe lekcje szwedzkiego. Maja pomaga nowej koleżance poznać słówka. Mama pozwala Natalce samej wracać do domu ze szkoły. Dziewczynki rozmawiają o opuszczonym domu, w którym mieszka Selma, starsza kobieta, która kiedyś była znaną artystką, śpiewaczką operową albo baletnicą. Potem zaś jej sława przeminęła, a Selma zamknęła się w domu. Plotka głosi, że kobieta źle traktuje opiekunki zatrudnione do pomagania jej. Nagle z domu Selmy wybiega zapłakana dziewczyna. W domu Natalka opowiada tacie o Selmie, a ten tłumaczy, że jest ona pacjentką ich szpitala. Mówi, że kobieta nie ma zamiaru przeprowadzić się do domu opieki. Bliźniacy podejrzewają, że jest ona czarownicą.
Natalka nie znosi Matsa, który jej dokucza w szkole. Przedrzeźnia ją i Maję, gdy rozmawiają po polsku. Mama radzi jej, by nie zwracała na niego uwagi, ale to nie działa mimo upływu tygodni. Natalce coraz lepiej idzie nauka szwedzkiego. Nauczyciel sugeruje jej, żeby zgłosiła się do szkolnego zespołu tańca. Po szkole Mats znów czeka na dziewczynki i się z nich śmieje. Natalka pisze o nim Marcie i Antosi, a one wysyłają jej pocieszającą wiadomość. Sugerują też, że Natalka podoba się Matsowi. Zwierza się ona też przyjaciółkom z innych problemów.
Franek i Bartek uczą się jeździć na rowerze. Mama wprowadza w domu szwedzkie zwyczaje. Dzieci dostają od rodziców kieszonkowe. Pewnego dnia jadą rowerami na piknik do lasu. Okazuje się, że inni mieszkańcy miasteczka też wpadli na ten sam pomysł. Rodzina dojeżdża na polankę i tam zajada się przysmakami. Okazuje się, że na polankę nagle przyjeżdża rodzina Matsa. Mama Matsa to Annika, koleżanka mamy ze szpitala, gdzie kobieta pracuje jako recepcjonistka na oddziale, który zatrudnia mamę Natalki. Mama dziwi się, że jej córka i Mats chodzą do tej samej klasy. Rodzina Matsa rozkłada się tuż obok z piknikiem. Mats chce wiedzieć, jakiej muzyki słucha Natalka. Ta daje mu słuchawki, a Mats dziwi się, że ludzie w Polsce słuchają hip-hopu. Mats podaje jej swoje słuchawki, by dziewczynka posłuchała jego muzyki. Mats mówi Natalce, by dołączyła do grupy tanecznej przy szkole. Mats nie chce, by dzieci z klasy wiedziały o ich spotkaniu. Mats opowiada o ojczymie i przyrodniej siostrze. Natalka dziwi się, że Mats potrafi być miły poza szkołą.
Szybko przychodzi jesień. Mama szykuje sałatkę na spotkanie u państwa Nowickich. Tata wyjaśnia, że są tak daleko na północy, że niedługo zawsze będzie ciemno przez całą jesień i zimę. Gdy jedzenie jest gotowe, rodzina idzie do domu Kariny. Natalka bardzo ją lubi i spędza z nią czas w soboty. Tym razem Natalka opowiada jej o zmianie w zachowaniu Matsa i o zajęciach z tańca. Natalka prezentuje koleżance, jak tańczy. Okazuje się, że Karina na kilka tygodni jedzie do szpitala, bo czeka ją kolejna operacja. Lekarze uważają, że dziewczyna może znowu zacząć chodzić.
