wierzę

[Alicja_Wysocka]

 

wierzę

 

zmówił się księżyc z latarnią

w kałuży za trzy przecznice

był w pełni nią urzeczony

bo bladła z latarń najśliczniej

 

więc podglądałam nieśmiało

razem zniknęli przed świtem

od tamtej pory też wierzę

- że

można się kochać z odbiciem

 

 

 

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Masz piękny zmysł obserwacji i potrafisz wyciągnąć magię ze zwykłej kałuży. :) 

 

A może to wcale nie była iluzja, tylko dwa światła, które w tamtej kałuży wreszcie znalazły wspólny język? 

 Przepiękny wiersz.

[Marek.zak1]

Uroczy wierszyk, w klimacie może Gałczyńskiego. Pozdrawiam serdecznie. 

[Konrad Koper]

@Alicja_Wysocka Odkrywczy !!

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka

urokliwy i ciepły wiersz!

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Bereniko, lubię podstawiać rzeczy - pod ludzi, dziękuję :)

[Alicja_Wysocka]

@Marek.zak1

 Mój wiersz brzmi trochę jak dziecięca wiara w magię,
a trochę jak ciche przyznanie:

- Widziałam rzeczy, które nie do końca są tym, czym się wydają - a jednak działają.

Pozdrawiam :)

[Alicja_Wysocka]

@Poet Ka  Tez cień narcystycznej gry, i iluzję, i prawdę jednocześnie.

 

 Bo są tacy, którzy potrafią zakochać się we własnym świetle odbitym gdzieś w świecie.

Nie potrzebują drugiego człowieka w pełni,
wystarczy im echo siebie. 

@Sylwester_Lasota, dziękuję :)

[Alicja_Wysocka]

@Konrad Koper  Bo wiesz,  ten wiersz jest jak ta kałuża -
każdy zobaczy tyle, ile się nad nią pochyli.