„Złote runo” to dramat młodopolski autorstwa Stanisława Przybyszewskiego. W dziele opisał on losy małżeństwa Gustawa i Ireny, którzy wikłają się w liczne kłamstwa, dramaty i romanse. Wszystko to doprowadza do wielkiej tragedii, jaką jest samobójcza śmierć Gustawa.
Spis treści
To dyrektor zakładu leczniczego, lekarz, a także mąż Ireny. Mężczyzna dawniej miał romans z Heleną Łącką. Jego żona narzeka, że Gustawa nieustannie nie ma w domu, ponieważ cały swój czas poświęca on pracy. Niedawno wrócił też z zagranicznej podróży, gdzie odkrył, iż tamtejsze zakłady wcale nie są nowocześniejsze od krajowych. Planuje także modernizację własnego szpitala, a zwłaszcza oddziału chorób zakaźnych. Wierzy, że jego ojciec nie żyje, jednak okazuje się, że jest synem Ruszczyca. Gustaw kochał Irenę bezgranicznie i początkowo nie dopuszczał do siebie myśli, że mogła go ona zdradzić. Odkrycie prawdy na temat jej romansu oraz tego, że wie ona o jego własnych winach, sprawia, że Gustaw pozornie przebacza żonie, ale następnie popełnia samobójstwo, tak jak wcześniej jego ojciec.
To żona Gustawa, która miała romans z Zygmuntem Przesławskim. Irena była bowiem jego daleką kuzynką i dawniej planowała z nim przyszłość. Jest rozdarta między mężem a kochankiem, nie potrafi jednak porzucić Gustawa i uciec z Zygmuntem. Narzeka na to, jak wiele czasu jej mąż poświęca pracy, zdarza jej się też cierpieć z powodu silnego bólu głowy. Ciężar kłamstw przygniata ją i ostatecznie wyznaje mężowi prawdę. Ma również świadomość tego, że dawniej romansował on z Heleną Łącką.
To człowiek, który doskonale orientuje się w losach rodu Rembowskich. Z czasem okazuje się, że to ojciec Gustawa, o którym sądzono, że nie żyje, gdyż popełnił samobójstwo. Wie też, że jego syn dawniej romansował z Łącką. Zajął się Gustawem, kiedy ten sądził, że jego ojciec nie żyje. Ruszczyc uważa, że nad domem Rembowskich wisi pewne fatum i klątwa, które doprowadzają do tragedii.
To lekarz zakładowy i mąż Heleny, która urodziła mu syna. Już od dawna wie, że jego żona romansowała z Rembowskim, o czym zresztą mówi Gustawowi.
To literat, daleki kuzyn pani Rembowskiej. W młodości był kochankiem Ireny i teraz też wciąż żywi do niej romantyczne uczucia. Nakłania Irenę do ucieczki z nim, ale ona nie potrafi porzucić dla niego swojego męża. Chwali się także sprytnym unikaniem podatków i tym, jak pije w tym celu z poborcami.
To nieznajomy człowiek, który nagle objawia się Gustawowi i przemawia do niego w sposób symboliczny, przestawia także wskazówki zegara i odchodzi. Ma on symbolizować śmierć.
To mężczyzna służący u Rembowskich.
Aktualizacja: 2026-01-02 11:43:36.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.