Moja droga przyjaciółko!
Cieszę się, że tak szybko odpisałaś mi na poprzedni list. Nie spodziewałam się listonosza z odpowiedzią na niego tak wcześnie. Od razu jednak zasiadłam do lektury, a teraz kreślę odpowiedź, by ona też mogła do Ciebie jak najszybciej dotrzeć.
Z radością przeczytałam, że podobała Ci się książka, którą ostatnio Ci poleciłam, zatem postanowiłam, że zaproponuję Ci kolejną lekturę. Tym razem będzie to powieść „Teatr Niewidzialnych Dzieci”, której autorem jest Marcin Szczygielski. Przedstawia ona historię pewnego dziesięcioletniego chłopca, Michała, który stracił rodziców w wypadku, gdy był niemowlęciem. Trafił do babci, a gdy ona też zmarła, jako trzylatek zamieszkał w ośrodku opiekuńczym i od tego czasu tak wyglądało jego życie.
Dlaczego warto przeczytać tę książkę? Przede wszystkim to wnikliwa analiza funkcjonowania takich ośrodków w ubiegłym wieku, w czasach PRL-u. Główny bohater to równocześnie narrator i szczegółowo opisuje on warunki życia w takich ośrodkach, ich zalety i wady, to, jak musiał tam funkcjonować każdego dnia. Dzięki temu czytelnik może lepiej zorientować się, jak one działały i co przeżywały dzieci, dla których było to jedyne miejsce na ziemi, w którym mogły się schronić.
Książka ta to też opowieść o nadziei na lepsze jutro, jaką zawsze warto mieć. Życie pokrzywdzonego przez los Michała zmienia się na lepsze dzięki interwencji cioci Joli. Trafia do lepszego, bardziej kameralnego ośrodka, gdzie panuje swoboda i ma własny pokój. Zajmuje się teatrem i poznaje przyjaciół. To zatem historia o tym, że jeszcze może być lepiej, co jest bardzo ważne.
Warto też zauważyć, że to książka oddająca ponury realizm życia w okresie PRL-u. To jednak nie tylko opis braku towarów i kolejek przed sklepami, ale też wspomnienie stanu wojennego, aresztowań czy brutalnych ataków milicji na obywateli. To przypomnienie o tym, co minęło, a o czym lepiej pamiętać, by tego nie powtarzać.
Postaci w książce są wiarygodne i ciekawie zarysowane, a narracja pierwszoosobowa pozwala lepiej wczuć się w sytuację Michała, współczuć mu i z nim sympatyzować. Żywy, plastyczny język sprawia, że lektura staje się prawdziwą przyjemnością.
Mam nadzieję, że również sięgniesz po tę książkę i przeczytasz ją z równym zainteresowaniem co ja. Daj znać w kolejnym liście, czy tak było, a potem wymienimy się spostrzeżeniami. Będę wypatrywać listonosza każdego dnia!
Pozdrawiam Cię serdecznie,
Twoja przyjaciółka
Aktualizacja: 2026-04-24 15:49:41.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.