„Złodziej pioruna” to pierwsza część pięciotomowego cyklu fantasy „Percy Jackson i bogowie olimpijscy” autorstwa amerykańskiego pisarza Ricka Riordana, wydana w Stanach Zjednoczonych w 2005 roku. Powieść opowiada historię dwunastoletniego Percy’ego Jacksona, który odkrywa, że jest synem greckiego boga Posejdona i wyrusza w niebezpieczną misję, by odzyskać skradziony piorun Zeusa oraz zapobiec wojnie między bogami olimpijskimi.
Spis treści
Dwunastoletni Percy Jackson, uczeń akademii Yancy, podczas wycieczki do muzeum zostaje zaatakowany przez nauczycielkę matematyki panią Dodds, która okazuje się być Erynią – skrzydlatym potworem. Percy zabija ją mieczem, który daje mu pan Brunner, nauczyciel łaciny. Po powrocie wszyscy zaprzeczają, że pani Dodds kiedykolwiek istniała.
Percy wraca do domu do swojej matki Sally Jackson i ojczyma Gabe’a Ugliano. Razem z mamą wyjeżdża do domku w Montauk, gdzie pojawia się Grover – okazuje się, że jest satyrem i strażnikiem Percy’ego. Uciekają przed Minotaurem. Potwór zabija matkę Percy’ego, a chłopak pokonuje go, łamiąc róg i wbijając go bestii w bok. Percy trafia do Obozu Herosów.
W obozie Percy dowiaduje się, że greccy bogowie są prawdziwi. Poznaje Chejrona (pana Brunnera), który jest centaurem i wychowawcą herosów, oraz Dionizosa – boga wina zesłanego tu za karę. Annabeth, córka Ateny, opiekuje się Percym. Podczas gry w zdobywanie sztandaru Percy zostaje raniony przez Clarisse, córkę Aresa. Gdy wchodzi do strumienia, jego rana się goi. Pojawia się symbol trójzębu – okazuje się, że Percy jest synem Posejdona, boga mórz.
Chejron wyjaśnia, że skradziono główny piorun Zeusa. Zeus podejrzewa Posejdona i jego syna. Jeśli piorun nie zostanie zwrócony do letniego przesilenia 21 czerwca, wybuchnie wojna bogów. Percy dostaje misję – musi udać się do Podziemia w Los Angeles i odzyskać piorun. Towarzyszą mu Grover i Annabeth.
Podczas podróży bohaterowie walczą z Eryniami, uciekają przed Meduzą (Percy ścina jej głowę i wysyła na Olimp), a w St. Louis Percy zostaje zaatakowany przez Chimerę i Echidnę. Skacze z Bramy Zachodu do rzeki Missisipi, gdzie odkrywa, że może oddychać pod wodą. Spotyka posłańca Posejdona, który daje mu trzy perły.
W Denver spotykają Aresa, boga wojny, który zleca im odzyskanie tarczy z parku rozrywki. W zamian obiecuje pomoc. Percy odkrywa, że tarcza była pułapką Hefajstosa. Ares wskazuje im transport do Los Angeles i daje plecak z zapasami.
W Las Vegas bohaterowie wpadają w pułapkę kasyna, które zatrzymuje czas. Tracą pięć dni. Bohaterowie dostają się do Podziemia przez Studio REQUIEM. Przekupują Charona i przeprawiają się przez Styks. Annabeth oswaja Cerbera – trójgłowego psa strzegącego bramy.
W pałacu Hadesa Percy odkrywa, że w plecaku ma piorun Zeusa. Hades oskarża go o kradzież pioruna i swojego hełmu mroku. Oferuje wymianę – hełm za matkę Percy’ego (która żyje). Percy ma tylko trzy perły chroniące trzy osoby. Przyjaciele rozgniatają perły i uciekają, zabierając go ze sobą.
Na plaży w Santa Monica Percy konfrontuje się z Aresem, który przyznaje się do kradzieży. Wyjaśnia, że posłużył się innym herosem i działał na polecenie tajemniczej siły z Tartaru. Percy wzywa falę i rani Aresa w pojedynku. Bóg rzuca klątwę i znika, zostawiając hełm Hadesa. Percy oddaje hełm Eryniom, aby przekazały go Hadesowi.
Percy leci do Nowego Jorku i udaje się na Olimp znajdujący się na 600. piętrze Empire State Building. Oddaje piorun Zeusowi. Posejdon wyjaśnia, że za wszystkim stoi Kronos, król tytanów, uwięziony w Tartarze, który budzi się i próbuje wywołać wojnę. Mama Percy’ego wraca do domu – Hades ją uwolnił. Percy zostawia jej głowę Meduzy, która zamienia Gabe’a w kamień.
Percy wraca do Obozu Herosów jako bohater. Ostatniego dnia lata Luke, syn Hermesa, wyznaje, że to on ukradł piorun i hełm na rozkaz Kronosa. Przywołuje śmiertelnego skorpiona, który kąsa Percy’ego. Percy przeżywa dzięki pomocy nimf. Luke ucieka. Percy decyduje się wrócić do matki i kontynuować naukę.
