William Szekspir to znany na całym świecie dramaturg i poeta, który na zawsze zapisał się w historii literatury. „Sen nocy letniej” to wciąż chętnie wystawiana komedia jego autorstwa. W dziele tym Szekspir ukazał historię trzech par z Aten, które zmagają się z licznymi przeciwnościami, a w ich losy miesza się także magia. W sztuce pojawiają się bowiem takie postaci jak elfy, Oberon i Tytania.
Spis treści
Oberon i Tytania to elfy, małżeństwo, a także król i królowa. Do Aten przybywają z okazji zaślubin Tezeusza i Hipolity. Są jednak ze sobą skłóceni, zatem każde z nich przybywa tam z własnym orszakiem, mają też własne plany i cele. Do ich realizacji wykorzystują przede wszystkim służące im inne elfy, przykładowo Puka, ale też ludzi. W losach śmiertelników szczególnie lubi mieszać Oberon. Ma on też plan wykorzystania Tytanii i zdobycia od niej tego, czego potrzebuje, czyli małego chłopca, którego chce wcielić do swej służby. Król i królowa elfów mają w tym dziele szczególne znaczenie.
Oberon i Tytania to król i królowa, zatem ich postaci reprezentują i symbolizują władzę. Wszystkie konflikty królewskiej pary, ich plany, zamiary i spiski odbijają się przede wszystkim na ich poddanych, ale też na niewinnych ludziach, którzy nie potrafią się przed tym obronić. To zatem symbol tego, jak władza wpływa na świat i jak rządzący swymi decyzjami go kształtują. Ich poddani nie są w stanie powstrzymać tych działań, muszą w nich uczestniczyć, a najczęściej sami odczuwają ich negatywne konsekwencje.
Oberon i Tytania to magiczne elfy, ale stanowią oni zwierciadło zwykłych ludzkich pragnień, namiętności oraz problemów. Oni także zmagają się bowiem z konfliktem małżeńskim, spierają się o różne rzeczy, które naprawdę nie mają znaczenia, czy kłócą się o błahostki. Oberon manipuluje żoną i upokarza ją, by dostać od niej to, czego potrzebuje. To ludzkie zachowania w magicznym świecie.
Postaci Oberona i Tytanii pokazują, że miłość to siła, która nikogo nie ominie. To z jej powodu królowa elfów może zakochać się w człowieku z oślą głową, a ludzie zaczynają pałać uczuciem do tych, którzy przed chwilą ich nie interesowali. Postaci elfów pokazują zatem, że miłość – i to ślepa – to uniwersalne doświadczenie każdej żywej istoty. Nikt nie jest w tym przypadku bezpieczny od zagrożenia, jakie to ze sobą niesie.
Aktualizacja: 2026-02-03 10:04:59.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.