„Stowarzyszenie umarłych poetów” to powieść, której autorką jest Nancy H. Kleinbaum. Dzieło to powstało na podstawie filmu o takim samym tytule. To historia opowiadająca o losach kilku chłopców z elitarnej amerykańskiej szkoły oraz ich niezwykłego nauczyciela języka angielskiego.
Spis treści
To nowy nauczyciel języka angielskiego w Akademii Weltona, który zastępuje emerytowanego pedagoga. Jest opisywany jako mężczyzna około trzydziestki, średniego wzrostu, o inteligentnych brązowych oczach i ciemnych włosach. Był znakomicie wykształcony i uczył w wielu wybitnych placówkach. Już na pierwszej lekcji języka angielskiego uczniowie dowiadują się, że Keating ma bardzo niestandardowe podejście do nauczania, a wszystko zaczyna się od wiersza Walta Whitmana „O, kapitanie mój, kapitanie”. Keating każe uczniom wydzierać z podręczników kartki, wchodzić na ławki i patrzeć na świat krytycznie oraz samodzielnie. Jest elastyczny i ekscentryczny, do wszystkiego podchodzi nieszablonowo. Dzięki niemu Neil i Todd odkrywają swoje zainteresowania oraz powołanie do obcowania ze sztuką. Uważał, że klasyczne metody nauczania się nie sprawdzają, ponieważ produkują kolejnych potulnych uczniów, którzy nie znają samych siebie. Jego podejście do nauczania sprawiło, że to właśnie jego obarczono winą za samobójstwo Neila i zwolniono ze szkoły. John Keating był jednak świetnym i nieprzeciętnym nauczycielem.
To jeden z uczniów Akademii Weltona. Neil był znany jako doskonały uczeń, który osiągał w nauce wyłącznie najwyższe wyniki. Do jego pasji należała literatura, a później także teatr, jednak jego ojciec tego nie pochwalał. Uważał bowiem, że Neil powinien ukończyć studia medyczne i w tym kierunku rozwijać swoją karierę. Nie pozwolił zatem synowi pracować przy redagowaniu Księgi Pamiątkowej Akademii, chociaż Neil miał zostać zastępcą redaktora naczelnego.
Neil był wrażliwy i bał się ojca, dlatego spełniał posłusznie jego polecenia, chociaż krzywdziły go one i w głębi duszy chłopak pragnął czegoś zupełnie innego. Gdy Neil otrzymuje rolę Puka w sztuce „Sen nocy letniej”, okłamuje ojca i dyrektora, by wystąpić na scenie, co jest spełnieniem jego marzeń. Neil jest niezwykle wrażliwy, pomocny i empatyczny, cieszy się sympatią wśród innych uczniów.
Szczęście Neila w teatrze nie trwa zbyt długo, ponieważ ojciec dowiaduje się o wszystkim i postanawia przepisać syna do szkoły, w której panuje surowa dyscyplina. Dla Neila oznacza to koniec jego marzeń i pasji, czego nie jest w stanie znieść. Chłopak ostatecznie popełnia z tego powodu samobójstwo, a winą za tę tragedię zostaje obarczony Keating.
To nowy uczeń Akademii Weltona i współlokator Neila Perry’ego. Zostaje także członkiem „Stowarzyszenia Umarłych Poetów”. Początkowo Todd jest bardzo niepewny siebie i zakompleksiony, porównuje się do starszego brata, który ukończył tę samą szkołę. Wszyscy oczekiwali od niego podobnych osiągnięć. Todd był jednak nieśmiały i nie lubił, gdy się nim interesowano. Wstydził się czytać swoje wiersze aż do momentu, kiedy Keating wzbudził w nim śmiałość oraz odwagę. Nauczyciel skutecznie pomógł mu uwierzyć w siebie. Ostatecznie to właśnie Todd okazał się odważnym obrońcą zwolnionego nauczyciela i nie wahał się stanąć w jego obronie, wchodząc na ławkę w obecności dyrektora.
To uczeń Akademii Weltona i członek „Stowarzyszenia Umarłych Poetów”. Ma krótkie, kręcone włosy i jest wysportowany, wydaje się zawsze pogodny i optymistyczny. On również odnalazł w sobie pasję do literatury pod wpływem profesora Keatinga. Zakochał się w Chris Noel od pierwszego wejrzenia, jednak dziewczyna spotykała się z Chetem. Udało mu się zaprosić ją na spektakl „Sen nocy letniej”, czym naraził się jej chłopakowi, a nawet brał udział w bójce.
To uczeń Akademii Weltona, zwany także Nuwandą. Cechuje go wyjątkowe poczucie humoru, jest energiczny i żartobliwy. Świetnie gra na saksofonie, choć rodzice woleli, by uczył się gry na klarnecie. Bardzo lubi towarzystwo dziewczyn i publikuje artykuł dotyczący ich przyjmowania do Akademii. Zostaje za to ukarany, a następnie wydalony ze szkoły po bójce z Cameronem, gdy ten zdradził swoich kolegów przed dyrektorem.
To uczeń Akademii Weltona uznawany za lizusa, udzielał się również w „Stowarzyszeniu Umarłych Poetów”. Należał do kółka naukowego, podobały mu się spotkania w grocie, lecz bał się konsekwencji ich ujawnienia. Obawiając się wydalenia ze szkoły, zdradza kolegów oraz profesora Keatinga w śledztwie dotyczącym samobójstwa Neila, kierując się egoistycznymi pobudkami.
To dyrektor Akademii Weltona, osoba władcza, apodyktyczna i bezkompromisowa. Liczą się dla niego wyłącznie wyniki uczniów i wymaga od nich całkowitego posłuszeństwa.
Aktualizacja: 2026-01-01 16:21:34.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.