„Przepowiednia Dżokera” to powieść, której autorem jest Jostein Gaarder, norweski pisarz. Ukazała się ona w Polsce w roku 1996. Opowiada o przygodach Hansa Thomasa, pewnego chłopca z Norwegii, który wraz z ojcem wyrusza do Grecji, by odnaleźć matkę, która porzuciła ich kilka lat wcześniej. Jednocześnie znajduje tajemniczą książkę.
Spis treści
Hans Thomas, chłopiec z Norwegii, wyrusza wraz z ojcem w podróż przez Europę do Grecji, aby odnaleźć matkę, która opuściła rodzinę wiele lat wcześniej, tłumacząc swoją decyzję potrzebą odnalezienia siebie. Ojciec Hansa, były marynarz, to człowiek impulsywny, skłonny do filozoficznych rozmyślań i nadużywania alkoholu, co dostrzega jego syn. Podczas wspólnej drogi dzieli się z chłopcem refleksjami o życiu, losie i czasie, a także bolesną tajemnicą o swoim pochodzeniu. Podróż staje się dla Hansa próbą zrozumienia świata dorosłych oraz własnej tożsamości i rodzinnego dziedzictwa.
W Alpach ojciec i syn trafiają do wioski Dorf. Tam Hans spotyka starego piekarza Alberta, który daje mu słodką bułkę skrywającą maleńką książeczkę. Dzięki lupie otrzymanej wcześniej od tajemniczego krasnoludka chłopiec zaczyna czytać niezwykłą opowieść o magicznej wyspie zamieszkanej przez istoty przypominające karty do gry. Książka opisuje losy Frode’a, rozbitka morskiego, który trafił na wyspę i stał się częścią jej osobliwego świata, w którym granica między snem a rzeczywistością stopniowo się zaciera.
Podczas dalszej podróży przez Włochy i Grecję Hans wielokrotnie spotyka krasnoludki oraz Dżokera, czyli postać burzącą porządek magicznego świata i podważającą sens ludzkiego istnienia. Chłopiec zaczyna dostrzegać, że wydarzenia opisane w książce są powiązane z jego własnym życiem. W Grecji ojciec i syn odwiedzają Delfy i Ateny, co skłania ojca do głębokich filozoficznych refleksji dotyczących starożytności.
W Atenach Hans odnajduje matkę, Anitę, która okazuje się znaną modelką i aktorką. Spotkanie jest pełne trudnych emocji, lecz rodzina próbuje na nowo nawiązać ze sobą kontakt i więzi. Hans uświadamia sobie także, że stary piekarz z Dorf był jego dziadkiem, a magiczna książka stanowiła zapowiedź jego losu. Po śmierci dziadka chłopiec przeżywa stratę, ale jednocześnie dojrzewa wewnętrznie.
Hans Thomas wyrusza z ojcem w podróż z Norwegii do Grecji. Zaczynają swoją podróż od przeprawy promem z Kristiansand do Hirtshals. Ojciec Hansa, były żeglarz z zamiłowaniem do filozoficznych rozważań, dzieli się z synem różnymi przemyśleniami podczas przerw na papierosa. Podczas podróży Hans pogrąża się także w lekturze komiksów.
Celem ich wyjazdu jest odnalezienie matki Hansa. Kobieta opuściła ich, gdy synek miał zaledwie cztery lata. Chłopak stara się zrozumieć, dlaczego jego matka musiała wyjechać, aby odnaleźć samą siebie. Ojciec po latach natyka się na grecki magazyn mody, prezentujący matkę w reklamie kostiumu kąpielowego, dzięki czemu planuje wyprawę do Grecji i odnalezienie żony. Podczas podróży przez Niemcy ujawnia synowi, że jest nieślubnym dzieckiem niemieckiego żołnierza z czasów II wojny światowej.
Hans Thomas i jego ojciec wyruszają w podróż do Włoch. Docierają do granicy ze Szwajcarią i zatrzymują się na stacji benzynowej, aby zatankować. Tam spotykają małego, tajemniczego mężczyznę, który przypomina z wyglądu krasnoludka. Nieznajomy rozmawia z nimi wyłącznie po niemiecku, a ojciec Hansa tłumaczy synowi przebieg rozmowy. Obcy wręcza Hansowi lupę, dając mu jednocześnie do zrozumienia, że okaże się ona potrzebna w małej wiosce znanej jako Dorf.