W niedzielę Natalka ćwiczy układy przed lustrem. Mama tłumaczy jej, że nie powinna dać po sobie poznać innym, że zależy jej na dobrym wrażeniu. W szkole Mats zachowuje się po staremu, a Natalka wraz z Mają rozmawia o polskich zupach. Mats czeka na Natalkę i upewnia się, że przyjdzie ona na zajęcia. Natalce robi się niedobrze ze strachu. Idzie na zajęcia i rozmawia z prowadzącym. Inne dzieci też naśmiewają się z jej języka, chociaż same pochodzą z różnych krajów. Natalka stawia się jednemu z kolegów. Natalia zaczyna tańczyć i zapomina o stresie, za to przypomina sobie, że kocha hip-hop.
Od operacji Kariny mijają dwa tygodnie. Natalka wraz z rodziną odwiedza koleżankę w szpitalu. Karina opowiada, że ćwiczy od rana do wieczora, a Natalia opisuje swoje spotkanie w Rabarbarze. Karina zaczyna chodzić.
W klasie pojawia się Elena, dziewczyna z Ukrainy. W trakcie powrotu do domu Maja macha ręką w stronę domu Selmy. Natalka boi się dni sportu, a Elenie świetnie idzie podczas meczu piłki nożnej. Mama Eleny okazuje się opiekunką Selmy, która była dawniej baletnicą.
Natalka dostaje długiego maila od babci i znowu idzie na zajęcia z tańca, gdzie dowiaduje się o przeglądzie grup tanecznych w domu kultury. Dzieci zaczynają ćwiczyć układy. Natalka przygotowuje się razem z Sandrą. Znowu rozmawia z Matsem.
Karina wraca ze szpitala do domu i pokazuje swoje postępy w chodzeniu. Natalka opowiada jej o Selmie. Natalka wybiera się do domu Selmy z koleżanką. Selma na początku zgadza się tylko na wizytę mamy Natalki, ale ją samą też chce poznać. Natalka zostaje zaproszona do niej na piątek. Idzie tam z Kariną i pokazuje Selmie, jak tańczy. Selma daje Natalce bransoletkę na szczęście.
Rodzice wyjaśniają Natalce, że Lwów był kiedyś polski. Proponują też Natalce wyjazd do Krakowa w trakcie przerwy od nauki i spędzenie czasu z dziadkami. Okazuje się, że w czasie ferii jesiennych nie ma spotkań w Rabarbarze. Natalka rozmawia z Matsem o wyjeździe.
Natalka wylatuje do Krakowa. Na pokładzie samolotu spotyka grupę muzyczną Paragon, której członkowie mieli zasiadać w jury przeglądu grup tanecznych w Sztokholmie. Natalka dostaje autograf muzyka w swoim zeszycie. Natalka ląduje w Krakowie i spotyka się z dziadkami.
Kolejnego dnia Natalka odwiedza w szkole swoją klasę. Nauczycielka zapowiada lekcje szwedzkiego. Natalka opowiada o życiu w Szwecji, co bardzo interesuje jej koleżanki. Natalka mówi, że przyjedzie znów na święta Bożego Narodzenia. Natalka idzie na zajęcia taneczne. Opowiada o zajęciach w Szwecji.
Następnego dnia pada i nie można iść do zoo. Natalka przegląda z dziadkiem stare dokumenty i zdjęcia. Dziewczynka chce zobaczyć zdjęcia ze Lwowa. Myśli przy tym o Selmie. Pokazuje babci i dziadkowi bransoletkę. Dziadek znajduje lwowski album. Natalia spotyka się z koleżankami.
Natalka idzie z babcią do centrum handlowego. W pewnym momencie gubi się. Spotyka dawnego znajomego, Pawła.
Natalka wraca do Szwecji, gdzie jest już zima. Dziewczynka opowiada rodzicom, jak było w Polsce. Planuje kolejną wizytę u Selmy, a potem odwiedza Karinę, która już sama stoi.
