„Drużyna Pierścienia” to tytuł, jaki nosi pierwszy tom powieści „Władca Pierścieni” autorstwa brytyjskiego pisarza, Johna Ronalda Reuela Tolkiena. Opowiada on historię tytułowej drużyny, której celem jest doniesienie do Mordoru, krainy rządzonej przez Saurona, jego Jedynego Pierścienia – potężnego artefaktu, który może pomóc mu zawładnąć całym Śródziemiem. Pierwszy tom przedstawia historię zawiązania się tytułowej drużyny oraz tego, jak hobbit Frodo Baggins wszedł w posiadanie pierścienia i zdecydował się go zniszczyć w Mordorze, w Górze Przeznaczenia.
Spis treści
Hobbit Bilbo Baggins organizuje przyjęcie z okazji swoich stu jedenastych urodzin i trzydziestych trzecich urodzin Froda, swojego krewnego. Podczas zabawy Bilbo znika, gdyż decyduje się na opuszczenie Shire. Prosi czarodzieja Gandalfa, by ten przekazał Frodowi pierścień, jaki Bilbo odebrał Gollumowi podczas wyprawy u boku krasnoludów. Po latach Gandalf odkrywa, że to Jedyny Pierścień – potężny artefakt Saurona, władcy Mordoru, który chce zapanować nad Śródziemiem.
W związku z tym Frodo, a także Sam Gamgee, Merry Brandybuck oraz Peregrin Tuk, wyruszają na wyprawę, której celem jest spotkanie z Gandalfem. Po drodze napotykają Czarnych Jeźdźców Saurona, którzy poszukują Froda i pierścienia. Goszczą także u Toma Bombadila i Złotej Jagody w Starym Lesie, którzy pomagają im w ich wyprawie.
W gospodzie „Pod Rozbrykanym Kucykiem” hobbici spotykają Obieżyświata, czyli Aragorna, potomka Isildura i prawowitego władcę Gondoru. Pomaga im on, kiedy Frodo nakłada przypadkiem pierścień, przez co odnajdują go i atakują Nazgûle. Na szczęście dzięki poradzie Aragorna spali oni w innym pokoju niż ten, który wynajęli.
Aragorn wyrusza w dalszą drogę z hobbitami, by im pomagać. W trakcie podróży Frodo ponownie korzysta z pierścienia, przez co odnajdują ich Nazgûle. Frodo zostaje ranny od miecza Czarnego Jeźdźca i bardzo cierpi. Aragorn leczy go królewskim zielem, ale wie, że naprawdę pomóc mogą tylko elfowie. Uciekają dalej przed Czarnymi Jeźdźcami, którzy ponownie ich atakują, a wtedy Frodo mdleje.
Frodo odzyskuje przytomność już w Rivendell, gdzie udaje mu się spotkać z Gandalfem. Dowiaduje się od niego, że elfy uleczyły jego rany, które powstały po ataku Upiorów Pierścienia, gdy ci próbowali przebić jego serce przeklętym ostrzem. Przebywa teraz w domu Elronda. W Wielkiej Sali spotyka samego gospodarza, a także Glorfindela, Gandalfa i Arwenę. Po uroczystej uczcie wszyscy przenoszą się do Sali Kominkowej. Tam właśnie odpoczywa Bilbo.
Wkrótce Gandalf wzywa Froda i Bilba na naradę poświęconą Jedynemu Pierścieniowi. Na spotkaniu obecni są Aragorn, Boromir, syn namiestnika Gondoru, doradca Elronda Erestor, krasnolud Gimli wraz z ojcem Glóinem, Glorfindel, Legolas oraz Galdor. Dołącza również Sam, choć nie był zaproszony i zakradł się do sali. Podczas obrad przedstawiona zostaje historia Pierścienia, a Frodo dowiaduje się, w jaki sposób trafił on aż do Bilba. Gandalf ujawnia zdradę Sarumana, Białego Czarodzieja, i wyjaśnia, że został przez niego uwięziony, dlatego nie mógł wcześniej spotkać się z Frodem.
Zapada decyzja, że jedynym możliwym rozwiązaniem jest zniszczenie Pierścienia. Można tego dokonać wyłącznie w ogniu Góry Przeznaczenia w Mordorze. Frodo zgłasza się na powiernika pierścienia, a hobbici deklarują chęć towarzyszenia mu w wyprawie. Po wysłaniu zwiadowców zostaje utworzona Drużyna Pierścienia, czyli Frodo, Sam, Merry, Pippin, Gandalf, Aragorn, Boromir, Gimli oraz Legolas.
