Otylia, zwana przez wszystkich Optą, to jedna z dwojga głównych bohaterów powieści obyczajowej Joanny Jagiełło „Zielone martensy”. Jest nastolatką, której losy przeplatają się z losami Feliksa Maślanki, a ich relacja stanowi oś całej fabuły.
Otylia, zwana przez wszystkich Optą, to rudowłosa, piegowata nastolatka o barwnym stylu ubierania się i wielkiej pasji do muzyki. Mimo trudnych doświadczeń życiowych, straty matki i problemów rodzinnych jest osobą pełną empatii, odwagi i autentyczności.
Otylia wyróżnia się na tle rówieśniczek niepowtarzalną urodą: ma rude włosy i piegowatą cerę. Jej styl ubierania jest barwny i oryginalny, co odróżnia ją od szkolnych koleżanek, ale też naraża na drwiny z ich strony. Dziewczyna nie stara się wkupić w tłum – nosi to, co lubi, nawet jeśli ma to niewiele wspólnego z obecną modą. Choruje na astmę, przez co ma zwolnienie z zajęć wychowania fizycznego. Jej objawy nasila uczulenie na koty, co nie przeszkadza jednak w posiadaniu dwóch ukochanych pupili: Bolka i Lolka. Problemy ze zdrowiem są nieodłączną częścią życia Otylii; w trakcie roku szkolnego choruje na zapalenie oskrzeli aż pięć razy.
Sytuacja rodzinna Otylii jest naznaczona głęboką tragedią. Jej mama zginęła w wypadku samochodowym z winy pijanego kierowcy, gdy jechała odwiedzić córkę na koloniach. Oboje – mama i sprawca – zginęli na miejscu. Opta musiała zatem dorastać bez matki, co odcisnęło trwały ślad na jej psychice i wrażliwości. Tata, Adam, stara się ułożyć sobie życie na nowo i kolejno związuje się z różnymi kobietami: Beatą, Andżeliką, a w czasie, gdy rozgrywa się akcja powieści – z Martą. Żadna z nich nie przypada Opcie do gustu, szczególnie Marta, którą dziewczyna przyłapuje na spotykaniu się z innym mężczyzną.
Opta jest dojrzała jak na swój wiek, ponieważ trudne doświadczenia sprawiły, że stała się empatyczna i wrażliwa na krzywdę innych. Gdy dowiaduje się o chorobie babci Feliksa i jego trudnej sytuacji w domu, natychmiast oferuje konkretną pomoc: zostaje z Wiką, robi jej jajecznicę, sprząta mieszkanie i stara się nawiązać z dziewczynką dobry kontakt. Nie robi tego dla poklasku, lecz z autentycznej troski. Kiedy Wika znajduje się w niebezpiecznej sytuacji, Opta biegnie z Feliksem na Wiktorską, a potem jedzie taksówką po babcię, płacąc za kurs z własnego kieszonkowego. To zachowanie doskonale oddaje jej charakter: praktyczna, lojalna, gotowa do działania.
Opta bywa zamknięta w sobie – dopiero po czasie wyznaje Feliksowi prawdę o swojej mamie. Gdy jednak już się otwiera, jest szczera w swoich uczuciach i nie boi się ich okazywać. Pisze dla Feliksa piosenkę, którą wykonuje publicznie podczas konkursu.
Bohaterka jest uparta i samodzielna. Mimo że rówieśniczki ją wyśmiewają, nie zmienia swojego stylu ani nie ukrywa pasji. Skupia się na tym, co ją napędza, czyli muzyce. Gra na gitarze i śpiewa, przygotowując się do konkursu poezji śpiewanej. W szkolnej sali muzycznej, za zgodą nauczycielki, ćwiczy raz w tygodniu – to jej przestrzeń wolności i wyrazu. Oprócz bólu po stracie matki Opta boryka się z codziennymi trudnościami w szkole: ma problemy z matematyką, fizyką i chemią. Nie poddaje się jednak i korzysta z pomocy Feliksa, aby nadrobić zaległości. Opta ma też poczucie humoru i dystans do siebie, co pomaga jej radzić sobie z codziennymi przeciwnościami.
Otylia jest jedną z najciekawiej nakreślonych postaci w powieści. To dziewczyna, która mimo wielu ran, straty matki, trudnej sytuacji rodzinnej i odrzucenia przez rówieśniczki zachowuje siłę, wrażliwość i autentyczność. Jej dojrzałość emocjonalna, empatia i odwaga sprawiają, że nawiązuje tak głęboką więź z Feliksem. Muzyka jest dla niej językiem, którym wyraża to, czego nie potrafi powiedzieć wprost, i to właśnie piosenka dedykowana Feliksowi staje się symbolem jej uczuć i odwagi.
Aktualizacja: 2026-04-10 11:57:33.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.