„Bestia ludzka” to powieść Émile’a Zoli, która ukazuje losy Jakuba, człowieka owładniętego żądzą zabijania kobiet. Jakub wchodzi w destrukcyjną relację z Seweryną, kobietą, która pomogła mężowi zabić swojego dawnego kochanka.
Spis treści
W powieści najważniejszy jest motyw zbrodni. Roubaud morduje Grandmorina w pociągu, a Seweryna pomaga mu obezwładnić ofiarę. Misard podtruwa Phasię, Flora powoduje katastrofę kolejową, a Jakub zabija Sewerynę. Źródłem tych zbrodni są zazdrość, chciwość i nieopanowane instynkty.
W dziele pojawia się motyw zazdrości prowadzącej do przemocy. Roubaud wpada w szał po poznaniu związku żony z Grandmorinem i postanawia go zabić. Flora cierpi z powodu romansu Jakuba z Seweryną, dlatego próbuje zgładzić ich oboje. Pecqueux zazdrości Jakubowi Filomeny i wszczyna śmiertelną bójkę.
W tekście obecny jest motyw miłości gwałtownej i niszczącej. Seweryna wiąże się z Jakubem i pragnie rozpocząć z nim życie w Ameryce. Jakub kocha ją, lecz równocześnie odczuwa potrzebę zabicia ukochanej. Flora darzy mechanika nieodwzajemnionym uczuciem, a Cabuche potajemnie uwielbia Sewerynę.
W powieści ważny jest motyw kolei, która stanowi miejsce pracy, podróży i tragedii. W wagonie zostaje zamordowany Grandmorin, przy torze zostaje odnalezione jego ciało, a Flora wywołuje katastrofę. Lokomotywa Liza jest dla Jakuba niemal żywą istotą. Ostatecznie pociąg bez maszynisty pędzi z żołnierzami ku wojnie.
W dziele występuje motyw pieniędzy prowadzących do chciwości i upadku. Roubaud zabiera zmarłemu pieniądze i zegarek, a następnie przegrywa łup w karty. Misard zabija żonę, aby zdobyć ukryty tysiąc franków, lecz nie odnajduje skarbu. Seweryna planuje sprzedaż Croix-de-Maufras przed wyjazdem.
Istotnym elementem utworu jest motyw śmierci. Giną Grandmorin, Phasia, Seweryna, Flora, Jakub i Pecqueux. W katastrofie giną także przypadkowi podróżni. Śmierć pojawia się nagle, często przy torach lub w pociągu, i dotyka zarówno sprawców, jak i niewinne osoby.
W powieści pojawia się motyw zemsty. Roubaud zabija Grandmorina za krzywdę wyrządzoną Sewerynie. Flora pragnie ukarać Jakuba i jego kochankę za własne cierpienie. Seweryna nakłania Jakuba do zamordowania męża. Zemsta nie przynosi ulgi, lecz prowadzi do następnych zbrodni i tragedii.
W tekście ważny jest motyw nieopanowanego instynktu. Jakub od młodości odczuwa żądzę mordowania kobiet i nie potrafi nad nią zapanować. Próbuje ją zwalczyć pracą i miłością do Seweryny, lecz ostatecznie zabija ukochaną. Flora również działa pod wpływem gwałtownej zazdrości, nie zważając na życie podróżnych.
W dziele obecny jest motyw upadku moralnego i życiowego. Roubaud z sumiennego urzędnika staje się hazardzistą, złodziejem i człowiekiem obojętnym na zdradę żony. Seweryna z ofiary Grandmorina przemienia się we wspólniczkę zbrodni.
W powieści występuje motyw zbrodni i kary. Zabójca Seweryny pozostaje wolny, a Cabuche zostaje skazany za zbrodnię, której nie popełnił. Roubaud przyznaje się do zabicia Grandmorina, lecz sędzia mu nie wierzy. Fałszywe dowody prowadzą do skazania niewinnego człowieka.
Aktualizacja: 2026-07-30 23:44:29.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.