„Jak ziarnka piasku” to powieść, której autorką jest Joanna Jagiełło. Przedstawia ona historię Anny, dziewczyny, która traci najbliższą przyjaciółkę, a potem pada ofiarą okrutnego przestępstwa, odkrywając przy okazji prawdę o śmierci Niny.
Spis treści
Nina filmuje zimowy las, niosąc na ramieniu sznur. Chce pozostawić matce dowód, że próbowała naprawić to, co zepsuła, a przed kamerą mówi, że zaraz będzie po wszystkim. Annie śni się kąpiel z Niną w jeziorze. Od śmierci Niny minęło dziewięć dni. Anna, chora i gorączkująca, zamiast chodzić do szkoły, wędruje po plażach Trójmiasta i wspomina nagranie, na którym Nina rejestruje własne samobójstwo, po czym publikuje film w mediach społecznościowych. Dziewczęta poznały się w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Były do siebie podobne, usiadły razem w ławce i szybko stały się nierozłączne. Wspólnie się uczyły, rozmawiały i wygłupiały. Na ósme urodziny ojciec Anny zabrał je do wesołego miasteczka i wygrał dla Niny maskotkę. Nina wyznała później, że przyłapała ojca z kochanką i nie wierzy w Boga. Wysyłały listy w butelkach i chodziły po galeriach, a podczas jednej z nocnych wizyt pocałowały się i zbliżyły do siebie, lecz później o tym nie rozmawiały.
Po pogrzebie Niny Anna nie potrafi wrócić do normalnego życia. Ucieka ze szkoły i martwi się, że podczas pogrzebu niczego nie czuła. O tragedii dowiedziała się dopiero na zimowisku, ponieważ matka nie chciała psuć jej wyjazdu. Anna próbuje ustalić, dlaczego przyjaciółka odebrała sobie życie. Odwiedza jej liceum plastyczne, lecz koleżanki wiedzą jedynie, że zachowywała się dziwnie. Jedna z nich zauważa, że po śmierci Niny zwolniło się miejsce w klasie. Matka Anny uważa, że córka przesadnie przeżywa sytuację, a Nina postąpiła głupio. Anna wspomina kłótnie rodziców i czuje się ciężarem. Chce zmienić szkołę i wyprowadzić się z domu. Stale ogląda film ze śmierci Niny, zastanawia się, skąd przyjaciółka wiedziała, jak zawiązać sznur, i dlaczego nie zostawiła listu. Mama Niny zaprasza ją do mieszkania, pozwala wejść do pokoju córki i przekazuje jej szkicownik. Na rysunkach Anna odnajduje postać Pierrota, a gdy dowiaduje się, że jest on naiwnym romantykiem z commedia dell’arte, pisze do znajomych Niny. Spotyka się z Karoliną i Milą, a w lesie nie znajduje odpowiedzi. Wspomina też, że po szkole podstawowej do liceum plastycznego dostała się tylko Nina. Przyjaciółki zaczęły się mijać, lecz nadal utrzymywały kontakt. Karolina i Mila przekazują Annie numer Łukasza. Chłopak mówi, że po zobaczeniu nagrania jako jedyny próbował odnaleźć Ninę i zawiadomił policję. Słyszał też plotki, że spotykała się ze starszym mężczyzną, choć przed śmiercią usunęła wiadomości. Dziennikarze sugerują, że była galerianką, i wypytują Annę o jej życie, dopóki mama Niny ich nie przepędza. Łukasz zauważa, że w szkicowniku Nina narysowała miejsce samobójstwa. Zabiera Annę do lasu i pokazuje jej miejsce, w którym przyjaciółka odebrała sobie życie. Anna przytula się do pnia, a później budzi się w szpitalu z zapaleniem płuc. Po wyzdrowieniu postanawia zmienić swoje życie. Dyrektorka liceum plastycznego zgadza się na jej przeniesienie pod warunkiem nadrobienia przedmiotów artystycznych. Anna kupuje materiały, rysuje i maluje, początkowo tworząc portrety Niny oraz własne. W sierpniu wyjeżdża na obóz. Spędza czas z Majką i Staszkiem, który gra na gitarze.
