tetu

@leo dziękuję.

I. Powidoki Cierpkie owoce tarniny, od których drętwiał język, wciąż pęcznieją w tym samym słońcu. Pod stopami kruszy się łupkowa cisza, zanim zginie w wysokim nurcie rzeki. W kielichach dzikiej róży zbiera się światło — uważne i chłodne jak spojrzenie; nie potrzebuję już pytać o drogę. Mogłabym wejść w ten sam cień raz jeszcze. II. Reasumpcja Nie uciekam przed tutejszym wiatrem. Wystarczy ten jeden, kładący trawę zawsze w tę samą stronę. Znów dotykam chropowatej kory, przyjmuję każdy zmierzch, który gasi we mnie niepokój. Gdyby czas był kołem weszłabym w nie boso pewna, że niczego już nie pominę.

No właśnie — odwagi! :D

Dokładnie:) Wiersz budowlany zdudowany na fundamentach miłości:) Pozdrawiam.

jest tylko trwanie — bez jutra, bez wczoraj, aż do momentu, gdy czyjeś imię, jak kamień w wodę zburzy gładką taflę niebytu.

naga prawda przed sądem stała w akcie miłości z dumy pękała :) Pozdrówka.

A to mi się z boczkami skojarzyło:) Ale jak danie syte i smakowite, to niech sobie w boczki idzie. Kto tam będzie kalorie liczył;) Fajny.

Bardzo obrazowy z przewrotnym tytułem:) Podoba się. Pozdrawiam.

Pięknie Wam Wszystkim dziękuję. Każda aktywność, każde słowo jest dla mnie niezwykle cenne. Pozdrawiam serdecznie.

I. Szorstkość noc ma szorstkie dłonie drażni skórę jak nieogolony policzek albo zbyt szczera prawda nie szukaj światła w ciemności łatwiej poukładać nas od nowa II. Pomiędzy lampka wina niedopałek w popielniczce i my bezpieczni między jednym a drugim banałem nie kończ ten szept wystarczy za most za powroty i brak pytań III. Duszność powietrze w pokoju gęstnieje lepi się do firanek jak dym i wczorajsze wino pachniesz zmęczeniem które nie daje zasnąć nie otwieraj okna pozwól nam jeszcze chwilę nie mieć drogi powrotnej

I też fajnie, ale mnie bardziej pasuje moja opcja, bo pulsujący błękit oprócz głębi — ocean, niebo, to także duchowość, a fakt, że pulsuje dodaje życia. Ale symbolizuje też natchnienie, więc potok zdań ciekawy. W ogóle ciekawy komentarz. Dziękuję Ci za odniesienia.

@Andrzej P. Zajączkowski i bardzo dobrze, efekt się liczy, nie kolor:)

Kto późno przychodzi... Powiem tylko tyle, żeś Pan nieźle w tym kotle zamieszał:) Farby łgarza — Ług farbiarza. Niezła zabawa słowem, ale i droga którą prowadzisz. Pozdrówka.

Ty to jednak Viola potrafisz:D Zastanawiam się jak czytać tę kosę? metaforycznie, czy nie?... ale skoro jest siano i trawa? Może ja już nic nie powiem:) W każdym bądź razie obrazowo.

Zaskoczyłaś. Pozytywnie. Ciekawe i fajne. Pozdrawiam.

@Berenika97 @Na liniach czasu @iwonaroma pięknie Wam dziewczyny dziękuję za czytanie i refleksje. @Rafael Marius @nazwa własna @Leszek Piotr Laskowski dziękuję.

@hollow man Serce wytrzyma niejedno, a peel zapewne wie co robi wchodząc tam, gdzie się pot po... leje :D

@Andrzej P. Zajączkowski i jak? Śniło się? Jestem ciekawa:) Sny potrafią być realistyczne:)

@Waldemar_Talar_Talar moim mottem jest cytat z Anny Kamieńskiej : "Poezja jest dla mnie tylko sposobem dojrzewania. Dlatego nie wstydzę się nawet słabszych wierszy. Są etapami, dochodzeniem, samookreślaniem" — i tego życzę Tobie Waldku, tak trzymaj!

@Charismafilos Nieuspokojenie to wysoka cena za widzenie więcej, ale skoro już jest – dobrze, że znajduje słowa. Przyjmuję wstążkę:) Dziękuję za ten literacki podarunek.

@aff @Berenika97 dzięki serdeczne dziewczyny. Zawsze miło Was gościc i czytać takie fachowe recenzje;)

@Poet Ka każda interpretacja jest dla mnie zawsze barodzo wartościowa. Dziękuję za Twoją i za to że zajrzałaś. @Charismafilos to co nieuchwytne od zawsze we mnie pulsuje. ładnie to ująłeś. Dziękuję za słowo.