Król Lear – charakterystyka

Autorka charakterystyki: Marta Grandke.

„Król Lear” to jeden z dramatów autorstwa Williama Szekspira. Tragedia ta opiera się na legendzie opowiadającej o Llyrze, który miał być mitycznym królem Brytanii. Król Lear to główny i tytułowy bohater dzieła, które przedstawia losy jego i jego bliskich.

Charakterystyka króla Leara

Król Lear to główny i tytułowy bohater tragedii. To także ojciec Goneril, Regany i Kordelii. Jest opisywany jako starszy, siwy mężczyzna o dostojnym wyglądzie. Początkowo jawi się odbiorcy jako postać nieco śmieszna czy nawet budząca politowanie, a to ze względu na swoją nieznajomość ludzkiej natury. Lear decyduje się na podział swojego królestwa, co jawi się jako jego nieuzasadniony kaprys. Lear pozuje na władcę despotycznego, ale ostatecznie pozostaje niegroźny, a przez to całkiem lubiany przez dwór. Chęć oddania korony dobrowolnie budzi jednak politowanie i pogardę w sercach królewskich córek.

Lear wydaje się nie rozumieć zasad rządzących otaczającym go światem. Jest przekonany, że z powodzeniem zachowa królewski tytuł i liczne przywileje, nawet jeśli realnie nie będzie sprawował władzy. Król pozostaje także impulsywny i gwałtowny, łatwo się denerwuje i podejmuje w gniewie różne, porywcze decyzje. Jest też naiwny i wierzy w piękne deklaracje Regany i Goneril. Odrzuca jednak Kordelię, która nie opowiedziała mu o swojej miłości do niego, kiedy tego zażądał. Lear jest pyszny, a jego porywcze czyny zdają się nie mieć granic. Potrafi pozbywać się oddanych mu ludzi, skazywać ich na wygnanie czy grozić im śmiercią tylko dlatego, że mają oni inne zdanie niż on i przykładowo bronią odrzuconej Kordelii.

Lear porzuca królewski tytuł, ale nie zmienia swojego zachowania. Wciąż zachowuje się jak władca, udaje się na łowy, źle traktuje służbę i próbuje rozkazywać swoim córkom. Lear jest odporny na krytykę i porady, które pochodzą od innych. Błazen próbuje mu uświadomić jego sytuację, ale Leara to nie porusza. Wreszcie jednak dociera do niego, że Goneril nie traktuje go z szacunkiem, zatem udaje się w podróż do drugiej córki. Reaguje na wszystko bardzo emocjonalnie.

Lear z trudem zaczyna rozumieć skalę swojego błędu, ale wciąż trzyma się swojej naiwności. Sądzi, że druga córka okaże się inna, ale z czasem król orientuje się, że obie córki łączy porozumienie; żądają one też, by ojciec ograniczył swój orszak. Wszystko to budzi w Learze głęboki strach, zaczyna zatem szantażować innych swoją starością lub próbuje grozić zemstą. Lear pod wpływem emocji odjeżdża w nieznane, zaczyna też uświadamiać sobie ogrom popełnionych błędów, zatem prosi żywioły o unicestwienie świata, a ten się rozpada. Lear próbuje znaleźć ratunek w bogach, do których wygłasza patetyczny monolog. Mężczyzna przeżywa pewną autorefleksję, przeżywa ogromne cierpienie i rozczarowanie. Wszystko to sprawia, że Lear upada jako człowiek, jednak zostaje odnaleziony przez Kordelię, co sprowadza na niego spokój oraz szczęście. Lear przechodzi w dramacie długą drogę, by ostatecznie zrozumieć, gdzie popełnił błędy i co było ich powodem.


Przeczytaj także: Król Lear – czas i miejsce akcji

Aktualizacja: 2026-02-26 18:01:02.

Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.