Początkowo podróż przebiega spokojnie, lecz podczas przejścia przez Caradhras zaskakuje ich gwałtowna śnieżyca. Wtedy rozważają przejście przez Morię, czyli dawne królestwo i kopalnię krasnoludów we wnętrzu góry. Niesie to jednak ze sobą pewne ryzyko, którego Gandalf jest świadomy. Przy Ścianach Morii bohaterowie pozostawiają bagaże, a kucyka wysyłają do Rivendell. Przed nimi stają Drzwi Durina, które potrafi otworzyć jedynie Gandalf dzięki znajomości inskrypcji. Zaraz potem muszą stawić czoła potworowi strzegącemu wejścia. Gdy przejście zostaje zasypane, nie mają już drogi odwrotu. Wędrują w głąb góry, mijając kolejne komnaty, aż trafiają do sali z grobem Balina, czyli dawnego władcy Morii. Trafiają również na kronikę krasnoludów.
Gandalf nakazuje odwrót do Sali Dwudziestej Pierwszej w północnym skrzydle. Tam drużyna zostaje zaatakowana przez orków, a Frodo zostaje ranny. Aragorn chwyta hobbita i próbuje go ratować. Wędrowcy uciekają w stronę blasku ognia. Do pościgu przyłącza się Balrog, Zguba Durina, czyli najbardziej przerażający sługa Morgotha. Gandalf staje do walki i ginie w niej, lecz dzięki jego poświęceniu drużyna ucieka. Przywództwo przejmuje Aragorn. Po wydostaniu się z Morii wszyscy opłakują czarodzieja.
Podróżnicy kierują się na wschód, wzdłuż Jeziora Zwierciadlanego, aż do Lothlorien. Przekraczają rzekę Celebrant. Aragorn zauważa, że Frodo słabnie, i opatruje jego rany, odkrywając, że życie hobbita uratowała kolczuga podarowana przez Bilba. Wkrótce docierają do Lasów Lórien. Strażnicy Haldir, Rumil i Orophin zgadzają się przepuścić drużynę, choć niechętnie patrzą na krasnoluda Gimliego. Niedługo później w pobliżu pojawia się Gollum, cały czas śledzący Froda. Bohaterowie z zasłoniętymi oczami przechodzą do Cerin Amroth, a następnie do Caras Galadhon, czyli stolicy Lothlorien. Tam spotykają Galadrielę i Celebrona.
Galadriela prowadzi Froda i Sama do słynnego Zwierciadła, w którym ukazują się wizje. Sam widzi siebie i Froda w mrocznym tunelu oraz zniszczone Shire. Frodo dostrzega obrazy przypominające Gandalfa, Bilba, statek płynący przez miasto, a w końcu samego Saurona pod postacią Oka. Galadriela zdradza mu, że posiada jeden z elfickich pierścieni, Nenyi.
Po kilku dniach drużyna staje się gotowa do dalszej drogi. Elfy przekazują im łodzie, by mogli szybciej przeprawić się przez Anduinę. Haldir odprowadza ich do granic Lothlorien, gdzie przesiadają się na łodzie Galadhrimów. Podczas pożegnania Galadriela obdarowuje każdego: Aragorna pochwą na miecz i broszą Arweny, Sama skrzynką z ziemią z jej ogrodu, Gimliego puklem włosów, a Froda flakonem ze światłem, które rozproszy mrok.
Drużyna płynie Wielką Rzeką, docierając następnie do Brunatnych Pól. Czwartego dnia Sam zauważa Golluma, a Frodo widzi go kolejnej nocy i ostrzega towarzyszy. Wszyscy decydują się podróżować także nocą. Wkrótce zostają ostrzelani przez orków i zaatakowani przez latającą bestię. Dziesiątego dnia dopływają do Nen Hithoel, gdzie muszą podjąć decyzję o dalszej drodze.
Frodo oddala się, by rozważyć swoje dalsze kroki. Boromir próbuje odebrać mu Pierścień, przekonany, że misja jest i tak skazana na klęskę. Hobbit ucieka, zakłada Pierścień i czuje, że został dostrzeżony przez Oko. Zdejmuje klejnot i postanawia kontynuować wyprawę samotnie.
