„Zabić drozda” to powieść autorstwa amerykańskiej pisarki Harper Lee. Książkę wydano w roku 1960, ale akcja rozgrywa się w Alabamie w latach trzydziestych XX wieku, podczas Wielkiego Kryzysu. Właśnie w takich okolicznościach Jean Finch przygląda się temu, jak jej ojciec, jako prawnik, staje w obronie niesłusznie oskarżonego czarnoskórego mężczyzny.
Jean Finch, zwana Skautem, to główna bohaterka, a także narratorka powieści „Zabić drozda”. Stanowi ona zapis jej wspomnień z czasów, kiedy dorastała w małym miasteczku znanym jako Maycomb. W momencie rozpoczęcia akcji powieści Jean ma zaledwie pięć lat. Mieszka wraz ze starszym bratem, Jeremym zwanym Jemem, oraz ich blisko pięćdziesięcioletnim ojcem, Atticusem Finchem, który pracuje jako prawnik. Matka dzieci zmarła, gdy dziewczynka była jeszcze mała.
Skaut zaczyna dopiero uczyć się w szkole, co ją ekscytuje. Jednak już pierwszego dnia popada w konflikt z panną Caroline, która jest niezadowolona z tego, że dziewczynka potrafi już czytać, i nie podoba jej się, gdy Jean tłumaczy warunki panujące w miejscowej społeczności. Jean jest inteligentna, śmiała i ciekawa świata, co nie podoba się wielu osobom, które sądzą, że jest zbyt bezczelna jak na dziewczynkę. Skaut ma w sobie także wiele niewinności i jest dobrym dzieckiem. Ogromny wpływ na dziewczynkę ma jej ojciec, Atticus, który każe mówić dzieciom do siebie po imieniu. Dziewczynka szanuje go i podziwia. Lubi też towarzyszyć bratu i przyjacielowi w różnych eskapadach, zamiast bawić się w dom lalkami, co denerwuje ciotkę Alexandrę. Kobieta uważa również, że Jean nie powinna nosić spodni. Jean jednak znakomicie odnajduje się w towarzystwie chłopców, nie ustępuje im odwagą ani pewnością siebie.
Wrodzona empatia Skaut sprawia, że dziewczynka szybko dostrzega wszelkie niesprawiedliwości świata, a tych nie brakuje w Maycomb. Jest to bardzo wyraźne z powodu procesu, w który angażuje się jej ojciec. Broni on bowiem czarnoskórego mężczyzny niesłusznie oskarżonego o gwałt na białej kobiecie. Obserwacja pracy ojca oraz rozprawy sprawia, że Jean wiele dowiaduje się o otaczającym ją świecie i stosunkach społecznych. Widzi hipokryzję i fałsz, ale nie boi się stawić im czoła. Jej wrodzony optymizm zostaje jednak wystawiony na próbę przez niesprawiedliwy proces Toma Robinsona.
Jean denerwuje się, gdy inni obrażają jej ojca, i zawsze staje w jego obronie. Nie waha się kłócić z dorosłymi, a w przypadku konfliktów z dziećmi posuwa się również do rękoczynów. Zawsze stara się postępować sprawiedliwie, co jest dla niej szczególnie ważne. Nie potrafi znieść narzuconych jej ram społecznych ani pełnych wyższości uwag rodziny. Wścieka się, kiedy ciotka nie pozwala jej bawić się z kolegą z klasy, którego uznaje za dobrego chłopca, lecz widzi w nim wyłącznie jego niskie pochodzenie.
Skaut w trakcie akcji powieści dojrzewa nie tylko fizycznie – ma już osiem lat – ale zmieniają się także jej emocje i sposób postrzegania świata. Próbuje zapanować nad swoim charakterem i temperamentem, gdyż rozumie, że jest to coś, czego oczekuje od niej świat. Potrafi jednak przejrzeć pozory i dostrzec prawdziwą naturę wielu zjawisk. Jest podobna do ojca – dzieli z nim empatię oraz współczucie dla innych, a także silne poczucie sprawiedliwości.
Aktualizacja: 2026-01-26 05:05:45.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.