Migrena

@Berenika97 bardzo poruszająca i dojrzała reinterpretacja mitu róży zachwyt bywa ślepy na to co pod spodem a Twój wiersz z niezwykłą czułoscią odsłania prawdę o łodydze i lęku przed byciem dostrzeżonym naprawdę bez pięknej oprawy Nika to jest piękny i głęboki tekst a ja przy okazji - cytat z Antoine'a de Sant Exupery który tkwi we mnie od lat "miłosć nie polega na tym żeby wzajemnie sobie się przyglądać lecz aby patrzeć razem w tym samym kierunku"

@wiedźma bardzo dziękuję za dobre słowa pozdrawiam;) @Christine aż mi wstyd pisać banały pod Twoim komentarzem bo ja przecież tylko...... bardzo Chris dziękuję:) @Poet Ka dziękuję pięknie @Berenika97 to prawdziwa historia zapis prawie dokładny tylko gdzieniegdzie ubarwiłem dziękuję Nika pięknie

@Poet Ka napisałem tak właśnie przez literacką analogię bo mi przyszedł na pamięć tom "w stronę Swanna" i zamykający " czas odnaleziony" jest piękna literacka synergia pewno, że możesz być dumna to Twój wiersz

@Marek.zak1 no tak masz rację może właśnie niestety dzięki @Berenika97 dziękuję za głębie refleksji za myśli świetne za ciepłe słowa zachwycają mnie Twoje komentarze i to Twoje ......jakbyś wiersz pisała razem z autorem bardzo mi miło:)

@Poet Ka niezwykły zapis pamięci w którym przedmioty odzyskują własną ontologię i stają się nosnikami utraconego czasu nawet takiego jak u Marcela Prousta:) świetny

@andrew bardzo dobry wiersz pozdrawiam:)

@tetu rzadko spotyka się teksty które tak oszczędnymi środkami mowią o tak głębokiej rzeczy że czasem trzeba utracic wszystko co o sobie wiemy aby po raz pierwszy naprawdę się spotkać człowiek w Twoim wierszu nie zostaje odnaleziony w doskonałosci ale w swojej kruchości i właśnie tam odzyskuje własny kształt i to byłoby na tyle:)

@Berenika97 ....nie szukasz winnego tylko pokazujesz moment w którym nie ma już powrotu najbardziej wybrzmiała dla mnie opowiesć o nieodwracalności bo czas nie tyle odbiera ludzi sobie nawzajem ile przepisuje ich do innych historii i może właśnie na tym polega jego największa siła świetny wiersz świetna poezja świetne uchwycenie ludzkiego doswiadczenia

@violetta super

@andrew dla mnie to też są wspaniałe słowa

@violetta i bardzo potrzebny dziękuję

@Christine przepiękne i mądre Twoje słowa są jak słońce co przebija promieniami chmury są Twoje dla mnie dziękuję:)

@Christine Chris "Życie to nie teatr, ja ci na to odpowiadam; Życie to nie tylko kolorowa maskarada; Życie tym piękniejsze i ważniejsze jest; Blednie przy nim wszystko, blednie przy niej sama śmierć! Ty i ja - teatry to są dwa. To są dwa!" to wiersz Stachuru w piosenkarskiej interpretacji Jacka Różańskiego. tak mi przyszło do głowy. dziękuję i pozdrawiam

@Christine to cudowne co piszesz czuję się zaszczycony dziękuję Chris najmilsze pozdrowienia;)

@Christine kojące Twoje słowa dziękuję wszystkiego pięknego dla Ciebie:)

@Christine bardzo, bardzo dziękuję niezwykle mi miło pozdrawiam Chris:)

@Andrzej P. Zajączkowski jest w tym coś paradoksalnego człowiek zasypia żeby zapomnieć a tutaj sen tylko otwiera pamięć jeszcze szerzej bardzo przejmujące