Wszyscy rozpoczynają poszukiwania Froda, lecz odnajduje go jedynie wierny Sam. Oświadcza, że nie opuści swojego pana i przyjaciela. Hobbici decydują się ruszyć dalej tylko we dwóch. W tym czasie drużyna zostaje ponownie zaatakowana przez orków. Boromir ginie, broniąc Merry’ego i Pippina, którzy zostają pojmani. Orkowie myślą bowiem, że to oni mają pierścień. Aragorn, Legolas i Gimli wyruszają, by uratować uprowadzonych hobbitów.
Prolog opisuje historię hobbitów od momentu, kiedy przenieśli się z Doliny Anduiny do Shire. Omawiane są takie sprawy jak fajkowe ziele, podział administracyjny Shire, a także przygody Bilba Bagginsa i to, jak w jego ręce trafił pierścień.
Bilbo Baggins organizuje swoje sto jedenaste urodziny i trzydzieste trzecie urodziny swojego krewnego, Froda Bagginsa. Równocześnie planuje opuszczenie swojego domu po zabawie i wyruszenie w podróż. Na przyjęciu pojawia się czarodziej Gandalf.
W trakcie zabawy Bilbo niespodziewanie wygłasza przemowę o swoim życiu i marzeniach. Dziękuje swoim bliskim, a potem żegna się z nimi i nagle znika.
Przed odejściem z Shire Bilbo przekazuje jednak dalej Frodowi magiczny pierścień, który zdobył od Golluma podczas wyprawy z Gandalfem i krasnoludami do Samotnej Góry. Waha się jednak i niemal wychodzi z pierścieniem w kieszeni, przed czym powstrzymuje go Gandalf.
Frodo otrzymuje magiczny pierścień, co go zaskakuje, ale Gandalf prosi go, by powstrzymał się przed jego użyciem. Obiecuje hobbitowi, że wszystko mu wyjaśni, gdy następnym razem pojawi się w Shire, i odchodzi.
Mija jakiś czas od odejścia Bilba, a Frodo dba o jego pamięć, tymczasem Gandalf nie wraca. Pojawia się dopiero wtedy, gdy Frodo kończy pięćdziesiąt lat. Okazuje się, że Frodo posiada Jedyny Pierścień, który należy do Saurona. Był to czarny władca z Mordoru, który chciał podbić Śródziemie. Dawniej wykuto wiele pierścieni: trzy dla elfów, dziewięć dla ludzi, siedem dla krasnoludów. Sauron jednak w tajemnicy wykuł jeszcze Jedyny Pierścień, który rządził pozostałymi.
Gandalf postanawia, że Frodo ma opuścić Shire pod fałszywym nazwiskiem. Okazuje się, że pod oknem podsłuchiwał ich ogrodnik, Sam. Sam wyrusza razem z Frodem w drogę.
Gandalf przekazuje hobbitom, dokąd mają się udać. Wyruszą do Rivendell, miasta elfów. Frodo rozpuszcza plotki o swoim zamiarze opuszczenia Shire w ramach odpoczynku. Słyszy jednak, że ktoś wypytuje o niego wśród sąsiadów, zatem wyrusza, gdyż nie ma już na co czekać.
Frodo i Sam nie wyruszają jednak samotnie, gdyż dołączają do nich jeszcze dwaj inni hobbici, Peregrin Tuk i Merry Brandybuck. Szybko jednak staje się jasne, że ktoś ich śledzi. Frodo pragnie założyć pierścień, ale się powstrzymuje. W lesie spotykają elfów, którzy mówią im, że śledzą ich czarni jeźdźcy Saurona – Nazgûle, czyli Upiory Pierścienia.
Po noclegu wśród elfów hobbici ruszają dalej. Trafiają na Czarnego Jeźdźca, który ich nie dostrzega. Postanawiają iść skrótem i docierają do posiadłości Maggota i jego pieczarek. Maggot wychodzi na nich z psami, gdyż myśli, że to jeździec. Odwozi podróżnych do Buckleberry.
Hobbici docierają do nowego domu Froda, Ustroni. Płyną tam promem, a na miejscu czeka na nich Grubas Bolger z kolacją. Pippin podczas kolacji opowiada o ścigających ich Czarnych Jeźdźcach, a Frodo mówi im, że z Shire ma wyjechać samotnie. Jego towarzysze jednak protestują i także chcą jechać. Postanawiają, że o świcie wyjadą dalej, nie czekając na Gandalfa. Mają zamiar maszerować przez Stary Las. Grubas postanawia zostać w domu, by powiedzieć Gandalfowi, co zaszło.
