tetu

Bardzo dobry wiersz, bardzo!

Chwała Powstańcom!

tyle z tych przyjemności co kot nachlapał rozlane mleko trzeba zlizać do spodu inaczej ciepło uleci przez nieszczelne okno nie czekaj — mruczanki są przereklamowane a noc wchodzi w konstelację rysia o piątej nad ranem ostrzę pazury bądź mężczyzną albo chociaż udawaj że wiesz gdzie kończy się łóżko a zaczyna polowanie wiersz traktować z przymrużeniem oka;)

Są momenty, plus tytuł, które skojarzyły mi się z powieścią Umberto Eco "Imię róży" Pozdrawiam.

Bardzo dwuznaczny ten pociąg:) Fajna miniaturka. Pozdrawiam.

Waldku, takie podglądactwo jest nawet wskazane. Napawaj się tymi obrazkami do woli — są piękne. Ładny, ciepły wiersz. W przedostatnim wersie wkradła Ci się niezamierzona spacja — tego. Miłego dnia.

Coś o tym wiem @Charismafilos, coś wiem:) Ta wyliczankowość plus klamra oddają klimat bezradności i nie tylko. Zastanawiam się, dlaczego 12 ości? co wiąże się z liczbą 12? -12 Apostołów - 12 pokoleń Izraela - miesiące i zodiak - zegar ( mam na mysli tradycyjna tarczę — 12 głównych godzin) ale co ciekawe i zastanawiające, to to,że w mitologii to ład boski - 12 bogów olimpijskich — główny panteon ale to tylko tak gwoli rozmyślania, a skłoniła mnie do tego ta belka w oku;) Pozdrówka.

Przeszywający wiersz! Wywołał sporo emocji — wzruszył. Dziękuję.

Bardzo Wam Wszystkim dziękuję za tyle ciepłych słów pod wierszem — za obecność, refleksje, za poświęcony czas. Pozdrawiam.

Ładny, plastyczny wiersz. Pozdrówka.

Bardzo fajnie płynie. Czytało się. Ładny! Pozdrawiam.

Bardzo, ale to bardzo dobry wiersz! Sprawnie napisany i dobrze poprowadzony. Lubuję się w kosmicznych przestrzeniach, tym niemniej super było tutaj trafić. Wiersz ma nie tylko sporo powietrza, ale też subtelną lirykę. Bardzo na tak! Pozdrawiam.

Moim zdaniem to głęboki tekst. Jest nad czym pomyśleć. To, co stało się z bohaterami tego wiersza, to czysta chęć bycia blisko drugiego człowieka, ot zwyczajnie, bez oceniania, kim się jest i co się robi. Każde spotkanie zostawia w nas jakiś ślad. Ująłeś w tych kilku wersach coś niezwykle intymnego i uniwersalnego zarazem. Pozdrówka.

Bardzo fajny ze świetną puentą! Pozdrawiam.

odrzucam po tobie święte prawdy puste słowa i ciepłe dłonie dopiero gdy zmarzniesz do szpiku i nikt nie przyjdzie ogrzać cię kłamstwem zrozumiesz że człowiek nie zaczyna się od lustra a od pękniętej pięty soli na koszuli — strachu z posmakiem octu bez wszystkich masek o cudzych oczach poczujesz właściwy ciężar i zrodzi się cisza z której znowu będzie można ulepić człowieka

Pięknie Wam wszystkim dziękuję za czytanie i komentarze.

@Migrena dziękuję za wgląd i słowo. Cieszę się, że się podoba. Oto jest pytanie;) Jeśli pytasz o tego na kartonach, to nie, ale jeśli kojarzy się z zającem , co wcale mnie nie dziwi, to też dobrze;)

Bardzo dobry, refleksyjny wiersz! Wszystko , każde słowo, każda emocja bardzo wyważone i przemyślane. Serdeczności.

Bardzo dobry, bardzo mocny, bardzo ważny! Szacunek! Pozdrówka.

O tak! Czytam tu pewien rodzaj zapętlenia. Ładnie.

Znaczeń co niemiara:) Ciekawe co się jeszcze przyczai? O! I czajka się przyczaiła:) Dzięki @Sylwester_Lasota za słowo i przeczytanie. Pozdrawiam.

Subtelnie i lirycznie. Podoba mi się minimalizm. Pozdrawiam.

Ładne i pojemne. Też ładne i też pojemne:) Bardzo ładne,nastrojowe. Ogólnie klimatyczny wiersz, choć ja bym go przycięła;) Ale to ja:) Pozdrawiam.

Dokładnie:) Czają się, czają;)

budzik toaleta kawa robota — nie zając gdzie masz zająca? sąsiadka na górze ogarnia polowanie zaczyna się o siódmej wychodzę stukam obcasami płoszę zwierza (kulił się w kącie korytarza — na kartonach) królik nie zając — myślę sąsiadki zaglądają przez judasze dzieci tej z góry zbiegając po dwa stopnie potrącają mnie w bramie co mi zrobisz jak mnie złapiesz? i wyścig rozchodzi się po włościach