Podczas gry terenowej Staszek całuje Annę. Dziewczyna opiekuje się bezdomnym psem Arim. Staszek uważa, że Anna zajmuje miejsce Niny. Po obozie komendant przekonuje matkę Anny, by pozwoliła zatrzymać psa. Ari zostaje z nimi na stałe. Anna odwiedza Staszka, lecz gdy zaczynają się całować, wraca jego ojciec i wyrzuca ją z mieszkania. Staszek jej nie broni, a później przeprasza i czeka pod blokiem z kwiatami. Później Anna ponownie się z nim spotyka. Zaprasza go do domu i planuje zbliżenie, lecz Staszek wycofuje się, a później zrywa z nią, twierdząc, że szuka poważnego związku. W liceum Anna ma zaległości i problemy z rysunkiem. Trzyma się z Majką, dyskutuje z nauczycielem teorii sztuki, Grzegorzem Cichym, i słyszy, że spotyka się on z młodszymi dziewczynami. Tymczasem Ari choruje. Weterynarz wykrywa problemy z kręgosłupem i proponuje uśpienie psa, lecz Anna próbuje go ratować. Przed szkolnym plenerem stan Ariego poprawia się, dlatego matka zachęca córkę do wyjazdu. Na plenerze Anna coraz bardziej zbliża się do Cichego. Po powrocie odkrywa, że matka pod jej nieobecność uśpiła Ariego. Oskarża ją o to, że celowo wysłała ją na plener, i przestaje się do niej odzywać. Na plaży spotyka Cichego, który opowiada o śmierci żony i pokazuje swoją przyszłą pracownię. Później zaprasza Annę do środka, rozmawia z nią o Ninie i nazywa ją Anulką. Podczas imprezy u koleżanki Anna znajduje ulotkę z numerem Cichego i dzwoni do niego. Nauczyciel zabiera ją na przyjęcie w okazałym domu. Dziewczyna pije wino i otrzymuje domniemany preparat na zmęczenie. Gospodarze pokazują jej szczeniaki, a gdy zostaje sama z Cichym, nauczyciel ją całuje i dochodzi między nimi do zbliżenia.
Anna traci przytomność. Rano odczuwa ból i nie pamięta, czy Cichy użył prezerwatywy. Mężczyźni pokazują jej nagranie zbliżenia z nauczycielem, na którym nie widać ich twarzy. Szantażują ją ujawnieniem filmu i każą przychodzić na kolejne spotkania. Dziewczyna wraca do domu, niczego nie mówi matce i uświadamia sobie, że została zgwałcona. Kiedy otrzymuje kolejne wezwanie, idzie do domu ukrytego wśród drzew. Adam podaje jej wino i prowadzi do łazienki. Anna odnajduje kolekcję płyt z nagraniami, wśród których widzi płytę podpisaną imieniem Niny. Zabiera materiały i ucieka przez okno w bieliźnie oraz koszulce. Pomocy udziela jej Łukasz. Następnego dnia wspólnie oglądają nagranie Niny i uznają, że przyjaciółkę spotkało to samo, a film był powodem jej samobójstwa. Anna opowiada Łukaszowi o gwałcie, lecz nie chce zgłaszać sprawy. Wraca do domu, szuka sposobu odebrania sobie życia, pisze listy pożegnalne i relację ze spotkania. Potem idzie do lasu, pije alkohol i zasypia w śniegu. Odnajduje ją i ratuje Łukasz.
Policja zatrzymuje mężczyzn zajmujących się stręczycielstwem nieletnich, w tym Cichego. Matka nazywa Annę bohaterką i pomaga jej wrócić do życia. Wspiera ją także Łukasz. Anna wraca do szkoły i spotyka się z psychologiem. W gazecie czyta wywiad z Karoliną, inną ofiarą Cichego, której historia przypomina jej własne przeżycia. Anna farbuje włosy na rudo, maluje na koszulkach hasła przeciw przemocy i publikuje je w internecie. Znajomi je kupują, Łukasz pomaga w sprzedaży, a matka daje Annie pieniądze. W dniu osiemnastych urodzin Anny, który jest też dniem urodzin Niny, matka zabiera ją do schroniska. Anna adoptuje sześcioletnią suczkę rasy barbet i nadaje jej imię Euforia. Łukasz przynosi tort i materiały plastyczne. Podczas wizyty u weterynarza wychodzi na jaw, że matka do końca próbowała ratować Ariego. Kobiety szczerze rozmawiają, a matka przyznaje, że kochała psa i czuje się samotna. Anna podejmuje wolontariat w schronisku i poznaje Maćka, któremu się podoba. Anna zalicza wszystkie przedmioty, spaceruje z Euforią i otrzymuje zaproszenie na feministyczną galę. Cichy zostaje skazany na pięć lat więzienia, ponieważ uznano, że wymaga leczenia psychiatrycznego. Anna czeka na rozmowę z Maćkiem, ale nie chce jej przyspieszać.
