Mówcie mi Bezprym – narracja, styl i język
„Mówcie mi Bezprym” to powieść dla młodszych czytelników, której autorką jest Grażyna Bąkiewicz. W dziele tym przedstawiła fabularyzowane wydarzenia dotyczące zjazdu gnieźnieńskiego i zdobywania korony przez Bolesława Chrobrego. Głównym bohaterem dzieła jest pierworodny syn Bolesława Chrobrego, zwany przez innych Bezprymem, a to przez utratę swojego dziedzictwa na rzecz młodszego brata. W powieści warto zwrócić uwagę na takie jej elementy jak narracja, język czy styl tekstu.
Spis treści
Mówcie mi Bezprym – narracja
Narracja dzieła jest pierwszoosobowa, a narratorem jest czternastoletni Bezprym. Wykorzystano tu pierwszą osobę. Bezprym nie jest narratorem wszechwiedzącym, zatem czytelnik ma tak samo ograniczoną wiedzę jak on. Taka narracja sprawia też, że czytelnik może wczuć się w sytuację Bezpryma, zrozumieć jego punkt widzenia i zobaczyć daną sprawę z jego perspektywy. Narracja pierwszoosobowa to narracja ograniczona pod względem wiedzy narratora na temat świata, ale zdecydowanie bardziej osobista. Bezprym to wiarygodny narrator, który przekonująco opisuje otaczający go świat.
Mówcie mi Bezprym – język
Mimo iż akcja powieści rozgrywa się około roku 1000, autorka zdecydowała się na wykorzystanie współczesnego języka polskiego, pozbawionego archaizmów czy stylizacji na dawną polszczyznę. Jest to prosty język, jakim posługuje się nastoletni narrator. Stosuje on wiele współczesnych zwrotów, którymi mógłby się też posłużyć żyjący dziś nastolatek, na przykład takich jak „No dobra, sam się prosiłeś”. Autorka używa takich określeń jak wielmożowie, ale ogranicza takie słownictwo do minimum. W związku z tym język jest zrozumiały dla współczesnego czytelnika.
Mówcie mi Bezprym – styl
Styl powieści jest żywy i odpowiada opowieści nastolatka, który oddaje swoje emocje i wątpliwości. Nie ma tu jednak rozbudowanych opisów, Bezprym nie korzysta z barwnych epitetów czy porównań. Posługuje się takim stylem, jakiego zapewne używałby też współczesny czternastolatek. Styl jednak znakomicie oddaje intensywne uczucia, jakie niekiedy targają nastolatkiem w ważnych chwilach. Zdania są dość proste, autorka nie korzystała z wieloelementowych konstrukcji, czując, że nie pasowałyby one do postaci chłopca. Ograniczenie środków stylistycznych także pasuje do tej kreacji.
Aktualizacja: 2026-05-29 08:24:09.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.