Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Brawo @Berenika97 ! Tutaj jest tyle wrażliwości i świetnych metafor, że aż dech zapiera. 

Bardzo mi się podoba fraza ze ślimakami, których muszle są podobne do latarń — to perełka. Podoba mi sie też jak sprytnie przez trzy pierwsze strofy prowadziłaś z czytelnikiem grę prowadząc go w zupełnie inne rejestry, aż tu nagle... akwarium i cały jego przepiękny świat, a w nim przejrzyście czysta woda do której ma się ochotę wejść i zostać rybką, już nawet nie złotą;) Bardzo klimatyczny wiersz, a rymy nadają mu wyjątkowości i baśniowości. Pozdrawiam.

Opublikowano

zacząłem czytać już metafory

prowadzą śmiało w świat wyobraźni

mnożą podteksty myśli zbyt skore

a tu akwarium ach niech to diabli

 

bo napisane jest całkiem zgrabnie

rymy dobrane takie jak lubię

serducho za to zaraz zostawię

by w komentarze następne uciec

:)))

Opublikowano

@Berenika97Bereniko, bardzo dużo pracy włożyłaś w ten wiersz i Mój zachwyt jest bliski oczarowania - przez wiele lat miałam akwarium, bardzo duże z panoramiczną szybą, taką wypukłą jak ma samochód. Moi goście chyba bardziej przychodzi posiedzieć przy nim niż ze mną. 
Twój wiersz pisałaś równiutko, 10 -tką, ze średniówką po 5 - brawo! 

Wiesz, tylko taka drobna myśl mi przyszła — w paru miejscach masz rymy bardzo bliskie (typu drogi–trwogi). To oczywiście działa, ale gdybyś kiedyś miała ochotę się pobawić, to spróbuj poszukać mniej oczywistych  potrafią dodać wierszowi jeszcze więcej świeżości.

 

Ściskam :)
 

Opublikowano

 

@Poet Ka Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam:) 

@tetu

 

Bardzo dziękuję!  Pięknie rozwinęłaś komentarz. Pewna znajoma ma akwarium "artystyczne" :), zinspirowało mnie ono. A że lubiłam czytać baśnie - więc tak to sobie połączyłam.  

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@andrew

 

Bardzo dziękuję!  

Księżniczką nie chcę być -  mam już swoje królestwo i  sto litrów szczęścia. :)

Serdecznie pozdrawiam. :))

@Lenore Grey

 

Bardzo dziękuję!  

Jestem pewna, że Twoje baśniowe wersy odegrały tu ważną rolę. :)))

Nabrałam odwagi do tej tematyki. :))

Serdecznie pozdrawiam. 

@Annna2

 

Bardzo dziękuję! 

Jak jestem w lesie - to zawsze mam wrażenie, że to miejsce jest "czarodziejskie". :) 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

 

Dziękuję pięknie za miłe słowa,

za to serducho, co cieszy szczerze!

Choć się w akwarium puenta dziś chowa,

to w moc wyobraźni wciąż mocno wierzę.

@Christine

 

Bardzo dziękuję! 

Cieszę się, że puenta zaskoczyła - o to właśnie chodziło! Akwarium długo udawało baśń i najwyraźniej mu się udało. :)) 

 

Serdecznie dziękuję! :))

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję!  Co do akwarium - u mojej znajomej dokładnie jest tak samo, ja sama lubię się przed nim "zawiesić" i zaraz w głowie pojawiają się "opowieści dziwnej treści". :))) 

 

Masz rację, trochę mi to zabarało czasu, często już się poddawałam. I tak naprawdę, na początku walczyłam z każdym rymem gramatycznym. A potem przestałam już  je nawet zauważać - masz rację - teraz dostrzegam.  Wezmę to do serca. :)   Serdecznie pozdrawiam. :) 

@.KOBIETA. @Kuba Maryszczak @Simon Tracy @aniat.  

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)))

Opublikowano (edytowane)

@Berenika97 Bereniko, jak to pięknie, że się nie obrażasz. 
Między tym co się lubi, a ramami czyli tym czego oczekuje się od poezji rymowanej obecnie,  jest jednak odległość - bo dwie zupełnie inne rzeczy. 
A ja Ciebie tutaj bardzo chwalę, bo widzę ogromny progres

i

masz moje 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Edytowane przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Jako zodiakalne ryba lubię wodne habitaty, więc jestem oczarowany akwariami i Twoim magicznym wierszem o wodnym świecie, cóż, że malutkim. Z cyklu moich off topów, w Nagiej Broni porucznik Drabin wrzuca do akwarium zegarek i próbuje go wyciągnąć, a wyciąga przyczepionego do palca kraba i ta jego mina:). Pewnie widziałaś. Pozdrowionka niedzielne. . 

