„Nędznicy” to wielowątkowa powieść autorstwa Wiktora Hugo, która przedstawia splątane losy bohaterów, łączące się ze sobą na różne sposoby. W dziele Hugo ukazuje historię pełną przeszkód losowych, namiętności, sprzeczności i żalu za popełnione grzechy. Przedstawia ją na podstawie opowieści o kilku ważnych postaciach.
Spis treści
To człowiek wywodzący się z nędzy, który został doprowadzony przez nią do kradzieży chleba. Z tego powodu trafił na galery, dokąd wysłano go, by odbywał swoją karę. Został zwolniony z więzienia w Tulonie, nie mógł jednak nigdzie znaleźć pracy i schronienia. Do domu wpuścił go biskup Myriel, ale Valjean pod wpływem starych nawyków skradł jego srebra i uciekł. Został schwytany i zaprowadzony do biskupa, ale ten ocalił Valjeana i rzekł, że sam dał mu swoje srebra. Wydarzenie to głęboko wstrząsnęło Valjeanem i sprawiło, że stał się lepszym człowiekiem. Uratował też dzieci z pożaru, przybrał tożsamość pana Madeleine’a, został burmistrzem miasta, a potem merem. Jego prawdziwą twarz znał jednak inspektor Javert, który starał się doprowadzić do ponownego uwięzienia mężczyzny. Ostatecznie udało mu się to i Valjean musiał uciekać oraz kryć się w klasztorze. W międzyczasie Valjean próbował ocalić byłą pracownicę swojej fabryki, Fantinę, i przysiągł, że odnajdzie oraz ocali jej córkę, Cozettę. Valjean dotrzymał słowa i przez lata opiekował się dziewczyną niczym ojciec. Gdy znalazła ona męża, odsunął się od niej, aż wreszcie umarł. Valjean starał się otrzymać odkupienie swoich win i żyć w miłosierdziu.
To inspektor policji, który stara się odkryć prawdziwą tożsamość pana Madeleine’a. Prawo stanowi dla niego najwyższą wartość, nie jest on w stanie podważyć go pod żadnym względem, nie widzi od niego wyjątków. Ma bardzo mocny kręgosłup moralny i nigdy nie wyrzeka się swoich wartości. Rozpoznaje Valjeana, kiedy ten sam podnosi wóz, by uratować człowieka w wypadku. Javert nie zna bowiem drugiej tak silnej osoby jak galernik poznany w więzieniu w Tulonie. Valjean ratuje mu życie na barykadzie i okazuje mu litość, co szokuje Javerta, nie zgadza się to bowiem z jego światopoglądem. Ta sprzeczność sprawia, że Javert nie potrafi się z tym pogodzić ani tego pojąć. Nie miał on w sobie wyrozumiałości i litości, uznawał jedynie literę prawa.
To samotna, młoda matka, która wdała się w krótką przygodę miłosną i została porzucona przez kochanka. Zaszła w ciążę i urodziła Cozettę, co sprowadziło na nią społeczny ostracyzm. Z powodu nędzy oddała córkę pod opiekę Thénardierów. Z powodu swojej opinii straciła pracę, sprzedała włosy i zęby, a także została prostytutką. Umarła samotnie w szpitalu, zanim udało jej się odzyskać córkę.
To córka Fantiny, która wychowuje się u Thénardierów, bardzo źle ją traktujących. Znajduje ją Valjean i wychowuje dziewczynę zgodnie z obietnicą złożoną jej matce. Cozetta jest bardzo wrażliwa i delikatna. Zostaje żoną Mariusza. Cozetta jest osobą skrzywdzoną przez los, ale wciąż niewinną i pełną ufności. W Valjeanie widzi swojego ojca. Poprzedni opiekunowie zmuszali ją do pracy ponad siły i karmili resztkami ze swego stołu. Cozetta posłusznie stosuje się do zaleceń swego opiekuna.
To syn bonapartysty i wnuk rojalisty, arystokraty Gillenormanda, młody idealista o poglądach republikańskich. Dziadek wychowuje go zgodnie z konserwatywnymi przekonaniami i izoluje chłopca od ojca, który walczył dla Napoleona. Mariusz zakochuje się w Cozetcie i zostaje jej mężem po dramatycznych walkach na barykadzie. Jest członkiem stowarzyszenia „Przyjaciół Ludu”. Kiedy odkrywa prawdę o swoim ojcu i jego patriotyzmie, porzuca dom dziadka i zaczyna się sam utrzymywać. Z tego powodu często żyje w biedzie i dorywczo zajmuje się tłumaczeniami czy korektą. Nie jest tak radykalny w swych poglądach jak niektórzy z jego towarzyszy. Walczy na barykadzie, a Valjean wynosi go z niej. Mariusz początkowo mu nie ufa, ale potem zmienia zdanie.
To okrutne małżeństwo, któremu zależy tylko na pieniądzach. Prowadzą garkuchnię i przygarniają Cozettę, ale okazuje się, że oszukują Fantinę i okradają gości. Wykorzystują Cozettę jako służącą i nie mają wyrzutów sumienia. Dbają tylko o swoje rodzone córki.
To jedna z córek Thénardierów. Początkowo dorasta w dostatku, ale potem jej rodzina stacza się w nędzę. Zakochuje się w Mariuszu i ratuje go, poświęcając własne życie w czasie walk na barykadzie. Pomaga mu też w sprawie Cozetty.
To republikanin i lider stowarzyszenia „Przyjaciół Ludu”. Poświęca się rewolucji i umiera na barykadzie.
To dobry i wyrozumiały biskup, który miłosiernie traktuje Valjeana i zmienia jego podejście do życia.
Aktualizacja: 2026-05-19 13:35:00.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.