Kolejnego dnia po śniadaniu hobbici ruszają dalej. Pod Zielonym Murem Bolger oddziela się od nich, by czekać na czarodzieja. Reszta wchodzi do Starego Lasu, a Merry zaczyna opowiadać o czekających tam zagrożeniach. W pewnym momencie podróżni tracą orientację w terenie, ale docierają na wzgórze w środku lasu. Odzyskują orientację i ruszają dalej. Merry w pewnym momencie chce odpocząć i wszyscy zasypiają. Wierzba wrzuca Froda do rzeki, ale Sam go ratuje. Wierzba wciąga Merry’ego i Pippina do swojego wnętrza, ale sytuację ratuje Tom Bombadil i zaprasza hobbitów do siebie.
Hobbici udają się do domu Toma Bombadila, gdzie poznają także Złotą Jagodę, żonę Toma. Są nią zachwyceni, ale też zaskoczeni i zmęczeni ostatnimi przygodami. Słychać śpiew Toma, a Frodo chce zapytać o niego Jagodę, ale mu się to nie udaje, gdyż Tom wraca i zaprasza ich do izby, gdzie jedzą kolację. Potem Jagoda udaje się na spoczynek, a Tom odpowiada na kilka pytań. Rano Tom budzi podróżnych i opowiada im historie, a Frodo próbuje zrozumieć, kim on jest. Potem nadchodzi czas kolejnej kolacji, a wtedy to Tom zadaje pytania hobbitom. Podpowiada im, gdzie powinni iść i jak poruszać się po lesie.
Następnego dnia po śniadaniu hobbici zaczynają szykować się do wyjazdu i pożegnania z Tomem Bombadilem. Zgodnie z jego wskazówkami docierają do stoku i razem z nim wdrapują się na górę. Frodo przypomina sobie, że nie pożegnali się ze Złotą Jagodą, ale wtedy słyszy jej głos. Pobiegli do niej, a ona pożegnała się z nimi i zniknęła. Hobbici jechali przez wzgórza i poczuli się senni, a Frodo nawet spadł z siodła. Ocknął się potem całkiem sam i wołał przyjaciół. Stała przed nim jednak jakaś wysoka postać, a po jej dotyku hobbit stracił przytomność. Porwał go bowiem upiór z Kurhanów. Frodo ciął go mieczykiem, a potem zaczął śpiewać piosenkę, której nauczył go Tom Bombadil. Pojawił się sam Tom, przepędził upiory i pomógł Frodowi oraz jego przyjaciołom. Tom podarował im specjalne sztylety. Poradził im, by udali się do gospody „Pod Rozbrykanym Kucykiem”.
Frodo i przyjaciele docierają do gospody „Pod Rozbrykanym Kucykiem”. Przed bramą pewien człowiek pyta o ich nazwiska, a Frodo przedstawia się jako Underhill. W gospodzie jedzą i piją, a także okazuje się, że przyjaciele Froda są gadułami i opowiadają o zniknięciu Bilba. Frodo wdaje się w rozmowę z Obieżyświatem, którego tam poznaje. Ten zwraca uwagę na gadatliwych towarzyszy hobbita. Frodo próbuje powstrzymać Pippina, ale potyka się, upada i wkłada pierścień, przez co znika.
Obieżyświat zdradza, że wie, kim jest Frodo. Prosi hobbita na stronę i wyjaśnia mu jego trudną sytuację. Chce pomóc podróżnym, ale Frodo początkowo mu nie ufa. Nagle Frodo otrzymuje informację od Gandalfa, którą przynosi gospodarz, Barliman Butterbur. Czarodziej chce, by Frodo ruszył z Bree najdalej na koniec lipca, i pragnie się z nim spotkać. Opiekę nad hobbitami ma sprawować Aragorn, czyli właśnie Obieżyświat, a także dziedzic Isildura i prawowity król Gondoru.