Narratorka filmuje las i myśli o tym, że będzie to dowód, iż się starała i chciała naprawić to, co popsuła. Jej kalosze zapadają się w śnieg. Stara się ustabilizować obraz kamery, by inni nie pomyśleli, że czuła się niepewnie. Chce zachować w pamięci matki obraz siebie takiej, jaką mogłaby być, gdyby nie pewne wydarzenia. Na ramieniu narratorki kołysze się sznur. Dociera do drzewa i filmuje swoją twarz. Mówi Ninie, że zaraz będzie po wszystkim.
Bohaterki razem wchodzą do zimnej wody w jeziorze. Potem narratorka budzi się sama w swoim łóżku. Okazuje się, że jezioro było snem lub wizją.
Narratorka wspomina, że Niny nie ma już od dziewięciu dni. Sama wędruje plażami Trójmiasta, jest chora i ma gorączkę. Jej matka sądzi, że narratorka jest w szkole. Narratorka opowiada o tym, że Nina nagrała swoją śmierć i opublikowała nagranie na swoim koncie w mediach społecznościowych. Anna wspomina nagranie i spacer Niny przez las. Jest zła na swoją najlepszą przyjaciółkę, która była dla niej niczym bliźniaczka.
Matka szarpie Annę za rękę i ją pogania. Idą na pierwszy dzień szkoły. Docierają na rozpoczęcie roku szkolnego, podczas którego Anna spotyka dziewczynkę bardzo do niej podobną. Potem Anna wraz z matką trafia do klasy, gdzie nie udaje jej się już złapać spojrzenia Niny. Następnego dnia Anna wstaje wcześnie, gdyż spieszy jej się do szkoły. Tego dnia jej ojciec jest trzeźwy i nie musi jechać do biura. W klasie Anna czeka na Ninę, która zjawia się i od razu siada w ławce obok niej.
W klasie Anna słyszy szepty na swój temat, gdyż jest uczennicą, która znała dziewczynę, która popełniła samobójstwo. Czuje się, jakby w klasie nie znała nikogo. Na przerwie ucieka ze szkoły, idzie przed siebie i nie jest w stanie się zatrzymać. Na dworze jest zimno, a morze jest zamarznięte. Anna opowiada Ninie o jej pogrzebie, na który przyszło wiele osób. Anna martwi się, że na pogrzebie nic nie poczuła. Wspomina także śmierć ojca. Wszyscy na pogrzebie zastanawiali się, dlaczego Nina to zrobiła. Anna uważa, że w tamtym lesie Nina nawet przez chwilę o niej nie myślała.
Nina pokazuje Annie rysunek swojej matki na reniferze, który dziewczynka przygotowuje do laurki z okazji świąt. Dziewczynki rozmawiają o prezentach, które przynosi Mikołaj. Nina odgaduje, że to rodzice kupują prezenty, co doprowadza Annę do łez. Zaczyna jednak wtedy rozumieć, że życie jest inne, niż jej się wydaje, i że na świecie jest wiele problemów, z którymi zmagają się ludzie.
Anna znowu ma dziwne sny, a od śmierci Niny minęło już trzynaście dni. Zastanawia się, czy Nina rozważała, w jaki sposób Anna dowie się o jej śmierci. Anna chciała wcześniej złożyć jej życzenia urodzinowe i nagrała się na pocztę głosową. Wtedy jednak jej przyjaciółka już nie żyła. Matka Anny uznała, że nie będzie psuć córce wyjazdu na obóz, zatem nie powiedziała jej od razu o śmierci Niny. Podczas wizyty w McDonaldzie na zimowisku Anna wreszcie uzyskała dostęp do internetu i w ten sposób dowiedziała się o śmierci przyjaciółki.
Tego dnia Anna i Nina kończą osiem lat. Tata Anny zabiera dziewczynki do wesołego miasteczka, a rodzice Niny organizują dla niej przyjęcie urodzinowe. W wesołym miasteczku dziewczynki świetnie się bawią, a potem idą na strzelnicę, gdzie ojciec Anny wygrywa maskotkę i daje ją Ninie. Ojciec nie ma jednak pieniędzy na dalsze strzały, więc wszyscy wracają do domu. Nina dostaje potem jeszcze inne prezenty, ale Anna otrzymuje tylko nowy piórnik, ponieważ stary się zepsuł. Anna wspomina, że Nina zawsze miała wszystkiego więcej, a jej rzeczy były lepsze.