Percy Jackson, dwunastoletni uczeń Yancy Academy, wyjeżdża z klasą na wycieczkę do Metropolitan Museum of Art. Towarzyszy mu kolega Grover Underwood, a opiekę sprawują nauczyciel łaciny pan Brunner (poruszający się na wózku) oraz nauczycielka matematyki pani Dodds. Podczas zwiedzania Percy dzieli się swoją wiedzą na temat mitologii, dokładnie Kronosa pożerającego swoje dzieci. Na wycieczce jest również rudowłosa Nancy Bobofit, która dokuczała Groverowi, rzucając w niego jedzeniem. Przed muzeum Percy wpada w złość i Nancy wpada do fontanny, choć chłopak nie pamięta, by jej dotknął. Na oczach Percy’ego pani Dodds przemienia się w skrzydlatego potwora z pazurami i kłami. Pan Brunner wjeżdża na wózku i rzuca Percy’emu długopis, który zamienia się w miecz. Percy trafia panią Dodds, która eksploduje. Gdy wraca na zewnątrz, wszyscy twierdzą, że nauczycielką jest pani Kerr, a pani Dodds nigdy nie istniała. Pan Brunner i Grover zaprzeczają, by kiedykolwiek ktoś taki uczył w Yancy.
Po incydencie w muzeum cała szkoła twierdzi, że pani Kerr uczy ich matematyki od świąt, a pani Dodds nigdy nie istniała. Tylko Grover waha się, gdy Percy wspomina o Dodds. Nachodzą burze i tornado, które zatrzymuje się osiemdziesiąt kilometrów od Yancy. Nad Atlantykiem rozbijają się samoloty. Percy uczy się coraz gorzej, kłóci się z Nancy, obraża nauczyciela angielskiego. Dyrektor ostrzega, że Percy może nie przejść do kolejnej klasy.
Przed egzaminem z łaciny Percy podsłuchuje rozmowę Grovera i pana Brunnera o sobie – mówią o „Łaskawych”, letnim przesileniu jako ostatecznym terminie i utrzymaniu Percy’ego przy życiu do jesieni. Percy upuszcza książkę i ucieka. Widzi cień kogoś wyższego z łukiem, słyszy węszenie pod drzwiami. Następnego dnia pan Brunner mówi, że wyrzucenie z Yancy wyjdzie Percy’emu na dobre, bo nie jest normalnym dzieckiem. Percy czuje się urażony. Ostatniego dnia roku Grover jedzie z nim autobusem do Manhattanu. Daje Percy’emu swoją wizytówkę ze „Wzgórza Herosów” i mówi, że ma się nim opiekować. Autobus psuje się na pustkowiu. Po drugiej stronie autostrady trzy starsze damy robią wielkie skarpety. Środkowa przecina nić nożycami. Grover jest przerażony. Percy pyta, czy to oznacza, że ktoś umrze. Grover patrzy na niego posępnie.
Gdy Grover idzie na dworcu do toalety, Percy ucieka i wraca taksówką do domu. Opowiada o swojej mamie – Sally Jackson. Jej rodzice zginęli w katastrofie lotniczej, gdy miała pięć lat, wychował ją wujek. Chciała być pisarką, ale zrezygnowała ze szkoły przed maturą, by opiekować się chorym wujkiem. Ojciec Percy’ego nie był jej mężem, ich związek był sekretem. Mężczyzna zaginął podczas morskiej podróży przez Atlantyk. Sally wyszła
za Gabe’a Ugliano, którego Percy nazywa Śmierdzielem. Gabe siedzi w domu z kumplami, gra w pokera i żąda od Percy’ego pieniędzy. Mama zabiera Percy’ego do domku w Montauk na trzy dni. Przed wyjazdem Percy wykonuje gest odganiający zło w stronę Gabe’a – drzwi z impetem uderzają ojczyma.
W Montauk mama opowiada, że ojciec Percy’ego nigdy go nie widział, musiał odejść przed jego narodzinami. Wspomina o obozie letnim, gdzie ojciec chciał wysłać Percy’ego, ale nie zamierza tego zrobić, żeby nie żegnać się z synem. Percy ma sen o białym koniu i złotym orle walczących na plaży. Budzi się podczas burzy. Do domku przybiega Grover, wołając po grecku. Mama pyta Percy’ego, co się stało w szkole. Percy opowiada o starych kobietach i pani Dodds. Mama każe im wsiadać do samochodu. Percy zauważa, że Grover ma kopyta zamiast stóp.
Jadą ciemnymi drogami w burzy. Grover ma nogi kozła i wełnę pachnącą lanoliną. Jest satyrem – od pasa w dół ma postać kozła. Przyznaje, że pani Dodds istniała. Mówi o Mgle nałożonej na ludzkie oczy. Coś ich goni – Pan Umarłych i jego słudzy. Jadą do obozu letniego, gdzie Percy’ego chciał wysłać ojciec. Grover wspomina o Mojrach – pojawiają się, gdy ktoś ma umrzeć. Piorun uderza w samochód, wpadają do rowu. Grover jest nieprzytomny, krew cieknie mu z ust. Na poboczu stoi wielka postać z rogami na głowie – syn Pazyfae, Minotaur. Jest bykołakiem, ma słaby wzrok i słuch, kieruje się węchem. Podnosi samochód Gabe’a i rzuca nim o drogę, auto wybucha. Mama każe Percy’emu biec do wielkiej sosny na wzgórzu – to granica posiadłości. Na szczycie wzgórza w dolinie widać farmę. Rozdzielają się. Mama odciąga potwora od Grovera. Potwór chwyta mamę za kark, a ona rozpływa się w złotym świetle. Percy wabi potwora czerwoną kurtką, skacze mu na kark, łamie róg i wbija mu w bok. Potwór stopniowo znika, zmieniając się w piasek. Percy ciągnie Grovera na farmę. Spotyka tam brodatego mężczyznę i dziewczynę z jasnymi lokami. Dziewczyna (Annabeth) mówi „To on. To musi być on”. Mężczyzna cieszy się, że jest przytomny, i każe wnieść chłopaka do środka.
