„Zabić drozda” (ang. „To Kill a Mockingbird”) to powieść obyczajowa amerykańskiej pisarki Harper Lee, wydana w 1960 roku. Utwór szybko zdobył ogromną popularność i w 1961 roku został uhonorowany Nagrodą Pulitzera. Akcja powieści rozgrywa się w fikcyjnym miasteczku Maycomb w stanie Alabama w latach 30. XX wieku, w okresie Wielkiego Kryzysu. Narratorką jest kilkuletnia Jean Louise Finch, nazywana Skaut, która wraz z bratem Jemem wychowuje się pod opieką ojca – prawnika Atticusa Fincha. Powieść zawiera liczne wątki autobiograficzne i porusza ważne problemy społeczne, takie jak rasizm, niesprawiedliwość oraz uprzedzenia obecne w małej społeczności amerykańskiego Południa.
Fabuła utworu skupia się na dwóch głównych wątkach. Pierwszy dotyczy dziecięcej fascynacji tajemniczym sąsiadem Arturem „Boo” Radleyem, który od lat nie opuszcza swojego domu i staje się bohaterem plotek oraz wyobrażeń dzieci. Drugi, najważniejszy wątek przedstawia proces Toma Robinsona, czarnoskórego mężczyzny niesłusznie oskarżonego o zgwałcenie białej dziewczyny. Atticus Finch podejmuje się jego obrony, mimo sprzeciwu wielu mieszkańców Maycomb. Choć dowody wskazują na niewinność Robinsona, uprzedzenia rasowe prowadzą do skazania go przez ławę przysięgłych. Powieść ukazuje stopniowe dojrzewanie bohaterów oraz konfrontację dziecięcej niewinności z niesprawiedliwością świata dorosłych. Utwór doczekał się licznych wznowień i tłumaczeń, a w 1962 roku został zekranizowany – w filmie rolę Atticusa Fincha zagrał Gregory Peck, a produkcja zdobyła trzy Oscary.