Anna czuje, że nadchodzi wiosna. Wie, że musi wrócić do normalnego życia i przestać wagarować. Wspomina, jak Ninę zachwycało nadejście wiosny. Nie wie, dlaczego koleżanka odebrała sobie życie. Anna idzie pewnego razu do szkoły Niny, gdzie rozmawia z uczennicami z jej klasy. Próbuje się od nich dowiedzieć, co działo się z jej przyjaciółką, ale dziewczęta nic nie wiedzą. Mówią jedynie, że Nina wydawała się trochę dziwna. Anna wspomina, że również chciała chodzić do tej szkoły, ale się nie dostała, a jednej z dziewczyn wyrywa się uwaga, że w ich klasie zwolniło się teraz jedno miejsce.
Dziewczynki bawią się żelkami. Rozmawiają o tym, jak dorośli uprawiają seks, i udają, że się całują. Anna dochodzi do wniosku, że śmierć Niny zatruła wszystkie jej ulubione miejsca.
Matka rozmawia z Anną o wagarowaniu. Uważa, że Nina postąpiła głupio, podczas gdy ona sama codziennie widzi ludzi, którzy mają prawdziwe problemy. Matka uważa też, że córka za bardzo przeżywa tę sytuację. Kobieta nie przeżywała również śmierci swojego męża. Anna wspomina nieudane małżeństwo swoich rodziców i to, że matka nieustannie na wszystko narzeka. Dziewczyna chce zacząć zarabiać i uciec z domu, by nie czuć się nieustannie jak ciężar. Matka uważa, że dzięki pracy można uwolnić się od smutku. W czasie małżeństwa nieustannie naśmiewała się też z męża. Anna wspomina, jak ojciec Niny wyprowadził się do swojej kochanki. Mówi też matce, że chce zmienić szkołę.
Nina zwierza się przyjaciółce, że przyłapała ojca z kochanką, panią Zet. Dziewczynki siedzą w kościele. Nina wyznaje przyjaciółce, że nie wierzy w Boga. Anna sądzi, że dzięki temu Nina nie popełniła grzechu, odbierając sobie życie.
Anna nie idzie jeszcze do drugiej szkoły, aby się przepisać, gdyż czuje się słaba i rozbita. Schudła, a w głowie wciąż odtwarza nagranie ze śmierci Niny. Przyjaciółka wydaje się na nim dość pogodna. Anna zastanawia się, skąd Nina wiedziała, jak zawiązać sznur, oraz dlaczego nie zostawiła listu pożegnalnego, skoro zawsze wysyłała wszystkim pocztówki.
Dziewczynki w czerwcu spędzają czas z mamą Niny. Bawią się na plaży i wysyłają stamtąd listy w butelkach. Anna wciąż nie może uwierzyć w brak listu pożegnalnego Niny.
Mama Niny dzwoni do Anny. Anna myśli o tym, że Nina zawsze była lepsza od niej. Matka Niny prosi Annę, by do niej przyszła, ponieważ ma coś dla niej.
Anna wspomina głupoty, które robiły z Niną. Przymierzają w sklepach niepasujące ubrania. Wiele razy wspólnie się uczyły i odrabiały lekcje. Anna boi się wejść do pokoju Niny.
Mama Niny przyjmuje Annę w swoim mieszkaniu, a potem daje dziewczynie szkicownik swojej córki. Proponuje, że Anna może wziąć sobie ubrania i inne bibeloty Niny. Dziewczyna wchodzi do pokoju przyjaciółki i zabiera albumy ze sztuką. W domu ogląda szkice przyjaciółki i myśli o jej talencie. Na rysunkach pojawiają się postacie Pierrota.
Anna dowiaduje się, że Pierrot to postać z commedia dell’arte – naiwny romantyk. Anna chce dowiedzieć się, co to oznacza. Zastanawia się, kogo jeszcze może o to zapytać. Pisze do znajomych znalezionych na koncie Niny. Myśli o swojej trudnej sytuacji w szkole.
Annie odpisują Karolina i Mila i umawiają się z nią na spotkanie. Anna zastanawia się, czy pójść w miejsce samobójstwa Niny. Idzie tam i spędza trzy godziny, ale niczego nie znajduje.
Anna i Nina idą sprawdzić, czy dostały się do liceum. Okazuje się, że przyjęto tylko Ninę. Dziewczyna pociesza przyjaciółkę. Chce nawet pójść do innego liceum razem z Anną. Nikt nie rezygnuje z miejsca w szkole plastycznej, zatem Anna się do niej nie dostaje. Przyjaciółki zaczynają się ze sobą mijać. Starają się jednak wciąż utrzymywać kontakt i rozmawiają o chłopakach.
Anna idzie z koleżankami Niny na frytki i zaczyna płakać. Wypytuje dziewczyny o Ninę, ale one nie wiedzą nic więcej. Wspominają, że o wszystko pytała je już policja. Policjanci pytali również Annę. Dziewczyna dostaje od koleżanek numer do Łukasza.
