Migrena

@Poet Ka Twój wiersz to mój świat. Paul Gauguin i Claude Monet. nie da się Twoich słów od nich oderwać. czemu piszesz wiersze które ściskają za serce? impresjonizm - ty moja miłości......

@MIROSŁAW C. mam nadzieję, że benzyna nie "chrzszona" :) dziękuję:) @Christine o tak Chrissy:) właśnie tak:) niech świat zobaczy wreszcie jakich ludzi ma na "pokładzie". maj, kwiaty, wolność, Ty i dwucylindrowy, potężny Harley. zapraszam......Ty i ten wciąż piękny świat:) wszystkiego dobrego dla Ciebie:)

@Christine dziękuję za Twoje piękne komentarze. za ciepłe słowa. za obecność. wszystkiego dobrego Chrissy :)

@Berenika97 dopiero teraz odpowiadam bo ciszą chciałem uszanować przeżycia Ali. dziękuję Nika za Twoje słowa, za świetną poetycką analizę i za dobre myśli. fajnie masz z tym lasem za oknem i tymi chórami ptasimi. do tego wiosenne wonności i spokój istnienia. pozdrawiam Nika ciepło :)

@Alicja_Wysocka Alu. przykro mi bardzo. nie wiem co napisać. bądź silna. ja jestem z Tobą.

@Alicja_Wysocka to napięcie które tak świetnie czujesz to miłość platoniczna:) to echo duszy. dziękuję pięknie Alu:)

@Berenika97 mikroświat zamknięty w szklanych ścianach to dowód na to że nieskończonosc nie potrzebuje ogromnych przestrzeni lecz jedynie czułego spojrzenia. super "twist” - sprowadzić magię do wymiaru domowego akwarium!!!! cudowność.

@Alicja_Wysocka pyszna to gra Alicjo w której automat staje się ołtarzem naszych wiecznych dązeń . gdzie moneta jest ceną za złudzenie a ostatni grosz progiem między wyobraznią a surowym faktem bycia . filozofia tego wiersza dotyka sedna fenomenologii pragnienia!!! smaczna poezja.

@viola arvensis "echo dookoła" - daj Boże. ale kiedy echo radaru nie wraca? Radar Cross Section - RCS. głowica jądrowa pocisku balistycznego właśnie zakończyła misję. nuklearna zagłada. albo góry. przepaść. echo już nie wraca. ktoś mi bliski też nie wrócił. został tam na zawsze. ale u Ciebie jest echo. dookoła. jest dobrze. dziękuję sercem za dobre słowa:) potrzebne mi było Twoje dobre słowo:)

@lena2_ przeżywać życie w pięknie..... czy jest coś piękniejszego? lubię egzystencjalny hipnotyzm Twoich wierszy:)

@Poet Ka smacznego, autorko:) Twoja kulinarna semiotyka to czysta rozkosz intelektualna, podoba mi się, jak sprawnie wycinasz brzytwą ockhama tradycyjne podziały na „ " rybę” i " mięso”, zostawiając mnie z samym umami – esencją bytu, ktora nie potrzebuje paszportu ani definicji . murena (uff) w bajglu to piękny egzystencjalny absurd bo tutaj signifiant konsumuje signifie a ja - zamiast poscić - ucztuję w przestrzeni między słowem a smakiem. metaforyka 10/10. saussure pewnie domówiłby dokładkę:)))

@Waldemar_Talar_Talar cisza obserwuję pająka - super!!!!!!

@MIROSŁAW C. jest dobre poetyckie napięcie!

@Poet Ka dziękuję Ci bardzo za to, że tutaj jesteś. ta fizjologia, o której piszesz była dla mnie własnie próbą przejścia w coś, co już nie jest ciałem tylko napięciem między. ten ostatni obraz…... może rzeczywiście jest znajomy ale chyba właśnie dlatego nie daje spokoju bo wraca jak coś, co nie chce się domknąc . i dobrze, że czyta się to w wielu kierunkach bo ja sam nie do konca chcę, żeby to miało jeden, dziękuję:) @.KOBIETA. "świetlista cząsteczka" - to trochę ja:)))))) dziękuję bardzo. najmilej Cię Domi pozdrawiam:)

tuż przed dotykamy się - nie skórą za mało miejsca między nami by mogło powstać ciało za mało tężeje między nami brak miejsca gęstnieje nic imię wyżej niż głos nie daje się dotknąć chodzimy wokół narysowani i zostawieni bez końca oczy - przejście patrzymy, by stać się światłem nie ciałem otwarte w stronę, której nie ma tracę ciężar głód nie jest nasz przepływa obcy jak światło, które nie rzuca cienia dłoń stoi nie że nie może - ona wie miłość nie ma ciała dotyk zamknąłby nas jakby ktoś domknął powietrze tuż przed tuż przed końcem świata który nie chce się zdarzyć

@viola arvensis wiersze autorstwa polskiej poetki, Wioli Bogatek, są nie tylko przejmujące - one są jak poetycka marihuana. uzależniają od pierwszej strofy, wprowadzając mnie w stan emocjonalnej lewitacji, z której wcale nie chce mi się wracać na ziemię. Wiola ma ten rzadki dar "odpinania guzików w głowie ". otwiera przede mną świat o których istnieniu tylko śniłem. Twoja twórczosć to światło, którym się prószysz a ja, mam to szczęscie, by w tym blasku choć przez chwilę ogrzać serce. to magiczna podroż w głąb miraży. to tyle.

@Poet Ka a ja Ciebie przepraszam za dociekliwość

@Poet Ka a dlaczego?

@Poet Ka Twój wiersz mnie intryguje. poszukałem w nim czegoś głębszego i....... motyl to złudzenie brzask go zabija świat napiera ciężko i bez sensu zostaje szkiełko co tylko udaje znaczenie co Ty na to ?

@Alicja_Wysocka Alu. i ja bardzo się z tym co napisałaś zgadzam. tak właśnie myślałem pisząc ten wiersz. dziękuję Ci bardzo:)

@Alicja_Wysocka wiem, że to nie to samo ale ja - dzień dobry Alu:) uśmiechnij się:) i kotu mleka miseczkę poproszę :)

@Waldemar_Talar_Talar tak jest!!!! obrazowy, świetny wiersz;) najlepszego:)

@Berenika97 nic nie trwa nawet to co boli najbardziej poetycka perełka Nikuś:)

@wiedźma bardzo apetyczna pustka:) aromatyczna:)

@wiedźma a to nawet nie wiesz jak bardzo mi jest miło:) dziękuję;) @Lenore Grey o matko:) pięknie dziękuję;;) bardzo serdecznie pozdrawiam ;) @Berenika97 Nika. bo ja nie mogę się Ciebie nachwalić za głębie i styl Twoich komentarzy:) to teraz dorzucam jeszcze jeden element Twojej niezwykłości. odwaga. Ty jesteś odważna w komentarzach. bez koniunkturalizmu i bez pruderii. i za to też Cię bardzo cenię:) pani Profesor:) a w cywilu pani Doktor z karetki reanimacyjnej poetów;) bądź szczęśliwa:)