„Sennik współczesny” to powieść autorstwa Tadeusza Konwickiego, która opisuje losy Pawła, człowieka niosącego w sobie ciężar swojej partyzanckiej przeszłości. Mężczyzna trafia do niewielkiej miejscowości, gdzie czuje się obco, a także poznaje jej mieszkańców.
Spis treści
To główny bohater i narrator powieści, tajemniczy przybysz wynajmujący pokój u Malwiny. Jest zamknięty w sobie, nieufny, samotny i obciążony wojenną przeszłością. Początkowo zostaje uznany za niedoszłego samobójcę, później pracuje przy torach i bada Bór Sołecki. Poszukuje Korwina, dawnego dowódcy, a w Józefie Carze rozpoznaje człowieka z przeszłości. Dręczą go wspomnienia konspiracji, przesłuchania i wykonywanych rozkazów. Zakochuje się w Justynie, choć wie, że jest ona żoną Cara. Próbuje popełnić samobójstwo.
To mąż Justyny, dawny nauczyciel, którego mieszkańcy darzą szacunkiem. Jest spokojny, przenikliwy i tajemniczy. Wyjaśnia Pawłowi pochodzenie kozackiego medalika, zaprasza go do domu i pyta Pawła o jego uczucia do Justyny. Paweł podejrzewa, że Car jest Korwinem, jego dawnym dowódcą, i próbuje skłonić Cara, by rozpoznał twarz Pawła.
To młoda żona Cara, sierota znaleziona podczas bitwy. Jest żywiołowa, odważna, ciekawa świata, kokieteryjna i uczuciowa. W dzieciństwie radziła sobie dzięki śpiewowi i sprawności. Prosi Pawła o pomoc w niesieniu jabłek, idzie z nim do lasu i odwiedza go u Korsaków. Odwzajemnia jego pocałunek, lecz odrzuca większą bliskość i ucieka.
To sześćdziesięciopięcioletnia gospodyni Pawła i siostra Ildefonsa. Jest opiekuńcza, religijna, praktyczna i przywiązana do osady. Troszczy się o lokatora, podejmuje gości, radzi Pawłowi odwiedzić Cara i ostrzega go przed borem. Sprzeciwia się planom zalania miasteczka.
To starszy brat Malwiny, naiwny, gadatliwy, słabogłowy i skłonny do alkoholu. Śpiewa po rosyjsku oraz opowiada o wojnie, niewoli i Syberii. Spisuje zapomniane wydarzenia, ubiega się o posadę dróżnika i uczestniczy w spotkaniach mieszkańców broniących osady.
To były partyzant z protezą, porywczy, zazdrosny, agresywny, a zarazem samotny. Pomaga Pawłowi po zatruciu, pracuje przy torach i wypytuje go o cel przyjazdu. Bezskutecznie zabiega o Malwinę i Reginę oraz przechwala się swoją dawną pozycją. Zbliża się do Reginy, próbuje zatrzymać ją w osadzie i grozi budowniczym tamy.
To sprzedawczyni porzucona przez męża, dyrektora Dąbrowskiego. Jest atrakcyjna, towarzyska, kokieteryjna i spragniona odmiany. Interesuje się Pawłem, zaprasza go na wieczorynkę i odwiedza nocą, lecz wiąże się też z Krupą i przyjmuje zaloty Paca. Ostatecznie wyjeżdża, żegna Pawła pocałunkiem i ignoruje biegnącego za wozem Krupę.
To torowy i dawny komunistyczny partyzant. Jest surowy, podejrzliwy, uparty i obowiązkowy. Nadzoruje pracę przy torach, wypytuje Pawła o cel pobytu i odmawia Ildefonsowi posady. Podczas wojny stracił żonę i dzieci, dlatego samotnie chodzi do boru. Nie chce używać partyjnych znajomości, by wpłynąć na budowę tamy.
To powolny, lecz spostrzegawczy chłopak dobrze znający osadę. Informuje Pawła o tamie, mogiłach i bunkrach w lesie. Dostrzega jego zainteresowanie Justyną, grozi mu po spotkaniu z kobietą, prowadzi zagranicznych gości do boru i radzi przybyszowi wyjechać.
To jąkający się mieszkaniec osady, zaprzeczający pogłoskom o hrabiowskim pochodzeniu. Jest łagodny, dociekliwy i nieśmiały wobec kobiet. Pracuje przy torach, pokazuje dokumenty potwierdzające chłopskie pochodzenie, zaleca się do Reginy i budzi zazdrość Krupy.
Aktualizacja: 2026-07-16 18:30:07.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.