Percy niespokojnie śpi, śnią mu się zwierzęta. Annabeth karmi go i pyta o letnie przesilenie. Na straży stoi blondyn, który ma wiele niebieskich oczu na policzkach, czole i dłoniach. Percy budzi się na werandzie na leżaku. Grover przynosi róg Minotaura w pudełku po butach. Percy był nieprzytomny dwa dni, a jego mama nie żyje. Grover jest satyrem, strażnikiem – miał chronić Percy’ego. Miejsce, w którym się znajdują, to Obóz Herosów.
Na werandzie siedzą Pan D. i Chejron (pan Brunner). Annabeth jest uczestniczką obozu. Chejron wyjaśnia, że przyjechał do Yancy specjalnie dla Percy’ego, bo Grover wyczuł, że jest specjalny. Grają w remika. Chejron mówi, że greccy bogowie są prawdziwi i nieśmiertelni. Pan D. zaklina puchar z winem, potem zamienia go w colę. Pan D. to Dionizos, bóg wina, syn Zeusa – został zesłany do obozu za karę. Chejron wyjaśnia, że Olimp przeniósł się do Ameryki, bo bogowie podążają za sercem Zachodu. Chejron wstaje z wózka i okazuje się być centaurem – białym koniem z ludzkim torsem. Wózek był tylko magicznym kontenerem. Percy ma poznać nowych kolegów.
Percy spaceruje z Chejronem po obozie. Percy pyta o obozowy strych – Chejron mówi, że nie ma tam żywej duszy. Odwiedzają pola truskawek – obóz sprzedaje je do restauracji i na Olimp, Pan D. pomaga roślinom owocować. Chejron mówi, że ochrona Percy’ego była dla Grovera drugą szansą, pierwszą miał pięć lat temu. Grover ma dwadzieścia osiem lat, satyrowie dojrzewają wolniej. Percy pyta o Podziemie – Chejron potwierdza, że istnieje. Zwiedzają las, strzelnicę, staw z kajakami, stajnie, boisko do rzutu oszczepem, odeon, arenę do walk i kantynę (pawilon bez dachu). Jest dwanaście domków w kształcie litery U. Jedna z dziewczynek podtrzymuje ogień na środku placu.
Domki jeden i dwa (Zeusa i Hery) są puste. Percy zagląda do trójki (Posejdona) – wnętrze pachnie jak ocean, ale jest opuszczone. Piątka jest otoczona drutem kolczastym, w środku Percy widzi groźnie wyglądającą młodzież. Chejron potwierdza, że jest wychowawcą Achillesa.
Annabeth czeka przed jedenastką, czyta po grecku książkę o architekturze. Domek jedenaście należy do Hermesa. Spotyka tam Luke’a, dziewiętnastolatka, który ma być jego grupowym. Wyjaśnia, że nowi są przyjmowani w jedenastce, a Percy na razie należy do nieokreślonych. Annabeth wyjaśnia, że Minotaura można zabić więcej niż raz, ponieważ potwory są archetypami i się odradzają. Pani Dodds z kolei jest Erynią, chociaż Annabeth woli nazywać ją Łaskawą. Tłumaczy też Percy’emu, że jego ojciec z pewnością nie umarł, ponieważ chłopak by nie trafił do Obozu, gdyby nie był jednym z nich. Twierdzi, że dysleksja i ADHD Percy’ego to wynik odruchów bitewnych i odbierania więcej bodźców niż inni. Okazuje się, że wysoka dziewczyna, którą Percy widział w piątce, to Clarisse, córka Aresa. Ciągnie Percy’ego do łazienki na rytuał inicjacyjny. Woda zaczyna jednak tryskać z toalet i pryszniców we wszystkich oprócz Percy’ego. Przemoczona śmierdzącą wodą Clarisse grozi chłopakowi. Annabeth oznajmia, że chce mieć go w swojej drużynie podczas zdobywania sztandaru.
