„Tędy i owędy” to zbiór gawęd wspomnieniowych autorstwa Melchiora Wańkowicza, jednego z najwybitniejszych polskich reportażystów i mistrzów gawędy literackiej. Utwór składa się z licznych autobiograficznych opowieści, anegdot i wspomnień dotyczących różnych etapów życia pisarza – od dzieciństwa i młodości, przez lata studiów oraz pracy dziennikarskiej, aż po doświadczenia emigracyjne i podróże zagraniczne. Książka ukazuje zarówno codzienne wydarzenia, jak i ważne momenty historyczne związane między innymi z I wojną światową, II wojną światową oraz życiem Polaków na emigracji.
Wańkowicz przedstawia swoje wspomnienia w charakterystycznym gawędziarskim stylu, pełnym humoru, dygresji i barwnych opisów. Autor opowiada o nauce w warszawskim gimnazjum i studiach prawniczych w Krakowie, wspomina młodzieńcze przygody, manifestacje polityczne, próby uniknięcia służby wojskowej czy początki kariery dziennikarskiej. Ważną część utworu stanowią również historie związane z pracą w redakcjach „Kuriera Porannego” i wydawnictwa „Rój”, a także liczne podróże po Europie, Ameryce i Bliskim Wschodzie. W książce pojawiają się także opowieści o rodzinie autora, życiu na emigracji oraz relacjach z córkami i wnuczkami.
„Tędy i owędy” uznawane jest za jedno z najważniejszych dzieł autobiograficznych Melchiora Wańkowicza. Utwór łączy elementy pamiętnika, reportażu i gawędy szlacheckiej, ukazując bogaty obraz życia polskiej inteligencji pierwszej połowy XX wieku. Autor w swoich opowieściach nie tylko bawi i wzrusza, ale także skłania do refleksji nad historią, kulturą i ludzkimi doświadczeniami. Dzięki żywemu językowi, licznym anegdotom oraz mistrzowskiej narracji książka jest uznawana za przykład wyjątkowego kunsztu literackiego Wańkowicza i jedno z najbardziej charakterystycznych dzieł polskiej literatury wspomnieniowej.