W szkole zaczynają się przygotowania do Dnia Świętej Łucji. Mats zagaduje Natalię o to, jak było w Polsce. Chłopak nie przychodzi na zajęcia taneczne. Okazuje się, że ma kłopoty w domu. Zmarła mama jego ojczyma, przez co Mats nie wie, czy weźmie udział w konkursie. Rodzice Natalki chcą pomóc chłopakowi w dojazdach.
Natalia na zajęciach pokazuje autograf od Paragona. Mats jeździ z Natalią, a ona poznaje jego tatę, który mieszka w domu w lesie. Tata i Natalka gubią się w drodze powrotnej. Mats nie wstydzi się już rozmawiać z Natalią w szkole.
Selma zaprasza Natalię i Karinę na sobotę. Starsza pani chce wiedzieć, co się wydarzyło u dziewczynek od ostatniej wizyty. Opowiada im o swojej przeszłości. Taro lubi starszą panią.
Rodzina jedzie na zwiedzanie miasta. Wybierają się do Junibacken. Wszyscy bardzo dobrze się tam bawią, a Natalka pisze o tym w mailu do babci.
Nadchodzi Dzień Świętej Łucji. Jej rolę ma odgrywać Maja. W szkole zaczynają się uroczystości i odbywa się przedstawienie.
Odbywają się ćwiczenia w Rabarbarze przed konkursem. Nadchodzi dzień konkursu. Natalka bardzo się denerwuje, bo inne występy wypadają znakomicie. Natalka i Sandra występują razem. Na występ przychodzi Karina. Rabarbar zajmuje pierwsze miejsce.
Rodzina planuje wylot do Krakowa na święta. Natalka zanosi Selmie świąteczny prezent. Natalka rozmawia z Kariną o tym, jak czuje się w Szwecji.
Natalka z rodzicami wraca do Sztokholmu, a w domu Selmy jest ciemno. Okazuje się, że starsza pani trafiła do szpitala. Choruje bowiem na zapalenie płuc. Natalia odwiedza ją w szpitalu.
Stan Selmy się pogarsza i Natalka jedzie do szpitala, by się z nią pożegnać. Natalka bardzo przeżywa śmierć Selmy i nie chodzi do szkoły. Odbywają się przygotowania do pogrzebu. Przychodzi na niego niewiele osób. Okazuje się, że Selma naprawdę nazywała się Tamara Szujska. Zuzanna, krewna Selmy, chce się spotkać z rodzicami Natalki.
Natalka wraca do szkoły. W klasie dzieci bawią się w pisanie książki i tworzą różne postaci. Natalka rozmawia z Matsem.
Okazuje się, że Mats z mamą był w Ameryce. Rodzice Natalki spotykają się z krewną Selmy. Starsza pani zostawiła po sobie testament.
Natalka wciąż ćwiczy w Rabarbarze. Mats odprowadza ją do domu, umawia się z nią na łyżwy i rzuca w nią śnieżką.
Natalka odwiedza Karinę i mówi jej o testamencie Selmy. Karina radzi sobie coraz lepiej z chodzeniem. Natalka idzie z Matsem na łyżwy.
W sobotę po obiedzie rodzina idzie do domu Selmy. Następuje odczytanie jej testamentu. Dom zostaje oddany mamie Eleny, kolekcja dzieł sztuki rodzicom Natalki, oszczędności krewnej Selmy, a biżuteria i pamiątki z podróży Natalce.
Rodzina przegląda dom Selmy razem z Zuzanną. Natalka ogląda biżuterię, którą dostała w spadku. Wszyscy razem odkrywają przeszłość Selmy.
Natalia zastanawia się nad swoją znajomością z Matsem. Rozmawia o tym z koleżankami. Sandra zwierza się Natalce ze swoich obaw.
Natalka ma w szkole lekcje polskiego, na które chodzi też Karina. Dziewczyna przychodzi już nawet do szkoły pieszo.
Grupa taneczna jedzie do Sztokholmu na konkurs. Sandra prawie spóźnia się na pociąg, bo z powodu tremy niemal rezygnuje z wyjazdu. Rabarbar występuje na scenie i zajmuje drugie miejsce w konkursie. Paragon składa im gratulacje.