Podróżni pokonują Alpy, gdzie pod rozgwieżdżonym niebem zatrzymują się na papierosa. W miarę jak wjeżdżają dalej w góry, Hansa ogarnia senność i chłopak zatraca się w marzeniach o wiosce pełnej przyjaznych krasnoludków.
Hans Thomas i jego ojciec przybywają do malowniczej alpejskiej wioski Dorf. Poranek rozpoczyna się od zabawy Hansa Thomasa na alpejskiej huśtawce. Kiedy ojciec w końcu do niego dołącza, jedzą śniadanie w niewielkiej jadalni, gdzie są jedynymi gośćmi. Hans dowiaduje się, że zostaną w Dorf na jeden dzień, aby odpocząć. Ojciec proponuje także wycieczkę. W czasie powrotu ze spaceru razem trafiają na dziwną polanę pełną białych kamieni.
Chłopiec nudzi się, podczas gdy jego ojciec degustuje lokalne trunki, dlatego Hans decyduje się na samotne zwiedzanie wioski. Odkrywa, że Dorf jest niewielką miejscowością i nie ma zbyt wiele do zaoferowania. Podczas swoich poszukiwań natrafia na piekarnię. Spotyka tam starego piekarza, który kiedyś mieszkał w Grimstad, miasteczku położonym niedaleko rodzinnego domu chłopca. Piekarz częstuje go napojem gazowanym i daje chłopcu cztery słodkie bułeczki, z których jedną każe mu zachować na później i zjeść samemu.
Ojciec zjada jeden wypiek, a chłopiec dwa. Tej nocy Hans odkrywa ukrytą niespodziankę w największym przysmaku – małą książeczkę. Podekscytowany używa lupy podarowanej mu wcześniej przez tajemniczego mężczyznę, aby odczytać drobny druk.
Rozpoczyna się historia z książki. W styczniu 1946 roku pewien starzec pisze list do syna. Wyraża on nadzieję, że pewnego dnia mężczyzna odwiedzi wioskę i będzie kontynuował historię magicznej wyspy. Podkreśla wagę podtrzymywania historii przy życiu. Staruszek opowiada o swojej burzliwej przeszłości, o podróży z Niemiec, a następnie dotarciu do urokliwej szwajcarskiej wioski Dorf. Spotyka tam Alberta Klagesa, życzliwego piekarza, który przygarnia go, gdy podróżnik pada z wyczerpania przed chatą Alberta. Staruszek u Alberta zaczyna uczyć się sztuki pieczenia, ale mieszkańcy wioski plotkują, że piekarz może być ekscentrykiem, a nawet czarodziejem. Interesuje go strych w domu gospodarza.
Po przeczytaniu baśni Hans zasypia, a następnego ranka ojciec budzi go wcześnie. W książce Albert opowiada o swoim dorastaniu w wiosce Dorf, które było wypełnione trudnościami. Pomagał mu jednak piekarz Hans.
Chłopiec z ojcem zbliżają się do imponującego, szwajcarskiego tunelu świętego Gotarda. Hans wciąż jest pogrążony w lekturze osobliwej książki. Podczas jazdy ojciec dzieli się fascynującymi spostrzeżeniami historycznymi na temat tunelu. Hans gra w zabawną grę polegającą na odwracaniu nazw miejsc, aby odkryć ukryte słowa. W trakcie postoju nad rzeką Ticino ojciec Hansa wyraża swoje głębokie zainteresowanie eksploracją kosmosu. Żartobliwie twierdzi, że odkrył nową planetę zamieszkaną przez inteligentne istoty.
W książce Albert Klages wspomina, jak po raz pierwszy odwiedził piekarza Hansa. Został przez niego ciepło powitany i znalazł się w cudownym świecie. Piekarz Hans wprowadza Alberta w fascynujący świat magicznego napoju, niepodobnego do żadnego innego, twierdząc, że jest to oranżada nosząca w sobie wszystkie możliwe smaki i doznania, wykraczająca daleko poza sam zmysł smaku.
Hans zagłębia się w lekturę książki o pysznej, purpurowej oranżadzie, podczas gdy jego ojciec wskazuje mu różne piękne rośliny, takie jak mimoza i magnolia. Ojciec chłopca kolekcjonuje dżokery z różnych talii kart, a resztę oddaje synowi.
Narrator książeczki pisze o uczuciach towarzyszących mu po wypiciu purpurowej oranżady, a także o tym, jak przebiegła wizyta u piekarza Hansa. Hans opowiada o dramatycznych szczegółach ze swojej przeszłości, między innymi o katastrofie na statku „Maria”.
