Tadeusz Różewicz jest autorem między innymi dramatu zatytułowanego „Do piachu”. Przedstawia on losy żołnierzy Armii Krajowej, którzy jesienią 1944 roku walczyli i ukrywali się w lesie. Bohaterami dzieła są członkowie oddziału.
Spis treści
To prosty, niewykształcony i naiwny partyzant, podatny na wpływy innych. Jest religijny i ciekawy świata. Pyta Siekierkę o Kraków, modli się przed snem i podczas mszy. Bierze udział w napadzie na plebanię, zostaje schwytany, prowadzony na postronku i zamknięty w budzie. Zaprzecza gwałtowi, lecz zostaje skazany za rabunek, gwałt i rozbój, a następnie rozstrzelany.
To opanowany, praktyczny i doświadczony dowódca AK. Potępia mordy polityczne NSZ, przestrzega rozkazów i łagodzi konflikty. Zna swoich ludzi i traktuje oddział jak rodzinę. Odrzuca pomysł osobnej latryny dla oficerów.
To wykształcony podchorąży zajmujący się politycznym uświadamianiem żołnierzy. Wygłasza pogadankę o komunizmie, pisze o reformie rolnej i otrzymuje tajny dokument. Bywa ironiczny wobec Ułana, ale wykonuje wyrok i dobija Walusia.
To młody, elegancki i ambitny oficer związany z NSZ. Jest dumny, zasadniczy i porywczy. Broni programu narodowego, wszczyna alarm po przypadkowym strzale oraz domaga się większego dystansu między oficerami a szeregowcami.
To rubaszny i dowcipny partyzant. Przygotowuje jedzenie, oprawia świnię i żartuje z wojskowego ceremoniału. Przynosi Walusiowi posiłek, próbuje go pouczać, a przed egzekucją daje mu kiełbasę.
To pijany, teatralny i niestabilny emocjonalnie żołnierz, przedstawiający się jako były dziedzic. Recytuje wiersz, opowiada o zabiciu kobiety i porzuceniu majątku, niszczy patefon, a potem opuszcza oddział.
To oddany Markowi i brutalny partyzant. Chwali go i uczestniczy w napadzie na plebanię. Waluś obarcza go odpowiedzialnością za skrzywdzenie gospodyni.
To bezwzględny żołnierz i posłuszny wykonawca rozkazów. Drwi z innych, deklaruje gotowość zabicia nawet bliskiej osoby i krytykuje nieudolność oddziału. Odprowadza Walusia na egzekucję i strzela do niego.
To młoda, pogodna córka gospodyni. Słucha rozmów, gra na fortepianie, pomaga ukryć gości i zaprasza Ułana na spacer.
To starszy, zgryźliwy partyzant. Opowiada Walusiowi o Krakowie, Wawelu, grobach królów i obrazach Matejki.
To przewodnik i ministrant podczas mszy. Gubi drogę, staje się obiektem żartów, prowadzi Walusia i próbuje zapobiec duszeniu go postronkiem.
Aktualizacja: 2026-07-22 12:01:31.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.