Wieści o incydencie w łazience rozchodzą się po obozie. Annabeth pokazuje Percy’emu kuźnię, pracownię plastyczną i ściankę wspinaczkową z lawą. Obiad jest o 7:30. Annabeth doradza Percy’emu, żeby porozmawiał z Wyrocznią. Przy jeziorze Percy widzi pod wodą dwie nastolatki – najady. Annabeth wyjaśnia, że są półbogami – w połowie ludźmi, w połowie bogami. Jej ojciec jest wykładowcą w West Point, matka to Atena. Percy jest „nieokreślony” – nikt nie wie, kim jest jego ojciec. Annabeth wspomina, że coś zostało ukradzione i musi być zwrócone do przesilenia letniego. Percy wraca do domku jedenastego. Luke daje mu śpiwór i przybory toaletowe. Opowiada o swoim ojcu Hermesie i wspomina o przepowiedni dotyczącej Annabeth. Na obiad zbiera się około stu obozowiczów, satyrowie i nimfy. Przed jedzeniem wszyscy wrzucają część pokarmu do ognia jako ofiarę dla bogów. Po obiedzie jest ognisko ze śpiewami. Percy zasypia w śpiworze, trzymając róg Minotaura.
Percy przyzwyczaja się do zajęć w obozie. Uczy się greki z Annabeth – nie ma problemów z czytaniem po grecku. Próbuje różnych zajęć: łucznictwa (nie ma do tego talentu, strzała trafia w ogon Chejrona), biegów (przegrywa z nimfami), zapasów (Clarisse go pokonuje). Doskonale radzi sobie tylko w kajaku. W czwartek ma lekcję walki na miecze z Lukiem, najlepszym szermierzem w ostatnich trzystu latach. Percy oblewa się wodą i nagle czuje przypływ siły – udaje mu się wytrącić miecz Luke’owi.
Grover opowiada o Wielkiej Trójce – Zeusie, Posejdonie i Hadesie. Po wielkiej wojnie z tytanami Zeus przejął niebo, Posejdon morze, a Hades Królestwo Podziemia. Ten ostatni nie ma swojego domku w Obozie ani tronu na Olimpie. Po drugiej wojnie światowej Wielka Trójka postanowiła nie płodzić więcej herosów, ponieważ stawali się zbyt potężni. Druga wojna była konfliktem między dziećmi Zeusa i Posejdona po jednej stronie a Hadesa po drugiej. Strona Hadesa przegrała i wszyscy przysięgli na rzekę Styks, że nigdy więcej nie wejdą w romans ze śmiertelniczką. Zeus jednak złamał przysięgę i miał córkę Thalię z gwiazdą telewizyjną. Styks mu tego nie wybaczył. Hades wypuścił z Tartaru najstraszliwsze bestie. Satyr nie zdołał ochronić Thalii. Dziewczyna zginęła, a po śmierci Zeus zmienił ją w sosnę.
W piątek wieczorem odbywa się zdobywanie sztandaru. Percy jest w patrolu granicznym. Clarisse z rodzeństwem atakują go elektryczną włócznią. Percy wpada do strumienia, czuje przypływ siły i pokonuje dzieci Aresa. Luke zdobywa sztandar. Okazuje się, że Annabeth bywa niewidzialna, dzięki bejsbolówce-niewidce. Rana Percy’ego goi się w wodzie. Pojawia się piekielny ogar z Tartaru, czarny pies wielkości nosorożca. Chejron go zabija strzałami. Percy wchodzi do wody, nad jego głową pojawia się trójząb. Chejron ogłasza, że Percy jest synem Posejdona i nazywa go Perseuszem Jacksonem.
Chejron przenosi Percy’ego do domku numer trzy. Chłopak mieszka sam, inni obozowicze go unikają. Nawet Luke traktuje go bardziej surowo niż wcześniej. Percy znajduje gazetę z artykułem o zaginięciu jego i mamy, Gabe opowiedział tam, że Percy to trudne dziecko z tendencjami do przemocy. Percy ma sen o dwóch wrestlerach walczących na plaży, słyszy głos „Zejdź na dół, mały herosie”.
Rano Grover prowadzi go do Wielkiego Domu. Pan D. grozi, że zamieni Percy’ego w delfina i wyjeżdża na Olimp. Chejron opowiada, że skradziony został główny piorun Zeusa, potężna broń, która rozdarła szczyt Etny i strąciła z tronu Kronosa. Zeus podejrzewa o kradzież Posejdona i zakłada, że posłużył się w tym celu swoim synem. Termin zwrotu to przesilenie letnie 21 czerwca, w innym wypadku rozpocznie się straszliwa wojna.
Percy idzie do Wyroczni na strych. Wyrocznia przekazuje przepowiednię: „Na zachód idź, ku bogu, który się odwrócił. Odnajdziesz, co skradziono, i należne zwrócisz. Zdrady doświadczysz tego, co cię druhem woła. Tego, co najważniejsze, ocalić nie zdołasz”. Chejron wyjaśnia, że to Hades ukradł piorun i chce wojny. Percy musi iść do Podziemia w Los Angeles. Nie może lecieć samolotem – to królestwo Zeusa. Grover i Annabeth idą z nim. Mają jechać autobusem z Manhattanu.