Aragorn radzi hobbitom nocować w innym pokoju niż ten, który im przydzielono. W nocy okazuje się, że radził słusznie, gdyż do miasta przybywają Czarni Jeźdźcy, którzy wpadają do pokoju hobbitów i chcą ich zamordować. Zabierają też ich wierzchowce, ale hobbitom nic się nie dzieje. O świcie opuszczają miasteczko wraz z Aragornem i jednym kucykiem, który niesie ich bagaże. Podróżni wędrują przez Komarowe Moczary, a także Wichrowy Czub. Obieżyświat przytacza poemat o Berenie i Lúthien. W ruinach Gandalf zostawia wiadomość, że był tam trzy dni wcześniej. Na grupę napadają czarne postaci, a Frodo zakłada pierścień, jednak działa to na jego niekorzyść. Zostaje ugodzony przez nie mieczem i ratuje go Aragorn.
Ranny Frodo jest w złym stanie po tym, jak ugodził go sztylet Czarnego Jeźdźca. Wędrowcy muszą dotrzeć jak najszybciej do Rivendell, gdyż elfy pomogą Frodowi. Wszyscy podróżują zatem poza gościńcem, a Aragorn decyduje się wykorzystać królewskie ziele. Docierają do rzeki i Ostatniego Mostu. Potem znajdują trolle zamienione w kamień podczas przygody Bilba. Wieczorem nadchodzi Glorfindel, elf wysłany z Rivendell na ich spotkanie. Jeźdźcy ruszają w pościg i łapią Froda. Nazgûle wchodzą do wody, która ich topi, a Frodo mdleje.
Frodo odzyskuje przytomność po czterech dniach w Rivendell, 24 października. Czuwa nad nim Gandalf, który zdradza, że Czarni Jeźdźcy chcieli przebić mu serce sztyletem, by Frodo został jednym z nich. Mówi też, że Aragorn to potomek czarnych królów. Wieczorem przychodzą do niego Sam, Pippin i Merry. Oni także goszczą w domu Elronda. Frodo idzie z nimi do Wielkiej Sali, gdzie spotykają Elronda, Glorfindela, Gandalfa oraz Arwenę. Frodo siada obok Glóina, dawnego towarzysza przygód Bilba. On sam także znajduje się w Rivendell. Ponownie kusi go Jedyny Pierścień. Potem hobbici oddają się śpiewaniu pieśni.
Gandalf wzywa Bilba i Froda na naradę u Elronda. Są tam już elfy, krasnoludy, królewicz Boromir, Gimli, Glóin, Glorfindel, Legolas oraz Galdor, a także doradca Elronda, Erestor. Na naradę zakrada się też Sam. Wszyscy mają postanowić, co dalej zrobić z Jedynym Pierścieniem, by nie wpadł w ręce Saurona. Frodo siada obok Elronda, przychodzi Aragorn.
Pierwszy przemawia Glóin, który przypomina sytuację pod Samotną Górą i mówi o posłańcu z Mordoru oraz propozycji sojuszu z Sauronem. Warunkiem byłoby wydanie Bagginsa, zatem krasnolud przybył z ostrzeżeniem.
Pierścień wiele lat temu zabrał Isildur po bitwie, a od niego pierścień trafił do Golluma, a potem do Bilba. Wypowiada się też Boromir i przybliża sytuację Gondoru. Miał również sen dotyczący poszukiwania złamanego miecza, który niegdyś należał do Isildura.
Wypowiada się Gandalf, który spotkał się z Radagastem. Informuje innych o zdradzie Sarumana oraz swoim uwięzieniu i poszukiwaniach Golluma. Biały Czarodziej próbował powstrzymać Gandalfa przed walką z Sauronem, gdyż sam przeszedł na jego stronę.
Legolas ma wieści o ucieczce Golluma. Zebrani zastanawiają się, co dalej z pierścieniem. Padają różne propozycje, ale wreszcie wszyscy dochodzą do wniosku, że pierścień można zniszczyć jedynie poprzez wrzucenie go do Góry Przeznaczenia w Mordorze. Frodo zgłasza się jako ochotnik do tego zadania.
Merry i Pippin są niezadowoleni, że Sam był na spotkaniu, a oni nie. Chcą też wziąć udział w wyprawie Froda. Zaczyna się formować Drużyna Pierścienia. Elfy mają się udać na zwiad. Okazuje się, że Czarni Jeźdźcy zniknęli i nikt nic nie wie o Gollumie. Do drużyny dołączają Gandalf, Aragorn, elf Legolas, krasnolud Gimli oraz Boromir. Bilbo daje Frodowi kolczugę oraz miecz. Początkowo wędrówka przebiega spokojnie, aż przy przejściu przez górę Caradhras nadchodzi śnieżyca.
