Śmierć urzędnika – bohaterowie
„Śmierć urzędnika” to jedno z opowiadań ze zbioru, którego autorem jest Anton Czechow. Dzieło to przybliża realia życia w dziewiętnastowiecznej Rosji i ukazuje historię pewnego urzędnika, który nieszczęśliwie kichnął. W tekście pojawia się kilku bohaterów.
Spis treści
Iwan Dmitriewicz Czerwiakow
To główny bohater tekstu, urzędnik średniego szczebla. Całe swoje życie podporządkował obowiązkom służbowym, a zwierzchnicy wzbudzają w nim lęk. Cechuje się on nerwowością i brakiem pewności siebie, jest zastraszony, a pozycja społeczna to wszystko, co ma, zatem skupia na niej całą uwagę. Widzi zagrożenie we wszystkim, co mogłoby wpłynąć na jego reputację. Kichnięcie na generała sprawia, że Czerwiakow zaczyna go usilnie przepraszać, nie zwracając uwagi na to, że mężczyzna jest już tym zirytowany. Wpada w obsesję i skupia na niej wszystkie swoje siły, co przypomina już manię.
Kichnięcie na generała Bryzżałowa jest nieistotnym incydentem, ale w oczach osoby o tak niskim poczuciu własnej wartości jak Czerwiakow staje się prawdziwą tragedią. Mężczyzna traci nad sobą panowanie i pozwala, by głęboki lęk kontrolował jego zachowanie. Jest też niezwykle uległy wobec autorytetów, zatem czuje potrzebę naprawienia nieistniejącej winy w oczach generała. Brakuje mu też wyraźnego zapewnienia ze strony zwierzchnika, że nie gniewa się on na Czerwiakowa. Czerwiakow jest człowiekiem samotnym, upokorzonym, który nie radzi sobie ze swoimi emocjami, ma słaby charakter i łatwo ulega przerażeniu. Śmierć symbolizuje jego przegraną z własnym strachem, który go pokonał i zniszczył.
Generał Bryzżałow
To kolejny główny bohater opowiadania. To na niego kichnął Czerwiakow. Generał reprezentuje wyższe sfery, stoi wyżej w zawodowej hierarchii. To człowiek dumny i pewny siebie, który osiągnął wysoką pozycję i ma autorytet wśród urzędników. Nie irytuje go kichnięcie Czerwiakowa, tylko jego namolne, nieustające próby przepraszania za to. Bryzżałow jest do pewnego momentu raczej obojętny wobec nieistotnego urzędnika. Nie ma też jednak wobec niego ani cierpliwości, ani empatii. Nie daje Czerwiakowowi wyraźnego potwierdzenia przyjęcia przeprosin, co doprowadza urzędnika do prawdziwej rozpaczy, a wreszcie także do śmierci. Woli zapomnieć o kichnięciu, ale nie może tego zrobić przez nieustające przeprosiny. Zaczyna je też odbierać jako swego rodzaju kpinę i atak, nie dostrzega lęku, jaki kryje w sobie Czerwiakow. Jego obojętność i brak wrażliwości prowadzą do tragedii.
Żona Iwana Czerwiakowa
To żona Czerwiakowa, która towarzyszy mu w trudnej sytuacji. Pozostaje ona lojalna wobec swojego męża i wspiera go, dzieli jego troski, ale nie jest w stanie w pełni pojąć jego lęku. Próbuje uspokoić męża i zachęca go do ponownego przeproszenia generała. Żona postępuje rozsądnie i spokojnie, jest przeciwieństwem swojego męża. Jej propozycja rozpoczyna jednak spiralę lęku i niekończących się przeprosin.
Aktualizacja: 2026-06-09 20:44:05.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.