Percy się pakuje – zostawia róg Minotaura, bierze ubranie na zmianę i szczoteczkę. Dostaje jeszcze z magazynu obozowego sto dolarów i dwadzieścia złotych drachm, manierkę nektaru i torebkę ciasteczek z ambrozji. Annabeth bierze czapkę-niewidkę (prezent od mamy na dwunaste urodziny), książkę po grecku i sztylet. Grover ma sztuczne stopy, rastafariańską czapkę i piszczałki. Luke przynosi latające tenisówki od Hermesa. Percy nie może ich używać, ponieważ przez latanie znalazłby się w królestwie Zeusa, dlatego oddaje je Groverowi. Chejron daje Percy’emu długopis, który zmienia się w miecz Anaklysmos (Orkan) z niebiańskiego spiżu. Miecz nie rani śmiertelników i wraca do kieszeni. Argus wiezie ich na dworzec autobusowy na Manhattanie. Grover wyjaśnia, że mama Percy’ego wyszła za Gabe’a, by chronić syna – zapach Gabe’a maskował Percy’ego przed potworami. Do autobusu wsiadają pani Dodds i dwie inne Erynie. W tunelu Lincolna Erynie zmieniają się w potwory z biczami. Percy zakłada czapkę-niewidkę, walczy o kierownicę z kierowcą. Pociąga hamulec awaryjny, autobus uderza w drzewo. Percy zdejmuje czapkę i walczy za pomocą Orkana. Zabija dwie Erynie mieczem, trzecią Annabeth i Grover wiążą jej biczem. Piorun uderza w autobus. Bohaterowie w deszczu uciekają do lasu.
Annabeth poznaje prawdziwy świat, wcześniej opuszczała obóz tylko na krótkie wycieczki. Bohaterowie docierają do sklepu „U Cioci Em. Centrum Krasnali Ogrodowych”. Percy czuje zapach hamburgerów. Wchodzą do środka. Ciocia Em ma na sobie długą czarną suknię i zawój na głowie. Percy mówi, że są sierotami z cyrkowego taboru. Ciocia Em zaprasza ich na zaplecze i daje hamburgery, frytki i koktajle za darmo. Grover słyszy syczenie. W magazynie stoją posągi ludzi w naturalnych rozmiarach. Ciocia Em prosi, żeby zapozowali do zdjęcia. Grover rozpoznaje w kamiennym satyrze wujka Ferdynanda. Annabeth krzyczy, żeby na nią nie patrzyli, i zakłada czapkę-niewidkę. Ciocia Em to Meduza. Grover atakuje ją gałęzią z zamkniętymi oczami. Annabeth daje Percy’emu szklaną kulę – ma patrzeć tylko w odbicie, nie w twarz. Chłopak daje radę uciąć Meduzie głowę. Annabeth zawija głowę w zawój jako trofeum. W biurze Percy znajduje adres: Studio Nagraniowe REQUIEM, Zachodnie Hollywood, Kalifornia. Percy pakuje głowę i wysyła ją Nocnym Ekspresem Hermesa na Olimp, 600. piętro, Nowy Jork.
Percy, Annabeth i Grover nocują w lesie na bagnistej polance pełnej śmieci. Satyr jest smutny z powodu śmieci i zanieczyszczonego nieba. Opowiada o Wielkim Bogu Panu – władcy Dzikich Miejsc, który zniknął dwa tysiące lat temu. Żeglarz usłyszał wtedy głos: „Obwieść ludziom, że wielki Pan umarł”. Satyrowie nie wierzą w jego śmierć. W każdym pokoleniu najdzielniejsi satyrowie szukają Pana. Grover chce być poszukiwaczem jak jego ojciec i wujek Ferdynand. Żaden poszukiwacz nigdy nie wrócił żywy. Percy wyznaje, że nie obchodzi go piorun, tylko chce uratować mamę. Zasypia przy muzyce Grovera. Śni mu się ciemna grota z otchłanią. Duchy szarpią go, a z głębi dobiega głos, który pokazuje mamę i żąda, żeby Percy przyniósł mu piorun.
Rano Grover przyprowadza różowego pudla o imieniu Storczyk, który uciekł z bogatego domu. Za jego znalezienie wyznaczono nagrodę – dwieście dolarów. Planują zwrócić pudla i kupić bilety do Los Angeles. Stacja kolejowa jest kilometr dalej, pociąg odjeżdża w południe.
Percy, Annabeth i Grover spędzają dwa dni w pociągu jadącym na zachód. Percy jest poszukiwany w związku z zaginięciem matki. Przez okno Percy widzi polujące centaury i złotego lwa. Nagroda za pudla wystarczyła tylko na bilety do Denver. Percy śni po raz drugi o głosie z otchłani, który oferuje mu matkę w zamian za pomoc i żąda przyniesienia pioruna. Annabeth mówi, że to raczej nie sprawka Hadesa. Twierdzi, że hełm mroku to jego symbol władzy – pozwala zamieniać się w ciemność, przechodzić przez ściany i wzbudzać przerażenie. Annabeth opowiada, że ojciec nienawidził jej od urodzenia. Znalazł ją na progu w złotej kołysce. Ożenił się i miał dwójkę normalnych dzieci. Macocha traktowała ją jak wariatkę. Uciekła w wieku siedmiu lat i trafiła do obozu.
