Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    495

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

497

3 obserwujących

Ostatnie wizyty

668 wyświetleń profilu
  1. Christine
    @Alicja_Wysocka Ależ Alicjo, nic nie tracisz. Osobiście wolę wiersze wolne, bo zawsze te rymowane wydawały mi się, jakby pisane na siłę. Pod dyktando rymów , a nie z wrażeń, przeżyć czy refleksji. Ale Twoje rymowane są lekkie, jakby rymy nie miały tu nic do rządzenia - były po prostu przypadkowo. :)
  2. Christine
    @Alicja_Wysocka Świetnie, życzę wobec tego tylko takich "napadów" i nieskończenie wiele różnorodnych wstążek na kokardy. :))))
  3. Christine
    @Simon Tracy Przeczytałam z zainteresowaniem. To bardzo dobry tekst, wciągający i dla mnie egzotyczny , ale przez to bardziej intrygujący. Pozdrawiam z uznaniem dla pióra i wyobraźni.
  4. Christine
    @Simon Tracy Galicyjski realizm w najlepszym wydaniu. I na końcu to "jutra dla nich nie ma" - brzmi jak epitafium i jednocześnie jak coś zwyczajnego. Świetny tekst!
  5. Christine
    @Alicja_Wysocka A teraz piękny i smutny,o przemocy i braku oparcia. Do refleksji. Takie wiersze są bardzo potrzebne.
  6. Christine
    @Alicja_Wysocka Cudne jest Twoje pisanie! Takie lekkie i z humorem, i z pomysłem. :))) Prawdziwa z Ciebie Poetka! Przywróciłaś mi wiarę z rymowane wiersze. :)))))
  7. Christine
    @Berenika97 Piękny,subtelny wiersz o miłości, powolnym się zbliżaniu, o zaufaniu. Romantyczny i działa na wyobraźnie. To połączenie w "jedno istnienie" to jak stworzenie człowieka, albowiem pełny człowiek to kobieta i mężczyzna razem,połączeni miłością.
  8. Christine
    @Berenika97 Bardzo poruszający wiersz, przeczytałam komentarze i wiem, że chodzi o uzależnienia. I masz rację- człowiek,walczący o siebie, walczący z nałogiem wykonuje różne rzeczy, ucieka lub się pogrąża w inny rodzaj uzależnienia. Bardzo pięknie to przedstawiłaś!
  9. Christine
    @Berenika97 Dobre! Ale jak tu znosić ciuchy, jak partner często kupuje nowe. :))) No i muszę to znosić- jego zakupoholizm i swoje ubrania. Pozdrawiam.
  10. Christine
    @Berenika97 Bardzo mi się podoba - można tu tworzyć różne odniesienia. Mnie skojarzyło się z młodą emigracją. Pozdrawiam - inspirujący tekst, jak aforyzm.
  11. Christine
    @Łukasz Jurczyk Najbardziej brutalna i okrutna historia zostawia ślady nie w kronikach ale w "piachu" i w sumieniach tych, którzy musieli w tym uczestniczyć. Pozdrawiam i będę czekać na następny fragment - niezwykły poemat! Król chciał usłyszeć skargę, by poczuć się bogiem. Dostał tylko chrzęst piachu.
  12. Christine
    @Łukasz Jurczyk Wiersz jest wstrząsającym zapisem tego, jak wojna "rozrywa" ludzką psychikę. To opowieść o klęsce człowieka jako istoty etycznej. Bardzo przejmujący! Ale przecież piszesz o podbojach - więc raczej każdy fragment taki będzie. Świetny, refleksyjny - jak każdy fragment.
  13. Christine
    @Łukasz Jurczyk Narrator obsługuje katapultę, ale tytuł sugeruje, że chodzi o coś więcej niż rzemiosło oblężnicze - o psychologię człowieka wypełnionego przemocą. To centrum etyczne całego wiersza. Rozkaz jest niepełny, więc narrator wypełnia go własną, zbrodniczą decyzją. Naprawdę świetny poemat!
  14. Christine
    @Berenika97 Śliczne, delikatne. Pewnie tak co miesiąc?
  15. Christine
    @Berenika97 W punkt!!!! To ja mam na co dzień! Masakra! :))))
×
×
  • Dodaj nową pozycję...