„Fantazy” to dramat wierszem autorstwa Juliusza Słowackiego, często klasyfikowany jako tragikomedia. Utwór powstał w Paryżu na przełomie lat 1844–1845, jednak nie został ukończony ani opublikowany za życia autora. Pierwszy raz wydano go pośmiertnie w 1866 roku we Lwowie w trzecim tomie Pism pośmiertnych. Akcja dramatu rozgrywa się na Podolu około 1840 roku i koncentruje się wokół planowanego małżeństwa Diany, córki zubożałego hrabiego Respekta, z bogatym hrabią Fantazym Dafnickim. Dzieło początkowo rozwija się w konwencji komedii obyczajowej, stopniowo jednak przechodzi w dramat o wyraźnie romantycznej problematyce moralnej i egzystencjalnej.
Głównym tematem „Fantazego” jest krytyka romantycznego pozerstwa, egoizmu i materializmu, zestawionych z prostotą, szczerością i ofiarnością. Wątki miłosne Fantazego i Idalii, oparte na emocjonalnej egzaltacji i grze pozorów, zostają skontrastowane z autentycznym uczuciem Jana, byłego powstańca listopadowego, i Diany. Kluczową rolę pełni postać Majora, zesłańca syberyjskiego, którego ofiarna śmierć ma wymiar moralnego oczyszczenia i stanowi punkt kulminacyjny dramatu. W finale Słowacki przeciwstawia egoizm poświęceniu, fałsz szczerości, a romantyczną manieryczność prawdziwemu człowieczeństwu, nadając utworowi głęboką wymowę etyczną i społeczną.