Rodzice Anny wyjeżdżają, a Nina u niej nocuje. Dziewczęta piją piwo, które ojciec Anny zostawił w lodówce. Następnie całują się i zbliżają się do siebie. Później nie rozmawiają ze sobą o tym, ponieważ uważają, że nie są homoseksualne.
Anna umawia się na spotkanie z Łukaszem. Wie, że chłopakowi nie podobają się dziewczyny. Łukasz zaczyna rozmowę od chwalenia Niny. Jako jedyny szukał jej po zobaczeniu nagrania z lasu. Zgłosił też sprawę policji. Rozmawiają o tym, co kierowało Niną. Łukasz mówi, że według plotek Nina spotykała się z kimś starszym. Nina usunęła jednak wszystkie wiadomości. Okazuje się, że dziennikarze sugerują, iż Nina była galerianką. Łukasz odkrywa, że w szkicowniku Nina narysowała miejsce, w którym odebrała sobie życie.
Do Anny przychodzą dziennikarze. Wypytują ją o problemy Niny. Anna wspomina rodziców Niny i ich problemy. Dziennikarka chce wiedzieć, czy Nina spotykała się ze starszymi mężczyznami. Interweniuje mama Niny i przepędza dziennikarzy. Anna myśli o tym, że Łukasz zabierze ją na miejsce samobójstwa Niny. Idzie też sama do galerii sztuki i wspomina wspólne wyprawy z Niną. Następnego dnia Łukasz przyjeżdża po Annę. Jadą razem do lasu, a chłopak opowiada jej, jak szukał tam Niny. Zastanawiają się, dlaczego przyjaciółka filmowała zdarzenie. Docierają pod właściwe drzewo. Łukasz pokazuje Annie, w jaki sposób Nina odebrała sobie życie, a Anna przytula się do pnia. Później budzi się w szpitalu z zapaleniem płuc. Matka Anny nie chce więcej słyszeć o Ninie.
Anna zdrowieje i bierze się za siebie. Przez całą wiosnę pozostaje w dziwnym stanie i nie kontaktuje się z innymi. W czerwcu zaczyna przywiązywać większą wagę do swojego wyglądu. Idzie do liceum plastycznego, by porozmawiać z dyrektorką o przeniesieniu do szkoły, a ta obiecuje, że sprawdzi tę możliwość. Później kobieta informuje Annę, że teoretycznie istnieje taka możliwość, ponieważ chciałaby jej pomóc ze względu na okoliczności. Anna musi nadrobić zaległości z przedmiotów artystycznych i ustalić szczegóły z nauczycielami.
Anna w sierpniu ma jechać na obóz, a w lipcu chce rysować i malować. Zaopatruje się w podręczniki i materiały, a także wspomina talent Niny do rysowania ołówkiem. Na początku Anna maluje portrety Niny oraz własne.
Następnego dnia ma rozpocząć się obóz, którego Anna nie może się doczekać. Wieczorem jedzie pociągiem, a Majka pyta Annę, czy czuje się już lepiej. Anna zaczyna opowiadać o swoich przeżyciach. Wspomina o spacerach i wagarach.
Początkowo obóz okazuje się ciężką pracą, a Anka stara się spędzać czas ze Staszkiem, który jej się podoba. Staszek gra na gitarze i komplementuje głos Anny. Chłopak obiecuje, że nauczy ją grać na instrumencie. Na obozie Anna czuje się szczęśliwa. Staszek oprowadza ją po okolicy. Nadchodzi burza, obozowicze uciekają, a Natalia skręca kostkę podczas gry terenowej. Podczas postoju Staszek całuje Annę.
Przy namiotach kręci się pies. Anna zaczyna się nim opiekować, ponieważ nigdy nie miała psa. Staszek zachowuje się z tego powodu dziwnie. Anna jest szczęśliwa, spędza czas ze Staszkiem i mówi mu o zmianie szkoły. Staszek uważa za dziwne to, że Anna zajmuje miejsce Niny. Przypomina też, że obecnie chodzą razem do jednej szkoły.
Komendant obozu proponuje, że zawiezie Annę wraz z psem do Sopotu. Dziewczyna musi powiedzieć o tym matce, która reaguje złością. Oznajmia, że w Sopocie oddadzą zwierzę do schroniska. Komendant idzie porozmawiać z matką Anny i namawia ją do zatrzymania Ariego. W domu Anna kłóci się z mamą i zarzuca jej, że nie ma nikogo. Kobieta zgadza się przyjąć psa na próbę. Ari zostaje na zawsze.