Trzynastego czerwca, osiem dni przed letnim przesileniem, docierają do St. Louis. Annabeth chce zobaczyć Bramę Zachodu. Zwiedzają muzeum i jadą kolejką na górę Łuku. Percy spotyka na tarasie grubą kobietę i pekińczyka. Kobieta ma rozdwojony język i zieloną, łuskowatą skórę. Pekińczyk rośnie i zamienia się w Chimerę – potwora z łbem lwa, ciałem kozy i wężowym ogonem. Kobieta to Echidna – Matka Potworów. Mówi, że Zeus pozwolił jej przetestować Percy’ego. Chimera atakuje, zionie ogniem i wypala dziurę w ścianie Łuku. Wężowy ogon kąsa Percy’ego w łydkę, trucizna rozprzestrzenia się po ciele. Percy traci miecz – wypada przez dziurę i spada do Missisipi. Echidna namawia Percy’ego do skoku, twierdząc, że syn Posejdona nie powinien bać się wody. Percy stoi na krawędzi. Chimera zionie ogniem. Percy skacze do rzeki.
Percy spada z Bramy Zachodu. Nie czuje bólu, gdy wpada do wody. Uświadamia sobie, że nie jest nawet mokry. Zapala zapalniczkę, która o dziwo działa. Może też normalnie oddychać. Dziękuje swojemu ojcu i widzi Orkan leżący na dnie. Pojawia się kobieta koloru wody z zielonymi oczami. Percy pyta, czy to jego mama. Kobieta odpowiada, że jest tylko posłańcem i że los matki nie jest tak straszliwy, jak sobie wyobraża. Każe mu jechać do Santa Monica przed zejściem do Podziemia. Ostrzega, aby nie ufał darom. Percy zabiera miecz i wraca na powierzchnię.
Bramę Zachodu otaczają służby ratunkowe, helikoptery i tłum gapiów. Mała dziewczynka zauważa, że wyszedł z rzeki suchy. Reporterzy opowiadają o nastolatku, który spowodował wybuch. Kobieta, która była na tarasie, jest niesiona na noszach, krzyczy, opowiadając, co się tam stało. Percy spotyka przyjaciół. Reporter ogłasza, że Percy Jackson jest poszukiwany w związku z wybuchem i wypadkiem w New Jersey. Bohaterowie uciekają i wsiadają do pociągu do Denver.
Czternastego czerwca po południu pociąg dociera do Denver. Percy, Annabeth i Grover znajdują pustą myjnię samochodową, gdzie Annabeth chce skontaktować się z Chejronem. Annabeth wyjaśnia, że bogini tęczy Iris przekazuje wiadomości. Percy rzuca drachmę w tęczę i Annabeth wzywa Wzgórze Herosów. Widzą Luke’a na werandzie Wielkiego Domu. Luke informuje o konflikcie w obozie – Afrodyta, Ares i Apollo są po stronie Posejdona, Atena po stronie Zeusa. Sugeruje, że złodziejem jest Hades, który był na Olimpie w zimowe przesilenie i ma hełm mroku. Połączenie się urywa.
Do baru przyjeżdża motocyklista – Ares, bóg wojny. Płaci za jedzenie drachmami i prosi Percy’ego o przyniesienie tarczy z parku rozrywki. Obiecuje pomoc w misji i informacje o mamie Percy’ego. Znajdują park „Wodna Kraina”. Annabeth wyjaśnia związek Aresa z Afrodytą. W Tunelu Miłości odkrywają tarczę Aresa w łódce. Percy dotyka drutu – to pułapka Hefajstosa. Kupidynowie strzelają, tworząc sieć. Kamery rozpoczynają transmisję na Olimp. Pojawiają się mechaniczne pająki. Percy wzywa wodę, która zalewa basen. Łódka wpływa do tunelu i pędzi ku zamkniętej bramie. Percy i Annabeth wyskakują, Grover wyciąga ich w powietrze. Lądują na tablicy do zdjęć. Percy zabiera tarczę.
Ares czeka na parkingu przed barem. Percy rzuca mu tarczę i nazywa draniem. Tarcza zmienia się w kamizelkę kuloodporną. Ares wskazuje ciężarówkę „Kraina Łagodności” – transport do Los Angeles przez Las Vegas. Daje im plecaczek z ubraniami, pieniędzmi, drachmami i ciastkami. Percy przyjmuje go niechętnie. Kelnerka i chłopak robią im zdjęcie. Ares informuje, że mama Percy’ego nie umarła – jest przetrzymywana jako zakładniczka i grozi mu.
Bohaterowie wskakują do ciężarówki ze zwierzętami. W środku panuje smród, w brudnych klatkach siedzą: zebra, lew albinos i antylopa w fatalnych warunkach. Percy daje im wodę i jedzenie. Po zaśnięciu Percy ma koszmar – widzi Thalię w kaftanie bezpieczeństwa i słyszy słowa „finta w fincie”. Widzi salę tronową i zamrożoną matkę.
Budzi się, gdy ciężarówka stoi. Kierowca Maurice wchodzi i mówi, że zebra będzie przecięta na pół. Zwierzę przemawia do Percy’ego w myślach. Percy otwiera klatkę, zebra ucieka. Uwalniają też lwa i antylopę. Grover nakłada na nie „opiekę satyra”.
Bohaterowie wchodzą do kasyna Lotos. Dostają luksusowy pokój i nielimitowane karty kredytowe Lotos. Grają w gry i dobrze się bawią, ale wkrótce odkrywają, że jest rok 1977. Zdają sobie sprawę z pułapki – to miejsce zatrzymuje czas. Uciekają więc z kasyna. Okazuje się, że stracili pięć dni i został jeden dzień do letniego przesilenia.