Opublikowano

@Berenika97

 

 

mikroświat zamknięty w szklanych ścianach   to dowód na to że nieskończonosc nie potrzebuje ogromnych przestrzeni lecz jedynie czułego spojrzenia.

 

 

super  "twist” - sprowadzić magię do wymiaru domowego akwarium!!!!

 

cudowność.

 

 

Opublikowano

@iwonaroma

 

Bardzo dziękuję! 

Ja wprawdzie nie mam akwarium, ale ma je moja dobra znajoma - też często mu się przyglądam  - to jak mikrokosmos. :)

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@viola arvensis

 

Bardzo dziękuję!

Twoje komentarze są cudnie wspierające. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! 

"Ryby" przy akwarium - to chyba przeznaczenie zodiakalne. :))  A scena z Nagiej Broni - klasyk, krab wiedział, co robi. Ryby z tego akwarium na szczęście nie mają takich ambicji.

Gorące pozdrowienia! :)

@Migrena

 

Bardzo dziękuję! 

 

Twój komentarz jest piękniejszy niż mój wiersz - "nieskończoność nie potrzebuje ogromnych przestrzeni, lecz jedynie czułego spojrzenia" -  to przepiękne!

 

Serdecznie pozdrawiam. :)

@Stukacz @Andrzej_Wojnowski  

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • MÓJ SZLOCH NAJ!


      Kochać cię to nie był trud
      Nie trzeba było silić się zbyt
      Kochać cię to nie był znój
      Ja piąłem się do twych ud
      A jemu zbyt szybko opadł mit 
      Och, mój ból, ból cud


      Wzięli cię na posterunek
      Nie pytałem, dlaczego, jak
      Nie wołałaś na ratunek
      Nie myślałem dlaczego tak
      Miał cię przez chwilę na wznak
      Och, mój o mój męki szlak


      Wszyscy chłopcy machają
      Próbujesz im w oko wpaść
      Wszyscy chłopcy wołają
      Chcesz czułą chwilę skraść
      Miał cię na liście "Na zaś"
      Och, mój deszczowy płaszcz?


      Kochać cię łatwo przyszło mi
      Lekko też odeszło w dal
      Kochając, byliśmy ciężcy, źli
      Serca były harde od dni
      Mieliśmy się przez parę chwil
      Och, mój ból, twardy jak stal

       


      (Opuszczanie zielonych rękawów)
      WRZESIEŃ, WRZESIEŃ, I CIĄGLE WRZESIEŃ


      Wojna w klęskę zmieniła się
      Traktat jest spisany krwią
      Lecz nie wpadłem im do rąk:
      Przekroczyłem linie swe


      Bardzo chcieli złapać mnie
      Lecz im zbiegłem i jak zbieg
      Żyję tu, w dzielnicy złej,
      Pod przykrywką szpieg


      Musiałem iść, całkiem sam
      I życie porzucić swe
      W szafie zbiór szkieletów mam,
      Lecz nigdy nie znajdziesz gdzie


      Snuję życia wątek, a w nim
      Tam fakt, a tu mit
      Kiedyś miałem imię lecz
      Nieważne to, poszło precz


      Nieważne to
      Nieważne co
      Ponieśliśmy zwycięstwo
      A akt spisano krwią
      Nie wpadłem do ich rąk
      Chodzę po linie Być


      Jest prawda, co ma żyć
      I ta, co ginie w mrok
      Nie wiem, w którą mam iść
      Lecz nieważne to


      Bo twój triumf miał
      Tak miażdżącą moc,
      Że niektórzy z nas
      Myślą, jak zachować choć


      Strzęp kronik o tym, jak
      Odbywamy marny byt swój;
      Beret, znoszony płaszcz
      Łyżkę nóż i stół


      Igrzyska i chleb
      W które gladiator gra
      Kamień, który rzeźbiarz tnie
      Pieśni ku chwale, niech trwa..