Wędrowcy muszą wrócić z Przełęczy Czerwonego Rogu i wybierają dalszą drogę. Sensowna trasa wypada przez Morię, kopalnię krasnoludów. Gandalf jednak uważa, że to ryzykowne. Wędrowców atakuje sfora wilków, zatem schodzą do kopalni. Docierają do ściany Morii i odsyłają kucyka do Rivendell. Odnajdują Drzwi Durina, które są ukryte i wymagają rozwiązania zagadki inskrypcji „Powiedz przyjacielu i wejdź”. Okazuje się, że wystarczy powiedzieć słowo „przyjaciel” w języku elfów. Wszyscy wchodzą do Morii. Przed otwarciem drzwi z jeziora wychodzi potwór, który atakuje Froda i barykaduje wejście. Wszystkim udaje się wejść do kopalni, ale przejście jest zasypane i nie ma odwrotu.
Eksploracja Morii ujawnia, że kopalnia została bardzo dawno temu porzucona. Pippin wrzuca do studni kamień, czym wywołuje straszny hałas. Podróżnicy wędrują dalej i odpoczywają na zmiany. Wreszcie trafiają na grób króla Morii, Balina, oraz na krasnoludzką kronikę.
Z kroniki wędrowcy dowiadują się, jak przebiegała wyprawa Balina i odzyskanie kopalni. Gandalf chce się wycofać, ale wtedy słyszą, jak nadchodzą orki. W Sali Kronik drużyna ściera się z wrogami z Mordoru. Jeden ork rani Froda, ale chroni go mithrilowa kolczuga od Bilba. Aragorn próbuje uciec z rannym hobbitem, a Gandalf ich osłania. Wszyscy uciekają przed orkami.
W trakcie ucieczki przez kopalnię wędrowcy natykają się na potężne stworzenie, które zapowiada wzmagający się ogień. Docierają wreszcie do mostu, ale orki podążają za nimi. Wtedy okazuje się, że na wędrowców czeka jeszcze Balrog, czyli Zguba Durina, jeden z najstraszniejszych sług Morgotha. Gandalf nakazuje innym ucieczkę, a sam staje naprzeciw Balroga i próbuje z nim walczyć. Strąca go w otchłań, ale Balrog owija swój bicz wokół nóg Gandalfa i ciągnie go za sobą. Pogrążona w szoku drużyna ucieka jednak i wybiega z Morii, gdzie opłakuje stratę czarodzieja.
Wędrowcy podążają dalej i trafiają do Lothlorien, krainy elfów, gdzie prowadzą ich Legolas i Aragorn, ale Boromir i inni mają wątpliwości. Napotykają rzekę Celebrant i idą jej brzegiem, a Aragorn opatruje rany Froda z Morii. Odkrywa też, że hobbit nosi kolczugę z mithrilu.
Nocą podróżni docierają do skraju Lasów Lórien. Legolas za strumieniem śpiewa o elfce Nimrodel i spotykają strażników. Elfy Haldir, Rumil i Orophin pozwalają im przejść przez Lothlorien, chociaż Gimli budzi ich wątpliwości. Noc spędzają ze strażnikami, a za nimi podąża Gollum, który szpieguje Froda. Kolejnego dnia przekraczają Celebrant prowizorycznym mostem. Przewodzi nimi Haldir. Razem ruszają do siedziby Galadrieli.
Drużyna trafia do stolicy Lothlorien, czyli Caras Galadhon, gdzie wszyscy ich wypytują o śmierć Gandalfa. Celeborn i Galadriela zapraszają podróżnych na rozmowę. Wypytują ich o szczegóły ich podróży. Następuje kilkudniowy odpoczynek i moment oddechu dla wszystkich. Hobbici udają się na spotkanie z Galadrielą w wielkiej kotlinie, gdzie mieści się jej słynne zwierciadło, czyli jezioro. Spoglądanie w jego taflę wywołuje wizje, które okazują się niepokojące. Sam nie zobaczył domu, lecz siebie i Froda w ciemnym tunelu oraz zniszczone Shire. Sam zapragnął wrócić do domu, ale Galadriela dała mu znać, że to nie musi się spełnić.