Hans Thomas z ojcem trafiają do Como we Włoszech. Hans jest podekscytowany, gdy dostrzega wesołe miasteczko. Pomimo początkowej niechęci ojca chłopiec upiera się przy wizycie w nim. Ojciec i syn meldują się w pobliskim hotelu, a następnie udają się do wesołego miasteczka, gdzie Hans z niecierpliwością czeka na zwiedzanie atrakcji, zwłaszcza Domu Grozy i diabelskiego młyna. Tam chłopak dostrzega znajomego małego człowieczka, czyli krasnoludka, który podarował mu lupę. Następnie wraz z ojcem trafia do namiotu wróżki ozdobionego szyldem z napisem „Sybilla”. Po sesji wróżenia Hans i jego ojciec rozmawiają o matce chłopca i długo oczekiwanej podróży do Aten.
Hans Thomas zaczyna dzień wcześnie, wcześniej śniąc o tajemniczym krasnoludku i wróżce z wesołego miasteczka. Pragnie również po raz pierwszy zobaczyć Morze Adriatyckie. Podczas podróży urzeka go piękno Doliny Padu. Po dniu wędrówki oraz chłonięcia urzekających widoków i dźwięków Hans czuje się zdecydowanie lepiej. Później chłopiec i jego ojciec zatrzymują się w Weronie, gdzie ojciec opowiada tragiczną historię Romea i Julii.
Hans Thomas i jego ojciec przybywają do Wenecji. Po zaparkowaniu samochodu za miastem wsiadają do tramwaju wodnego, który wiezie ich do hotelu nad Canal Grande, a następnie spacerują malowniczymi kanałami i mostami. Hans z niecierpliwością czeka na przejażdżkę gondolą. Podczas rejsu kanałami dostrzega znajomą twarz krasnoludka, który najwyraźniej za nimi podąża.
Hans trafia do osobliwego ogrodu na wyspie, gdzie spotyka dwóch niewielkich mężczyzn ubranych w identyczne, granatowe uniformy. Ich język wydaje mu się obcy. Jeden z nich niespodziewanie zaczyna płynnie mówić po niemiecku. Wkrótce potem Hans spotyka kolejnego krasnoludka, tym razem ubranego jeszcze inaczej.
W pokoju hotelowym w Wenecji Hans Thomas rozmyśla o spotkaniach z magicznymi krasnoludkami na tajemniczej wyspie. Jego ojciec tryska energią, budzi się i namawia Hansa, by przygotował się na nadchodzący dzień. Jedzą śniadanie na świeżym powietrzu, po czym ojciec dzieli się z nim ekscytującym planem: zamiast spędzić dzień w Wenecji, wybiorą się w rejs do Patras w Grecji.
W książce tymczasem Hans podąża za trzema uciekającymi rolnikami i natrafia na ukrytą w lesie, czarującą pracownię szklarzy. Tam siedzą trzy elegancko ubrane kobiety i z zapałem produkują wykwintne szklane wyroby. Każda z nich ma na sobie suknię ozdobioną symbolami diamentów odpowiadającymi kartom do gry. Gdy chłopak się zbliża, szklarki witają go radośnie. Dowiaduje się od nich, że są mistrzyniami w dmuchaniu szkła. Trójka Karo wyraża pragnienie przebudzenia, mimo wiary w to, że nie śpi. Następnie Hans spotyka młodą kobietę w żółtej sukience ozdobionej czerwonym sercem na plecach, która przedstawia się jako As Kier.
Ciekawość Hansa rośnie, gdy chłopiec próbuje rozszyfrować powiązania między swoją wędrówką po Europie a fantastycznymi opowieściami zawartymi w książce. Podczas podróży samochodem po Włoszech Hans wdaje się z ojcem w filozoficzną dyskusję na temat losu i zbiegów okoliczności.
Hans i ojciec wyruszają w rejs z Ankony do Grecji na pokładzie luksusowego statku. Podczas wejścia na pokład ojciec z entuzjazmem dzieli się szczegółami na temat jego wielkości. Następnie wspólnie zwiedzają wycieczkowiec.
W książeczce Hans zwiedza dziwaczną wioskę zamieszkaną przez maleńkie istoty reprezentujące karty do gry. Po wejściu do wioski natychmiast zauważa drewniane domy i spotyka mieszkańców ubranych zgodnie z wybranymi kolorami. Po uroczym spotkaniu z piekarzem chłopak jest zaintrygowany, ale i zdezorientowany. W końcu spotyka Frode’a, starszego mężczyznę w prostym stroju, który ma wzrost normalnego człowieka i wydaje się jednocześnie zdezorientowany oraz zaniepokojony obecnością bohatera, dlatego namawia go do natychmiastowego opuszczenia wioski. Pojawia się Dżoker, który drażni Frode’a.
