„Teatr Niewidzialnych Dzieci” to powieść dla młodzieży autorstwa Marcina Szczygielskiego, wydana w 2016 roku przez Instytut Wydawniczy Latarnik. Akcja książki rozgrywa się w Polsce na początku lat osiemdziesiątych XX wieku, w realiach schyłkowego PRL-u oraz w okresie wprowadzenia stanu wojennego. Głównym bohaterem utworu jest dziesięcioletni Michał, osierocony chłopiec wychowujący się w domach dziecka. Po śmierci rodziców i babci trafia najpierw do placówek opiekuńczych na Śląsku, gdzie uczy się życia w trudnym systemie instytucjonalnym. Chłopiec jest bardzo wrażliwy i inteligentny, ale jednocześnie unika emocjonalnego przywiązywania się do innych ludzi, ponieważ boi się kolejnych strat.
Pierwsza część powieści przedstawia życie Michała w domu dziecka „Młody Las” w Siemianowicach Śląskich. Bohater obserwuje codzienność PRL-u – kolejki przed sklepami, propagandę, działalność „Solidarności” oraz napiętą atmosferę polityczną. Szczególnie ważne są dla niego relacje z wychowawczynią, ciocią Jolą, oraz kolegą Kiwaczkiem. Gdy obie te osoby znikają z jego życia, Michał przechodzi załamanie nerwowe i zostaje przeniesiony do kameralnego domu dziecka „Dębowy Las” pod Lublinem. Tam poznaje Sylwię, starszą dziewczynę zakochaną w teatrze, która zakłada amatorski „Teatr Niewidzialnych Dzieci”. Michał zostaje autorem sztuki „Solidarność Niewidzialnych, czyli zwycięstwo”, przygotowywanej na premierę 13 grudnia 1981 roku – dzień ogłoszenia stanu wojennego.
Powieść Marcina Szczygielskiego porusza temat samotności, potrzeby bliskości oraz dojrzewania w trudnych realiach politycznych i społecznych. Autor ukazuje życie dzieci wychowujących się w domach dziecka jako metaforę funkcjonowania społeczeństwa w systemie komunistycznym, ograniczającym wolność i poczucie bezpieczeństwa. Szczególnie ważny jest historyczny kontekst książki – wydarzenia związane ze stanem wojennym oglądane są oczami dzieci, które nie rozumieją jeszcze w pełni polityki, ale odczuwają jej skutki. „Teatr Niewidzialnych Dzieci” został wysoko oceniony przez krytyków za realistyczne przedstawienie epoki PRL-u, emocjonalną głębię bohaterów oraz połączenie problematyki historycznej z opowieścią o przyjaźni, sztuce i potrzebie wolności.