Frodo ujrzał białą postać przypominającą Gandalfa, a potem nerwowego Bilba. Następnie zobaczył statek płynący przez miasto, po czym znowu ujrzał zwykłe jezioro, a na końcu samego Saurona, Władcę Pierścieni. Galadriela wyznała, że posiada jeden z pierścieni należących do elfów, była posiadaczką Nenyi. Frodo chciał jej przekazać Jedyny Pierścień, ale Galadriela z wysiłkiem odmówiła.
Wieczorem drużyna udała się do Celeborna i Galadrieli w sprawie zaplanowania dalszej wędrówki. Następnie są gotowi, by ruszyć dalej, a czasu mają coraz mniej. Elfy dostarczają im łodzie, dzięki czemu szybciej przeprawią się do Anduiny. Drużyna dyskutuje także, jak dostać się do Mordoru, lecz nie udaje im się co do tego porozumieć.
Kolejnego dnia wszyscy pakują rzeczy, które otrzymali od elfów, i ruszają w drogę. Strażnik Haldir prowadzi ich do granic Lothlorien. Tam wsiadają na łodzie Galadhrimów. Celeborn udziela im rad dotyczących dalszej podróży i drogi. Galadriela wręcza podróżnym podarunki. Aragorn otrzymuje pochwę na miecz i broszę Arweny, Sam skrzynkę z ziemią z sadu Galadrieli, Gimli pukiel włosów elfki, a Frodo flakonik ze światłem. Następnie drużyna rusza w drogę, a Galadriela śpiewa w języku Elfów Wysokiego Rodu. Drużyna płynie Wielką Rzeką przez długi czas.
Początkowo podróż przebiega spokojnie, a rzeka niesie szybko. Wszyscy odpoczywają i zbierają siły, aż docierają do Brunatnych Pól. Aragorn przewiduje, że niedługo słudzy Saurona się pokażą. Podróżni wpływają na odsłonięty teren. Czwartego dnia Sam przez przypadek dostrzega Golluma, ale nie potrafi go rozpoznać. Opowiada jednak o tym Frodowi, gdyż od dłuższego czasu sądzi, że ktoś ich śledzi. Frodo zostaje na warcie i w nocy widzi Golluma, który dostrzega miecz Żądło i ucieka na ten widok. Budzi się Aragorn i przejmuje wartę. Uznaje też, że muszą podróżować szybciej. Płyną przez bardzo niebezpieczne tereny i niemal rozbijają łódź. Drużynę z powietrza atakuje latająca bestia, do której strzela Legolas.
Kolejnego dnia noszą bagaże i łodzie, by ominąć progi, a dziesiątego dnia spływu docierają do Nen Hithoel. Tutaj Frodo i inni muszą zdecydować, jak dalej pragną wędrować. Boromir pragnie wracać do Gondoru, nawet w pojedynkę.
Decyzja dotycząca wędrówki należy do Froda, gdyż to on musi trafić do Mordoru. Hobbit chce podjąć najlepszą decyzję, zatem oddala się od innych, by pomyśleć w samotności. Przerywa mu to Boromir, który zdaje się pragnąć Jedynego Pierścienia. Frodo boi się go i okazuje się, że Boromir wierzy, iż misja Froda jest skazana na porażkę od samego początku, a Sauron i tak przejmie pierścień. Boromir zatem pragnie zabrać go hobbitowi. Frodo zakłada pierścień, by uciec, i znika. Czuje jednak, że Oko Saurona go dostrzegło, dlatego natychmiast zdejmuje klejnot z palca. Uznaje, że dalej musi iść sam.
Inni czekają na Froda i na jego decyzję, wraca do nich jednak tylko Boromir, który wyznaje, że hobbit zniknął. Wszyscy zaczynają go szukać, lecz znajduje go tylko Sam. Nie ma on zamiaru pozwolić Frodowi odejść samemu na tak niebezpieczną wyprawę. Podejmują decyzję, że pójdą zatem we dwóch do Mordoru.
Frodo i Sam odchodzą, a reszta drużyny zostaje zaatakowana przez grupę orków. Boromir broni pozostałych hobbitów i zostaje ranny, umiera, a przed śmiercią wyznaje Aragornowi, że chciał zabrać pierścień Frodowi. Merry i Pippin zostają uprowadzeni przez orków. Wrogowie sądzą bowiem, że to oni mają pierścień, zatem zabierają ich do Isengardu, do Sarumana. Aragorn decyduje, że drużyna musi ich uratować.
Aktualizacja: 2025-12-23 16:54:06.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.