Po przebudzeniu Hans odkrywa, że zasnął z książką i lupą w dłoniach. Budzi się również jego zadowolony ojciec.
Ojciec proponuje, aby przesłuchali pasażerów, aby w ten sposób pomogli im odkryć głębszy sens życia. Syn sugeruje natomiast, że tych, którzy nie potrafią odpowiadać na pytania życiowe, należy od razu wyrzucić za burtę. Hans postanawia obserwować pozostałych pasażerów. Podchodzi do nieznajomej Amerykanki podczas gry w brydża i prosi ją o kartę dżokera.
W powieści Hans wraz z Frodem rozmyśla o tym, jak każdemu z nich udało się przetrwać katastrofę statku. Frode, który mieszka na wyspie od pięćdziesięciu dwóch lat, wyznaje, że przybył tam po katastrofie morskiej podczas rejsu z Meksyku do Hiszpanii. Hans opowiada mu o współczesnych wydarzeniach, a starzec zaczyna następnie opowiadać o życiu, jakie prowadzi na wyspie, oraz o specjalnym magicznym napoju. Potem zaprasza Hansa do swojej prostej chaty.
Hans Thomas rozmyśla nad tajemniczymi historiami dotyczącymi Frode’a i krasnoludków na wyspie. Nagle widzi krasnoludka wyglądającego przez okno, więc chowa się w łóżku i płacze. Kiedy ojciec przychodzi go uspokoić, Hans opowiada mu o swoim spotkaniu, jednak mężczyzna mu nie wierzy. Aby uspokoić syna, częstuje go rozcieńczoną whisky. Hans wręcza ojcu kartę dżokera, którą pożyczył od Amerykanki. Podczas przygotowań do dopłynięcia do Patras ojciec Hansa obiecuje zapytać o krasnoludka, ale nie znajduje na pokładzie żadnych innych śladów tych małych stworzeń.
W książce Frode wspomina swoją samotność, która doprowadziła go do nawiązania wyjątkowej relacji z talią kart. Z powodu grania w pasjansa karty stają się dla niego niczym przyjaciele. Któregoś dnia przenoszą się one jednak do rzeczywistości. Granica między snem a życiem zaciera się, co prowadzi Frode’a do poczucia zagubienia. Dopiero Hans sprowadza go do rzeczywistości.
Hans i ojciec są na Peloponezie. Po przybyciu na miejsce ojciec z radością odkrywa magazyn, w którym matka chłopca prezentuje na zdjęciach stroje kąpielowe. Docierają także do Delf, ponieważ ojciec nie może się doczekać wizyty w starożytnej wyroczni. Po przybyciu na miejsce konsultuje się z nią.
Ojciec i Hans dalej zwiedzają wyrocznię i prowadzą filozoficzne dysputy, między innymi na temat Sokratesa. Ojciec idzie do muzeum, a Hans odpoczywa pod drzewem.
Hans i Frode rozmyślają o tajemnicach istnienia, lecz przybywa Dżoker, który zakłóca spokojne życie krasnoludków. Pije także purpurową oranżadę, co wzmaga jego przenikliwość. Frode opowiada o krasnoludkach i ich życiu.
Hans Thomas budzi swojego ojca. Podczas podróży mężczyzna z radością odkrywa miejsce związane z tragiczną historią Edypa. Przedstawia także historię życia mitycznego bohatera.
Frode wyjaśnia znaczenie Dnia Dżokera, wyjątkowego święta, które oznacza koniec panowania Króla Pik i początek nowego roku. Dzień Dżokera, obchodzony co cztery lata, to również czas, kiedy wszystko może się zdarzyć. Frode pokazuje swoją starą bliznę.
Hans Thomas i jego ojciec zatrzymują się na lunch w tawernie otoczonej drzewami pomarańczowymi. Hans opowiada ojcu o niezwykłym kalendarzu i Dniu Dżokera.
W książce Frode okazuje się dziadkiem Hansa i dzieli się z nim swoją wiedzą o wyspie. Ostrzega także przed znaczeniem Waleta Pik, który przynosi pecha. W sali panuje wesoła atmosfera z powodu uczty. Przybywa również Dżoker w kostiumie błazna.