Coraz więcej uczniów chce się zapisać do Rabarbaru. Natalka ogląda swój występ w telewizji.
Babcia i dziadek przylatują do Szwecji. Wszyscy jadą razem do Sztokholmu, by zobaczyć okręt Waza i poznają jego historię.
Tata Matsa zaprasza rodzinę Natalki na drugie śniadanie. Wyprawiają się pod namiot. Mats muska ustami policzek Natalii. Ta nie wie, czy to naprawdę był pocałunek.
Okazało się, że Taro może zostać u Kariny, chociaż dziewczynka jest już samodzielna. Natalka ma odebrać szkatułkę z biżuterią Selmy. Wszyscy składają podpisy pod testamentem. Rodzice Eleny planują wrócić do Lwowa. Rodzice Natalki zastanawiają się, co zrobić z biżuterią.
Dom Selmy zaczyna być remontowany wiosną. Wprowadza się tam rodzina z dwiema córkami. Jedna z nich ma czarne włosy i ubiera się też tylko na czarno. Wcześniej dziewczynki żegnają się z Eleną.
Młodsza córka nowych sąsiadów trafia w szkole do klasy Natalki. Ma na imię Klara i pochodzi z Laponii, gdzie leży już koło polarne. Opowiada o panujących tam warunkach. Okazuje się, że Natalia leci na tydzień do Krakowa.
Tata Natalki jedzie na konferencję do Polski, wysyła go szpital. Natalka tęskni za Selmą. Jedzie z dziadkami na basen, a potem ma iść na zajęcia z tańca. Okazuje się, że zgubiła szczęśliwą bransoletkę od Selmy.
Rozpoczynają się poszukiwania bransoletki. Natalka jedzie z dziadkiem do biura rzeczy znalezionych na pływalni i nie tylko. Nie ma tam jednak bransoletki. Okazuje się jednak, że znajduje ją kobieta kierująca autobusem.
Do Krakowa przychodzi wiosna. Natalka jedzie z koleżankami odwiedzić w schronisku psa Pellego. Pellego odwiedza dziewczyna, która wygląda jak Lisa, ubrana na czarno sąsiadka ze Szwecji.
Natalka wraca do Szwecji, spotyka się z Kariną i opowiada o Renacie, która wyglądała jak Lisa. Nagle przychodzi Klara, by zapytać o Lisę, a potem przyjeżdża policja. Rozpoczynają się poszukiwania. Policjantka przychodzi do klasy, by o nią pytać. Po kilku dniach Lisy dalej nie było.
Lisa wraca po tygodniu. Okazało się, że była w swoim rodzinnym mieście. Rodzice mówią, że Lisa jest trudnym dzieckiem. Planują rodzinną wyprawę do Laponii.
W mieście stawiana jest scena do występów. Mats tańczy tam na próbę z Natalką. Do niej przylatują koleżanki ze szkoły.
Natalka spędza czas z Martą i Antosią, zabiera je też do szkoły. Nie smakuje im tutejsze jedzenie. Wszyscy szykują się do Wielkanocy.
Marta i Antosia mówią, że Mats im się podoba. Poznają także Karinę. Nagle przychodzi Klara, którą zaprosiła Karina. Opowiadają jej o Selmie. Marta pyta, czemu Lisa uciekła z domu. Klara jednak nie wie.
Dziewczynki jadą na wycieczkę do Sztokholmu. Widzą księżniczkę Wiktorię z jej mężem. Marta nagle się gubi. Udaje się ją jednak znaleźć.
Klara przychodzi do Natalii z dużym pudełkiem z domu Selmy. Jest ono pełne listów, które wysyłał jej ukochany, który zginął w trakcie II wojny światowej.
Aktualizacja: 2026-05-25 16:19:18.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.