Autorką opracowania jest: Adrianna Strużyńska.

Głównym wątkiem powieści Antoniego Libery Madame jest miłość ucznia do nauczycielki francuskiego. Problematyka utworu jest jednak znacznie szersza niż młodzieńcza fascynacja nastolatka.

W powieści znajdziemy problematykę dorastania i niespełnionej miłości. Narrator, choć wyjątkowo oczytany jak na swój wiek, fascynuje się kobietą, z którą nie może być. Jest ona jego nauczycielką, elegancką kobietą, mającą niewiele ponad trzydzieści lat. Chociaż dostrzega starania narratora, Madame musi zachować dystans: i tak pozwala sobie na wiele, prosząc chłopaka do tańca czy proponując mu spacer do domu. Narrator znajduje się w stanie przejściowym między dzieciństwem a dorosłością. Z jednej strony marzy już o szczęściu u boku dorosłej kobiety, a z drugiej, wciąż jest jeszcze nastolatkiem, przepisuje cytaty do zeszytu, pisze wypracowanie na temat swojej miłości, a gdy uczucia go przerastają: ucieka z lekcji.

Powieść Madame porusza również tematykę PRL-owskich realiów. Narrator wielokrotnie zastanawia się nad nijakością współczesnych sobie czasów, buntuje się przeciwko komunistycznej cenzurze. Zmaga się z nią już od czasów szkolnych, kiedy jego scenariuszowi zarzuca się brak nawiązań do literatury rosyjskiej. Jeszcze dotkliwiej doświadcza ich w życiu dorosłym, kiedy zaczyna publikować swoje utwory. Dla bohaterów powieści synonimem wolności staje się Zachód. Madame nie odnajduje się w Polsce, robi wszystko, aby wyjechać do Francji. Kraj opuszcza też większość szkolnych kolegów narratora. Doskonale podsumowuje to Jerzyk, który opisuje bolesne powroty do Polski po pobycie na Zachodzie – człowiek znowu czuje się zniewolony i ograniczony, jakby był chory.

W utworze pojawiają się również wspomnienia dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej. Narratora dowiaduje się od profesora Montenia, kim byli rodzice Madame, poznaje historię Maksymiliana i Claire. Idealista Maksymilian brał udział w hiszpańskiej wojnie domowej, a po wybuchu II wojny światowej ściągnął do siebie żonę i córkę. To jednak nie uchroniło rodziny przed tragedią.

Powieść to również kopalnia nawiązań do światowej literatury. Narrator jest oczytany, ma artystyczną duszę. Często wyraża swoje uczucia przez sztukę, w utworach doszukuje się analogii do swojej miłości do Madame. W powieści znajdujemy więc nawiązania do takich utworów, jak komedia Fedra Racine'a czy Ren Hölderlina. Inspiracją stają się również wspomnienia Joanny Schopenhauer, które wpłynęły na późniejszą twórczość narratora.


Przeczytaj także: Madame - interpretacja tytułu

Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem. Bardzo dziękujemy.