@viola arvensis takich słów nie powstydziłby się sam Henryk Sienkiewicz dając je Krysi Drohojowskiej aby ratowała Ketlinga @Kamil Olszówka to Ty jesteś jasną gwiazdą tego portalu bardzo Ci dziękuję:) @andrew samo życie pozdrawiam dziękuję @Alicja_Wysocka Alu w innym świecie już żyć nie będziemy jest jak jest dziękuję Ci bardzo letnie pozdrowienia @Poet Ka dziękuję

@viola arvensis gdyby mnie złapali to mam jak w banku: kolonoskopię, badanie prostaty i lewatywę. od strony paszczy miałbym uczepionego gościa z wiertłem który by odgrywał scenę z "maratończyka" i wypytywał by mnie jak dustina Hofmana: "jest bezpiecznie?" i to wszystko bez przerywania snu. miałbym się z pyszna. to byłby koszmar gorszy niż agenci amerykańskiej bezpieki urządzili meksykańskim gangsterom w filmie SICARIO. na szczęście do tej pory przechodziłem tylko coroczne badania okresowe. bez dotykania inaczej byłby im potrzebny chirurg gdybym potrzebował pomocy to Ty i Twoje dwa granaty M67 - bezcenne ale na razie jest spokojnie @LessLove Less lubię Twoje komentarze są aromatyczne i soczyste często zastanawiam się nad Twoimi słowami dziękuję Ci bardzo pozdrawiam

@Poet Ka pod powierzchnią obrazów pracuje lustro zbiorowej tożsamosci dlatego finał wybrzmiewa tak długo i nie daje się zamknąć w jednej interpretacji wiersz bardzo dobry Twój styl:)

@Poet Ka dziękuję Ci bardzo:)

@Alicja_Wysocka urzekło mnie odwrócenie ról to nie poeta szuka słów lecz wraca by ocalić je przed chłodem milczenia czuła personifikacja pisanie - troska świetne Alu:) pozdrawiam Cię:)

@Berenika97 dałaś nam przejmującą próbę zmierzenia się nie tyle z cierpieniem ile z kryzysem języka którym człowiek próbuje je zrozumieć najbardziej porusza mnie, myśl że błąd przekładu może dotyczyć nie tylko słów ale całej ludzkiej potrzeby nadawania znaczeń temu co przekracza moje doświadczenie może największy dramat istnienia polega właśnie na tym że my szukamy sensu w przestrzeni gdzie odpowiedz nie przychodzi a jednak samo pytanie pozostaje aktem odwagi Twój wiersz nie daje pocieszenia lecz coś trudniejszego i bardziej wartościowego daje świadomosć że nawet w milczeniu trwa dialog między człowiekiem a tajemnicą to jest poezja wysokiej klasy pozdrawiam Nika:)

@Poet Ka "jak tak, to tak" Nowicki w "wielki szu" dzięki:)

@viola arvensis pod warstwą emocji płynie cicha refleksja o tym, jak miłość potrafi jednocześnie ocalać i odbierać wolność piękna poezja zamiast komentarza wiersz Louisa Aragona nie znam tytułu napisał go dla swojej żony Elsy "co wiesz o spraw zwyczajnej nocy? dni to słońca są w przebraniu o czym róze śnią po nocy? wszystkie ognie dym pochłania w głębi czekałem cię pokojow u zapalonych lamp mieszkania kroki nie dzwonią nam pospołu ani ramion pojednania pod oknem twym czekałem nieraz woń liści próżno oszałamia gdzie jestes o gdzie jesteś teraz? lato nie daje zmiłowania w oczekiwaniu tym istnienie to imię twe do odmawiania Boże jedynej i tak pięknej zdanej na moje narzekania serce mi zbiegło i ból znoszę jak wioślarz co się płynąc wzbrania jestem przeszyty twoim głosem cały w odmęcie wspominania co o nieszczęściu wiesz kochania?" Twój wiersz i jego jakąś nicią w mojej duszy....... jest pięknie bardzo