Hans Thomas i ojciec docierają do Aten. Ojciec w hotelu jest zachwycony widokiem na Akropol. Nadal muszą jednak znaleźć matkę chłopca. Ojciec proponuje synowi wspólnego drinka, przez co Hans bardzo źle się czuje.
Hans Thomas budzi się zmęczony wczorajszym drinkiem i piciem ojca, po czym zastanawia się nad tym. Próbuje z nim porozmawiać, a ojciec obiecuje przemyślenie sprawy i poprawę. Skupiają się na planowanej wizycie na Akropolu w Atenach. Taksówką jadą do Partenonu.
Dżoker na przyjęciu inicjuje swoją grę. Krasnoludki na zmianę wymieniają się zagadkowymi zdaniami. W miarę postępów atmosfera staje się coraz bardziej nieprzewidywalna. Dżoker proponuje innym pyszną oranżadę, która pobudza umysł do pracy. Hans wreszcie rozumie powiązanie książki i tajemniczego świata.
Hans Thomas i jego ojciec zwiedzają ruiny Aten, a konkretnie odwiedzają Akropol. Spacerują po starożytnym rynku, a ojciec Hansa głęboko zastanawia się nad naturą czasu i ulotnością życia.
Hans z ojcem odwiedzają plac Syntagma, a ojciec postanawia odnaleźć żonę i zostawia syna w kawiarni. Hans bawi się nową talią kart. Nagle budzi go Frode, który namawia go, by zobaczył, jak Dżoker rozwiązuje wielką zagadkę związaną z grą w pasjansa.
Hans wciąż czeka na ojca na placu Syntagma, otoczony przez głośnych i gadatliwych Greków. Sam ślęczy nad księgą. Uświadamia sobie, że to on sam jest piekarzem Hansem, a książka to przepowiednia. Dostrzega znajomego krasnoludka, lecz już się go nie boi. Wraca jego ojciec.
Hans Thomas wraz z ojcem kontynuują poszukiwania matki, która okazuje się być modelką w Atenach, znaną pod pseudonimem Sunny Beach. Po wizycie u agenta modelek Hans Thomas nabiera nadziei. Chłopak konfrontuje się także z ojcem w sprawie picia alkoholu. Znajduje w jego torbie whisky, którą następnie wylewa do toalety. Wieczorem ojciec nie zamawia drinka.
Dżoker stara się wyjawić innym prawdę na temat istnienia. Uważa, że wszyscy są częścią gry. Według niego Frode również jest marionetką, zatem musi umrzeć. Na podłodze leży martwe ciało starszego mężczyzny.
Hans wita się z ojcem, a ten opowiada o swoim dziwnym śnie, w którym widział krasnoludki oznaczone symbolami kart. Ojciec dostrzega zalety rzucenia alkoholu. Jedzą razem z synem śniadanie.
Hans Thomas i jego ojciec przybywają do Pireusu, gdzie potencjalnie mają spotkać matkę chłopca. Czekają na telefon od jej agenta i zwiedzają port. Zaczynają się coraz bardziej denerwować. W czasie lunchu Hans zagląda do swojej książki przez lupę. Następnie trafia do kabiny Frode’a, gdzie Dżoker każe mu uciekać, ponieważ wyspa zaraz rozpadnie się na kawałki. Ucieczka jest trudna, ale ostatecznie się udaje i bohaterowie są bezpieczni. Wyspa znika. Hans i Dżoker zmierzają do Marsylii, gdzie Dżoker rozpływa się w powietrzu, a Hans wraca do Dorf, gdzie otwiera piekarnię.
Hans Thomas rozmyśla o swojej podróży i czarującym świecie, który ujrzał. Siedząc w kawiarni w Pireusie, rozmyśla o magicznej wyspie i krasnoludkach, którym przewodzi psotny Dżoker. Uświadamia sobie, że Dżoker, który się nie starzeje, może żyć i błąkać się po świecie nawet teraz.
Nagle wraca jego ojciec, pełen nadziei na ponowne spotkanie z matką Hansa Thomasa, Anitą. Opowiada mu, że kręci ona film na Przylądku Sunion, słynącym ze świątyni Posejdona.