Staszek wciąż jest zły z powodu zmiany szkoły. Mimo to zaprasza Annę do siebie. Staszek pokazuje mieszkanie i puszcza muzykę, a potem nastolatkowie zaczynają się całować. Podczas ich zbliżenia do mieszkania wraca ojciec chłopaka i wyrzuca Annę. W domu matka Anny ma pretensje o spacery z psem. Anna jest smutna, że Staszek jej nie obronił. Chłopak wysyła jej tylko SMS-a z przeprosinami. Anna nie odpisuje, a Staszek zaczyna zasypywać ją wiadomościami.
Następnego dnia Staszek czeka pod blokiem z kwiatami. Wciąż próbuje przepraszać. Na twarzy ma siniaki. Anna nie umie mu jednak wybaczyć i znowu płacze.
Zaczyna się rok szkolny w nowej szkole. Anna się denerwuje. Okazuje się, że lekcje są dłuższe niż w zwykłym liceum. Wychowawczyni uprzedza Annę, że musi ciężko pracować, i daje jej listę prac do zaliczenia.
Anna nie chce mieć nic wspólnego ze Staszkiem. Potem jednak odkrywa, że jego nieobecność sprawia jej ból. Znów się spotykają i leżą razem na plaży. Anna zaprasza go do siebie, ponieważ jej mama za kilka dni wyjeżdża.
Anna trzyma się w szkole z Majką. Idzie na teorię sztuki, na której wdaje się w dyskusję z nauczycielem. Staszek przychodzi do niej wieczorem, a Anna przygotowuje kolację. Zbliżają się do siebie, lecz Staszek przerywa zbliżenie, które według niego jest zbyt dokładnie zaplanowane. Zniechęca go widok prezerwatyw.
Anna cierpi, a mama wraca do domu. Mama staje się podejrzliwa, ponieważ mieszkanie jest bardzo czyste.
Anna zaczyna trochę narzekać na szkołę. Nie znosi malowania martwej natury. Jedna z nauczycielek mówi jej, że nie ma pojęcia o bryle. Anna próbuje nie myśleć o Staszku.
W szkole Anna poznaje plotki, że Grzegorz Cichy, nauczyciel teorii sztuki, lubi umawiać się z młodszymi dziewczynami. Anna znów jest aktywna na jego zajęciach.
Anna czuje się głupia z powodu mężczyzn. Ma zaległe prace w szkole, a jej pies jest osowiały. Anna wspomina moment, w którym Nina zdawała się dziwnie zachowywać. Anna zaczyna palić papierosy.
Staszek pisze do Anny i prosi o spotkanie. Okazuje się, że chce się rozstać z Anną i pożegnać. Mówi jej, że szuka czegoś poważnego, a Anna jest na niego wściekła.
Ari jest chory i nie może wstać. Anna wraz z matką zabiera psa do weterynarza, a badanie rentgenowskie wykazuje problemy z kręgosłupem.
W szkole Annę czeka plener. Weterynarz sugeruje uśpienie Ariego, co popiera matka Anny. Nauczycielka ostrzega Annę, że musi oddać zaległe prace, ponieważ w przeciwnym razie może zostać usunięta ze szkoły.
Anna opiekuje się psem i maluje martwą naturę. Matka sugeruje, że córka powinna zrezygnować z pleneru na rzecz opieki nad Arim. Anna rozmyśla o surowym charakterze swojej matki.
W pociągu Anna widzi Staszka. Chłopak wita się z nią, a ona zastanawia się, dlaczego widok byłego chłopaka aż tak ją porusza.
W szkole odbywają się zajęcia z modelem. Jest on młody i przystojny, a Anna czuje, że robi na niej wrażenie. Wychowawczyni przypomina o opłacie za plener, a mama zachęca ją do wyjazdu, ponieważ Ari czuje się lepiej.
Uczniowie podczas pleneru mieszkają w domkach. Anna doskonale bawi się z koleżankami z klasy.
W trakcie pleneru odbywają się zajęcia z Cichym. Dziewczęta spacerują po lesie i mija je Cichy na rowerze. Udziela Annie wskazówek dotyczących malowania pejzażu. Ich relacja zaczyna się zacieśniać.
Następnego dnia Anna jest niewyspana, ponieważ nie zasnęła z powodu emocji związanych z Cichym. Wybiera też temat swojego obrazu. Cichy podchodzi do niej, kiedy dziewczyna maluje.
Uczniowie organizują wystawę plenerową. Anna cieszy się z udziału w niej.
Anna wraca do domu i odkrywa, że podczas jej nieobecności matka uśpiła Ariego, ponieważ jego stan miał się pogorszyć. Anna uważa, że matka kazała jej jechać, żeby pozbyć się psa. Przestaje się do niej odzywać.