Annabeth zatrzymuje taksówkę do Los Angeles i płaci kartą Lotos – terminal pokazuje nieskończony kredyt. Bardzo szybko jadą przez pustynię Mojave. Annabeth sugeruje, że złodziej ukrył piorun i Hades go nie dostał.
W Santa Monica Percy wchodzi do oceanu. Spotyka nereidę – nimfę morską z dworu Posejdona. Daje mu trzy białe perły: „kiedy będziesz w potrzebie, rozgnieć je stopą”. Ostrzega, żeby szedł tam, gdzie prowadzi go serce, bo inaczej wszystko straci, a Hades karmi się wątpliwościami i bezradnością. Po powrocie Annabeth stwierdza, że każdy dar ma swoją cenę.
Wsiadają do autobusu, szukają Studia REQUIEM. Percy widzi w telewizji wywiad Śmierdziela Gabe’a z Barbarą Walters – nazywają go terrorystą lub ofiarą sekty. Bohaterowie uciekają przed bandą wyrostków do sklepu „Salon Łóżek Wodnych P. Kruczek”.
Właściciel to Prokrustes – olbrzym, który dopasowuje wszystkich swoich klientów do długości łóżka – metr osiemdziesiąt. Zamierza ich rozciągnąć lub obciąć. Percy podstępem oszukuje go, przywiązuje do łóżka i zabija Orkanem. Na tablicy za ladą znajduje adres Studia REQUIEM – dwie ulice dalej.
Bohaterowie wchodzą do Studia Nagraniowego REQUIEM. W holu jest pełno duchów zmarłych. Za biurkiem siedzi ochroniarz o imieniu Charon. Pyta, jak umarli, a Grover opowiada, że utonęli w wannie. Percy kładzie trzy złote drachmy. Charon orientuje się, że nie są martwi i są herosami. Percy’emu udaje się go jednak przekupić drachmami. Bohaterowie jadą windą, która zmienia się w barkę. Charon przeprawia ich przez brudną rzekę Styks. Wysiadają przy bramie do Erebu. Można wejść przez wejście „Dyżurny Doradca” lub „Zejście Bezpośrednie”. Annabeth tłumaczy, że ten pierwszy prowadzi przez sąd, a drugi bezpośrednio na Łąki Asfodelowe. Widzą telewizyjnego kaznodzieję, który dostaje specjalną karę.
Pojawia się Cerber – półprzezroczysty rottweiler wielkości dwóch mamutów z trzema głowami. Percy rzuca mu kij, ale pies go ignoruje. Annabeth skłania go do siadu, dając mu czerwoną gumową piłkę z napisem „Wodna Kraina, Denver”. Kiedy przechodzą przez bramkę – wyją alarmy i ostrzegają, że wykryto magię i niedozwolone przedmioty. Uciekają przed upiorami wzywającymi Erynie. Chowają się w spróchniałym pniu drzewa.
Percy, Annabeth i Grover docierają na Łąki Asfodelowe – ogromny, ciemny teren z czarną trawą, topolami i milionami zmarłych dusz. Duchy są przygnębiające, ich głosy brzmią jak szum. Bohaterowie idą za tłumem w kierunku namiotu z napisem „Biuro do Spraw Kary i Nagrody Wiecznej”. Z tyłu namiotu widzą dwie ścieżki – lewą na Równinę Kar, prawą do lepszego miejsca.
Latające buty Grovera zaczynają ciągnąć go w kierunku tunelu prowadzącego do przepaści. Percy i Annabeth chronią go jednak przed wpadnięciem do Tartaru, a buty odlatują w przepaść.
Docierają do pałacu Hadesa. Przechodzą przez ogród Persefony pełen granatów i wchodzą do sali tronowej pilnowanej przez szkielety żołnierzy. Spotykają Hadesa – trzymetrowego boga o białej skórze i czarnych włosach. Hades oskarża Percy’ego o kradzież pioruna Zeusa i hełmu mroku Hadesa. Twierdzi, że to plan Posejdona.
Percy otwiera plecak i ze zdumieniem znajduje w nim piorun piorunów. Hades pokazuje mamę Percy’ego zatrzymaną w złotej mgle – kobieta jeszcze żyje. Oferuje wymianę: hełm za mamę. Percy ma trzy perły – każda ochroni jedną osobę. Grover i Annabeth chcą zostać, ale Percy daje im perły. Rozbijają perły i uciekają do zatoki Santa Monica.
Jest 21 czerwca, letnie przesilenie. Los Angeles płonie po trzęsieniu ziemi. Percy musi odnieść piorun na Olimp i porozmawiać z bogiem, który wrobił go w kradzież – Aresem.
Patrol Straży Przybrzeżnej wyławia bohaterów i wysadza ich na molo w Santa Monica. Percy rozumie, że Ares wrobił Posejdona, aby wywołać wojnę. Na plaży pojawia się Ares na motocyklu. Przyznaje, że posłużył się innym herosem do kradzieży. Pokazuje hełm mroku Hadesa. Wyjaśnia, że dał Percy’emu w Denver plecak – piorun był z nim magicznie połączony i miał się pojawić dopiero w Podziemiu. Percy domyśla się, że coś z otchłani Tartaru wydaje Aresowi rozkazy. Ares waha się i wspomina o snach.