      Nasze prawo to wciąż
      Pokój, rozumie, że
      Chociaż strzela mąż
      Żona kule nosi mu


      I wszystko to w duszy mej
      Wyrazy, co obrazem są
      Słodkiej obojętności tej
      (Są tacy, co miłością ją zwą)


      Jej wysokości czczonej w krąg
      Niektórzy mówią na nią Los
      Lecz mieliśmy nazwy, co
      Ciut bardziej intymne są


      Nazwy te co wchodzą w głąb
      I tak prawdziwe są,
      Że dla mnie są krwią
      A dla cieby jak proch


      Nie potrzeba nam
      By uchowały się
      Jest prawda, co żywa jest
      Prawda, co żyje w nas...
      I ta, co umiera bez dram


      Nieważne, z kim
      Nieważne, czym
      Żyję życiem tym
      Które zostawiłem im


      Zabić wciąż jest wrogiem mi,
      I Nienawiść obcą też,
      Chciałem nauczyć się kochać je,
      Lecz całkiem nie wyszło mi


      Raz chciałeś mnie oddać im
      Lecz to nie dziwi mnie -
      Stajesz wciąż po stronie tych,
      Którymi gardzi serce twe


      Twoje serce było o tu
      Tu gdzie rój much masz
      To jest kuweta Twych ust
      A to twoja miska kłamstw


      Dobrze służysz im, wiem
      Lecz nie dziwi mnie to
      Oni to twoja krew
      A Ty - ich z kości kość


      Nieważne, gdzie
      Nieważne, że
      Serwujecie historii bieg
      W pasztecie faktów i kłamstw
      Do was należy świat
      Więc to nieważne i tak


      Nieważny klan
      Nieważny świat
      Żyję pełnią mych lat
      I pełnią każdego dnia
      Przez przestrzeń i czas
      Nie dam ich rozdzielić wam


      Moja kobieta sprzyja mi
      Me dzieci pójdą za mną w noc
      Ich groby bezpieczne są 

      Od horroru takich jak wy
      Od upiorów snów złych


      W głębiach pocałunków ich
      Korzeń mocno wbity mam
      Żyję wciąż pełnią dni
      Które zostawiłem wam


      Zostawiłem igrzyska o chleb
      W których nasz żołnierz grał
      Kamień, który grabarz tnie
      Piosenki, pisane na chwał..


      Lewo ponad prawem, zabawa trwa
      Pokój to wojna, wojna cały czas
      Chociaż strzelam ja
      Kule robi Diabeł w was


      Bo ważne, z kim
      Ważne Iść
      Żyć całym życiem swym
      I nie oddać go za nic
      Ani Berlin, ani Rzym, ani Krym


      Jak ty, co z Zabić zrobiłeś fach
      Chciałem go uczynić kompanem mym
      I nienawiść też, lecz tak chciał traf
      Że całkiem nie wyszło mi


      Raz przedstawiłeś mnie im
      Próbowałeś, bo wiem, że -
      Stajesz wciąż po stronie tych,
      Którymi gardzę.


      Je t'aime,
      L. Cohen


      PACTUS DIABOLICUS


      Znam cud przemienienia w wino wody stągw
      I obrócenia go w wodę znów, więc daj,
      Bym, zasiadłszy do twej uczty w tę noc,
      Wreszcie dostąpił Lucy in the Sky


      Stwórz pakt, gdzie będę mógł złożyć podpis swój
      Jestem wściekły i zmęczony wciąż
      Więc ześlij taki pakt, ten traktat, co na zawsze już
      Zwiąże kochanie me z miłością twą


      Pękł nowy wiek, więc ulica tańcem gra -
      Duszę zaprzedaliśmy, lecz jesteśmy wolni już
      Tylko jedno z nas było naprawdę - ja
      Tak mi przykro, lecz to nie ty, to Twój duch


      Nie powiedziałem słowa, odkąd odeszłaś w dal,
      Którego kłamca by nie powstydził się
      Nie mogę uwierzyć, że idą zakłócenia fal
      Byłaś mą ziemią, mym "przy zdrowych zmysłach jest"
      Byłaś Dedalem moich lat


      Pola wołają - pękł nowy wiek!
      Duszę zaprzedaliśmy, lecz jesteśmy wolni już
      Tylko jedno z nas było naprawdę - ja
      Ty to nie ty, tylko Twój duch


      Tylko jedno z nas było prawdziwe - to byłem ja


      Mówią, że, grzechotnik gorzko żałował za swój grzech
      Zrzucił łuski, by znaleźć, że w środku wciąż wąż jest...
      Ale narodzić się na nowo to w obskurność wejść
      Jad przenika samą ciała treść


      Stwórz pakt, gdzie będę mógł wreszcie złożyć podpis swój
      Jestem ciągle wściekły i zmęczony każdym dniem
      Więc ześlij taki pakt, ten traktat, co na zawsze już
      Przywiąże mnie do miłości Twej 


      Jestem zły i cały czas zmęczony
      Chciałbym, by był traktat albo pakt
      Między tym co ocalono
      Z naszej miłości, z wpisem do akt

      ───

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...