Anna cierpi i idzie na spacer po plaży. Spotyka tam Cichego, a ten opowiada jej o śmierci żony. Anna mówi mu o stracie psa. Rozmawiają też o sztuce. Cichy pokazuje jej budynek, który chce przerobić na pracownię artystyczną.
W nocy Anna znowu ma dziwne, surrealistyczne sny. Matka ponownie próbuje porozmawiać z córką o psie. Proponuje nawet przygarnięcie kolejnego zwierzęcia, ale Anna protestuje.
Annie śni się Ari. Idzie z matką na grób ojca z okazji Wszystkich Świętych. Obok grobu Anna ustawia kamień, który symbolizuje grób Ariego. W domu Anna myśli o tym, że nie ma już nikogo.
W piątek Anna idzie na teorię sztuki. Cichy chce pokazać jej, co zrobił w swojej pracowni. Na innej lekcji Anna zacina się tanim, tępym dłutem. Myśli o tym, że brakuje jej pieniędzy.
Anna idzie do pracowni Cichego. Ten pyta dziewczynę, jakiej muzyki słucha. Cichy pyta uczennicę, dlaczego jest taka przygnębiona. Zaczynają rozmawiać o Ninie. Cichy nazywa uczennicę Anulką.
Nauczycielka rozlicza Annę z zaległych prac. Wypomina jej popełnione błędy i próbuje ją czegoś nauczyć. Anna ma poprawić wszystkie dwadzieścia rysunków do następnego poniedziałku.
Znów nadchodzi piątek i zajęcia z Cichym. Koleżanka zaprasza Annę na imprezę po lekcjach. Anna ogląda u niej obrazy namalowane przez jej mamę. Pije wino, a uczniowie plotkują o nauczycielach, w tym o Cichym. W kieszeni znajduje ulotkę, na której Cichy zanotował swój numer telefonu, i dzwoni do niego. Nauczyciel mówi, że chciał zaprosić ją na przyjęcie.
Anna wychodzi z imprezy, żeby spotkać się z Cichym. Nauczyciel zabiera ją do okazałego budynku. Gospodarz pokazuje swoją kolekcję sztuki. Dziewczyna znów pije wino i jest pijana. Gospodarz podaje jej jakiś preparat na zmęczenie. Anna zaczyna czuć, że ma mnóstwo energii. Mężczyźni pokazują jej szczeniaki i proponują, że podarują jej jednego z nich. Anna zostaje sama z Cichym, który zaczyna ją całować. Uprawiają seks. Anna traci przytomność.
Anna budzi się z kacem i bólem głowy. Nie pamięta, czy nauczyciel użył prezerwatywy. Czuje pieczenie w kroczu i wychodzi z pokoju. Cichy dziwnie się do niej odnosi i nie pozwala jej zadzwonić. Włącza jej film.
Na ekranie telewizora pojawia się Anna z psami. Okazuje się, że mężczyźni nagrali jej zbliżenie z Cichym. Szantażują ją ujawnieniem filmu i każą przychodzić na imprezy raz w miesiącu. Cichy przypomina, że na filmie nie widać twarzy mężczyzn. Anna wraca do domu i nic nie mówi matce.
Anna płacze i zastanawia się, co zrobić. Matka jest podejrzliwa, ponieważ widzi, że córka źle się czuje.
Anna nie wierzy w to, co ją spotkało. Poprawia rysunki, które nauczycielka chwali w poniedziałek w szkole. Przygotowuje też prezentację o Fridzie Kahlo. Czuje się coraz gorzej i idzie do pielęgniarki.
Anna boi się telefonu i wezwania na kolejne spotkanie z mężczyznami. Uświadamia sobie, że została zgwałcona. W piątek idzie na lekcję do Cichego, a potem dostaje wiadomość z miejscem spotkania.
Anna idzie na imprezę, a dom stojący wśród drzew wydaje się jej znajomy. Tam Adam daje jej wino i prowadzi ją do łazienki. W jednym z pomieszczeń znajduje kolekcję płyt z nagraniami i widzi płytę z imieniem Niny. Zabiera płyty i próbuje uciec. W majtkach i koszulce wydostaje się przez okno, a następnie spotyka nieznajomą kobietę. Dociera do Łukasza, który jej pomaga.
Następnego dnia Anna budzi się u Łukasza. Odtwarza płytę podpisaną „Nina” i widzi twarz przyjaciółki. Razem z Łukaszem dochodzą do wniosku, że to z tego powodu Nina popełniła samobójstwo. Anna zwierza się Łukaszowi z tego, co ją spotkało. Chłopak chce iść na policję.