Hans Thomas i jego ojciec docierają na cypel, gdzie spotykają olśniewającą kobietę w jaskrawożółtej sukience, która przyciąga uwagę fotografów i gapiów. Kobieta, która okazuje się dawno zaginioną matką Hansa Thomasa, wiodła nowe życie daleko od nich już od ponad ośmiu lat. Gdy się do niej zbliżają, Hansa Thomasa ogarniają mieszane uczucia. Instynktownie ją rozpoznaje, mimo że nie zna jej dobrze. Kiedy matka go zauważa, zdejmuje okulary przeciwsłoneczne i rzuca się mu na szyję. Szybko wkrada się jednak między nich napięcie, które rozładowują podczas spaceru po świątyni Posejdona. Gdy słońce zachodzi, rodzina wraca do Aten, jednak nie poruszają tematu przyszłości.
Piekarz Hans wspomina magiczną wyspę, na której żył Frode, oraz wyjątkową talię kart. Stary piekarz zdradza, że karty kiedyś krążyły po magicznej wyspie, i potwierdza, że jedyną brakującą kartą jest Dżoker. Piekarz Hans napomyka również o przyszłości, przepowiadając, że Albert zostanie kolejnym piekarzem. Ma on kontynuować to dziedzictwo.
Hans Thomas rozmawia z matką, z którą długo nie utrzymywał kontaktu. Po śniadaniu Hans Thomas i kobieta udają się do cukierni, podczas gdy ojciec wycofuje się do pokoju hotelowego. W cukierni matka próbuje nawiązać rozmowę, a Hans konfrontuje się z nią w sprawie długiej nieobecności w jego życiu. Chce wyjaśnienia, dlaczego zniknęła bez słowa na prawie dekadę. Hans wskazuje na to, jak dysfunkcyjna jest jego rodzina, co wprawia matkę w zakłopotanie. Chce, by kobieta wróciła do jego ojca. Wszyscy razem wsiadają do samochodu.
Ludwig rozmyśla o nocy pełnej zaskoczeń, słuchając opowieści starego piekarza Alberta o Frode i osobliwej wyspie. O świcie Ludwig spogląda na wioskę i uświadamia sobie, że jego przeznaczeniem jest pozostać w Dorf, by przejąć piekarnię Alberta. Albert pokazuje mu swój strych, gdzie Ludwig kosztuje oranżady. Jest oczarowany tym przeżyciem.
Hans Thomas przeżywa olśnienie, gdy łączy osobę starego piekarza, którego poznał w Dorf, ze swoim dziadkiem. Przekonuje zatem rodziców, by pojechali oni do tej wioski i skonfrontowali się z mężczyzną. Jego ojciec jednak w to nie wierzy, lecz z czasem zaczyna go to interesować.
Hans pije tajemniczą oranżadę, a to doświadczenie na zawsze go zmienia. Myśli o tym, jak dorośli tracą zdolność do takiego odczuwania. Uważa jednak, że nie powinien więcej pić tego napoju. Wraca do niego Dżoker, który przestał nosić strój błazna i opowiada o sekretach magicznej wyspy.
Stanowisko piekarza w wiosce trafia w ręce nowej osoby. Piekarz wspomina swoje dawne życie i wyzwania związane z przygotowywaniem oraz drukowaniem książek.
Hans w hotelu Mini Baradello w Como rozmyśla nad swoimi doświadczeniami. Myśli także o naturze Dżokera. Pragnie spotkać się ze swoją rodziną i odwiedzić Dorf, za którym tęskni.
Hans Thomas i jego rodzice jadą na północ, rozmawiając o rzekomym piekarzu w Dorf, jednocześnie myśląc o nim jak o dziadku. Matka wyraża sceptycyzm wobec entuzjazmu Hansa odnośnie piekarza, ale ojciec go wspiera, sugerując, by w drodze do domu zatrzymali się na bułki. W czasie posiłku w restauracji Hans wyjawia swój sekret, czyli maleńką książeczkę, którą znalazł w słodkiej bułce od starego piekarza. Rodzice go nie rozumieją, przez co Hans płacze i ucieka do samochodu. Tam spotyka krasnoludka. Matka go pociesza, a Hans zasypia na jej kolanach.
Hans Thomas i jego rodzice przybywają do wioski Dorf, wysoko w Alpach. Hans chce się spotkać z dziadkiem i odwiedzić jego piekarnię. Okazuje się jednak, że Ludwig, dziadek Hansa, zmarł. Przed śmiercią rozpoznał jednak w Hansie swojego wnuka.
Hans wspomina podróż odbytą z ojcem i zmaga się z poczuciem straty. Po powrocie na wyspę Hisøy narrator przedstawia swoją młodszą siostrę, Tone Angelicę. Temat Dżokera pozostaje bez wyjaśnienia.
Aktualizacja: 2026-01-28 04:45:50.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.