Ares przywołuje ogromnego dzika, ale Percy woła falę, która pochłania bestię. Percy prowokuje Aresa do pojedynku. Annabeth daje mu swój naszyjnik, Grover – zgniecioną puszkę. Podczas walki Percy wykorzystuje wodę – powstrzymuje przypływ, potem wypuszcza potężną falę. Rani Aresa w piętę – płynie złota krew bogów (ichor). Coś ciemnego i zimnego przelatuje nad plażą. Ares rzuca klątwę i znika. Na piasku zostaje hełm Hadesa. Pojawiają się Erynie z panią Dodds. Percy daje jej hełm i każe przekazać Hadesowi prawdę. Bohaterowie postanawiają wrócić do Nowego Jorku samolotem.
Media podają zmienioną wersję wydarzeń – to Ares był porywaczem, który uprowadził Percy’ego i dwójkę nastolatków. Percy w wywiadzie wspomina o Gabie i jego sklepie. Organizują zbiórkę na bilety lotnicze do Nowego Jorku. Percy boi się lotu, ale Zeus nie strąca samolotu. Na lotnisku Annabeth w czapce-niewidce pomaga im uciec przed dziennikarzami. Rozdzielają się – Annabeth i Grover jadą do Obozu Herosów, Percy na Manhattan.
W Empire State Building Percy pokazuje strażnikowi piorun i dostaje kartę, która pozwala wjechać na Olimp na 600. piętrze. Percy przechodzi przez miasto pełne driad, satyrów, najad i pomniejszych bóstw. Wchodzi do sali tronowej. Spotyka Zeusa i Posejdona siedzących na tronach. Klęka przed Posejdonem, nazywając go ojcem. Zeus wypomina Posejdonowi złamanie przysięgi. Percy opowiada całą historię i oddaje piorun. Zeus wierzy mu, ale uważa, że Ares nie działał sam. Percy wspomina o antycznym głosie z otchłani Tartaru – czymś starszym niż bogowie. Zeus i Posejdon rozmawiają po grecku o „ojcu”. Zeus zakazuje dalszej dyskusji, daruje Percy’emu życie, zabrania mu latać i przebywać na Olimpie, po czym znika.
Percy pyta o otchłań. Posejdon potwierdza – to Kronos, król tytanów. Opowiada, że Zeus pociął ciało Kronosa i wrzucił do Tartaru. Kronos żyje, budzi się czasem i nawiedza ludzi w koszmarach. Zeus zakazał wspominania o nim. Posejdon mówi, że mama Percy’ego wróciła – Hades ją odesłał. Mówi, że żałuje, iż Percy się urodził, bo los herosa jest tragiczny, ale chłopak nie jest rozżalony. Posejdon chwali go za taką postawę.
Percy jedzie do mamy. Kobieta nie pamięta nic od spotkania z Minotaurem. W salonie Gabe gra w pokera, każe Percy’emu się pakować i grozi policją. Chłopak zdaje sobie sprawę, że Gabe bije mamę. W pokoju Percy’ego pojawia się zwrócona z Olimpu paczka z głową Meduzy. Percy pyta mamę, czy chce, żeby Gabe zniknął. Kobieta przytakuje, ale nie chce pomocy syna. Chłopak zostawia jej pudełko i żegna się z mamą.
Percy i Annabeth wracają żywi na Wzgórze Herosów jako pierwsi bohaterowie od czasów Luke’a. Obóz wydaje na ich cześć wielką ucztę, noszą wieńce laurowe i palą przygotowane dla nich całuny. Grover otrzymuje od Rady Starszych Kopytnych odznakę poszukiwacza za „Odwagę do granic niestrawności”. Tylko Clarisse i jej rodzeństwo są niezadowoleni.
Percy otrzymuje list od mamy – Gabe zniknął w tajemniczych okolicznościach. Mama sprzedała swoją rzeźbę „Pokerzysta” za dużo pieniędzy, może studiować i znalazła dla Percy’ego prywatną szkołę. Zostawia mu wybór, czy chce wrócić do domu, czy zostać w obozie.
Czwartego lipca Grover żegna się z przyjaciółmi i wyjeżdża szukać boga Pana. Ostatniego dnia lata Percy dostaje czarny paciorek z zielonym trójzębem. Percy spotyka Luke’a, który trenuje z nowym mieczem Szerszeniem – ma dwie strony: brązową i stalową. Luke zaprasza go do lasu. Nad potokiem Luke przywołuje skorpiona z otchłani i wyznaje, że służy Kronosowi. To on ukradł piorun i hełm, działając na rozkaz Kronosa. Latające buty były zaklęte. Luke znika, a skorpion kąsa Percy’ego.
Percy wraca do obozu z pomocą nimf. Opowiada wszystko Chejronowi, który jedzie na Olimp. Annabeth postanawia wrócić do ojca na czas roku szkolnego. Percy decyduje się wrócić do mamy i pójść do siódmej klasy.
Aktualizacja: 2026-02-10 06:59:28.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.