Anna postanawia, że nie chce, by ktokolwiek się o tym dowiedział. Myśli o pójściu na policję i wraca do domu. Anna myśli o samobójstwie i szuka sposobu odebrania sobie życia. Pisze listy pożegnalne i spisuje relację ze spotkania, podczas którego została zgwałcona. Pisze też do matki.
Anna wychodzi z domu i spotyka mamę Łukasza. Potem idzie do lasu i pije tam alkohol. Pada śnieg, a Annę ogarnia senność. Wszystko pochłania ciemność.
W gazecie pojawia się informacja o zatrzymaniu mężczyzn, którzy zajmowali się stręczycielstwem nieletnich. Wspomniana zostaje tam także Nina. Grzegorz Cichy zostaje zatrzymany.
Anna cały czas odpoczywa. Okazuje się, że w lesie uratował ją Łukasz.
Anna zastanawia się, w jaki sposób Cichy uwiódł Ninę. Matka każe Annie wreszcie wstać z łóżka i się ubrać. Anna idzie z matką do jej pracy. Wydaje jej się, że wszyscy na nią patrzą. Po raz pierwszy widzi swoją matkę tak zadowoloną.
Anna mówi matce, że nie może wrócić do szkoły. Matka uważa, że jej córka jest bohaterką. Anna rozmawia też z Łukaszem o tym, jak się czuje. Chłopak opowiada, jak w dzieciństwie opiekował się młodszym bratem, na którego przewróciła się meblościanka. Łukasz wspiera Annę.
Anna nie śpi w nocy i myśli o różnych sprawach. Rano postanawia, że pójdzie do szkoły. Znajomi z klasy witają ją i są zadowoleni z jej powrotu. Anna każdego dnia stara się radzić sobie z sytuacją i chodzi na lekcje. Rozmawia z psychologiem.
W gazecie ukazuje się obszerny artykuł o stręczycielach i pokrzywdzonych dziewczynach. Okazuje się, że wywiadu udzieliła inna ofiara Cichego, Karolina. Jej historia przypomina to, co spotkało Annę. Pojawia się też notka na temat Cichego i jego życiorysu.
Anna ma sen po lekturze wiersza o samobójstwie. Następnego dnia farbuje włosy na rudo. Maluje na koszulkach hasła przeciwko przemocy. Publikuje też na ten temat post w internecie. Znajomi chcą kupować jej koszulki.
Anna zaczyna malować koszulki dla znajomych. Reklamuje swoje dzieła na Facebooku. Łukasz pomaga jej prowadzić działalność. Odkrywa to matka Anny. Popiera protest córki przeciwko przemocy i daje jej pieniądze.
Mama przypomina Annie o jej urodzinach. Jest to również dzień urodzin Niny. Mają to być osiemnaste urodziny Anny. Mama proponuje przesunięcie uroczystości o jeden dzień. Zabiera Annę do schroniska, by wybrała dla siebie psa. Znajdują tam psa rzadkiej rasy barbet. Euforia ma około sześciu lat, ale Anna postanawia zaadoptować właśnie ją. Pracownik schroniska pomaga dopełnić formalności i radzi, jak opiekować się zwierzęciem. Przyjeżdża Łukasz i poznaje Euforię. Przynosi ze sobą własnoręcznie upieczony tort i materiały plastyczne.
Mama i Anna idą z psem do weterynarza i trafiają na mężczyznę, który proponował uśpienie Ariego. Okazuje się, że mama naprawdę ratowała Ariego do ostatniej chwili. Mama i Anna po wyjściu z gabinetu szczerze ze sobą rozmawiają. Mama wyznaje, że bardzo kochała psa i jest samotna. Rozmawiają też o Łukaszu i jego orientacji.
Chłopak ze schroniska przychodzi sprawdzić, jak ma się Euforia w nowym domu. Przychodzi Łukasz i przygląda się Maćkowi ze schroniska. Anna decyduje się na wolontariat w schronisku. Okazuje się, że Maciek sądził, iż Łukasz jest chłopakiem Anny, ponieważ dziewczyna mu się spodobała, ale Łukasz wszystko mu wyjaśnił.
Anna zalicza w szkole wszystkie przedmioty. Chodzi na spacery z Euforią. Zapada też wyrok w sprawie Cichego, który ma stracić wolność zaledwie na pięć lat. Okazuje się bowiem, że wymaga leczenia psychiatrycznego. Anna dostaje zaproszenie na feministyczną galę. Czeka na to, co Maciek ma jej do powiedzenia, ale nie spieszy się z tą rozmową.
Aktualizacja: 2026-07-27 14:22:18.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.