„Pamiątki Soplicy” to zbiór stylizowanych gawęd szlacheckich autorstwa Henryka Rzewuskiego, którego pierwsze części ukazały się w formie książkowej w latach 1839–1841 w Paryżu pod pełnym tytułem Pamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego. Narratorem cyklu jest fikcyjny staropolski szlachcic Seweryn Soplica, wspominający wydarzenia z czasów konfederacji barskiej i panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Utwór, będący literackim pastiszem, łączy sentyment za utraconą przeszłością z satyrą obyczajową, utrzymany jest w konwencji gawędy stylizowanej na mowę potoczną z licznymi dygresjami, makaronizmami i charakterystyczną frazeologią szlachecką. „Pamiątki Soplicy” nie tylko zapoczątkowały modę na gawędę szlachecką w polskiej literaturze, lecz także wywarły istotny wpływ na twórczość m.in. Adama Mickiewicza („Pan Tadeusz”), Ignacego Chodźki, Władysława Syrokomli czy Henryka Sienkiewicza („Trylogia”), wpisując się na trwałe w kanon dzieł kształtujących romantyczną wizję dawnej Polski.