Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    552

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Christine

  1. Christine
    @Alicja_Wysocka Alicjo - to nie tylko piękny wiersz, ale ma bardzo mądre przesłanie. Nie kupuje się dobrami materialnymi uczuć czy przychylności kobiety. Nie zawłaszcza się jej komfortem, spokojem. Super!
  2. Christine
    @Alicja_Wysocka Ach jakie smakowite ciasteczko! Z kremem i pożądaniem... nowych wierszy. :) Cudny!
  3. Christine
    @Alicja_Wysocka Dużo osób miesza literki i im wychodzą zakalce. Twoje mieszanie prowadzi do przepysznych, pulchnych ciasteczek :) Więc mieszaj i przyprawiaj. :) A my będziemy smakować i się rozkoszować Twoimi wypiekami. :)
  4. Christine
    @Simon Tracy Jestem pod ogromnym wrażeniem! To naprawdę wyśmienity tekst! Zastanawiam się tylko, dlaczego jest taki tytuł - bezpośrednio nawiązujący do Poe. Czy na pewno to dobry pomysł?
  5. Christine
    @Simon Tracy Ależ mi się to podoba! Lepsze niż Poe!
  6. Christine
    @Alicja_Wysocka Śliczny Alicjo - jesteś prawdziwą Poetką! Niby fraszka, a jak rozczula.:)
  7. Christine
    @Berenika97 Świetny tekst, z niepokojącym klimatem. Przypomina dobre , psychologiczne scince - fiction (w stylu Czarnego Lustra), z tą różnicą , że niedługo może to się okazać prawdą. Komputer (AI) jest niepokojący bo nie działa jak klasyczny wróg - wszystko robi subtelnie, uprzejmie. Czy to jest główne przesłanie?
  8. Christine
    @Berenika97 Podoba mi się ten miejski,wrogi klimat. Próg jest jak granica, po przekroczeniu której można być sobą. Świetny wiersz!
  9. Christine
    @Berenika97 Świetny! Bardzo obrazowy - od razu poprowadził mnie tam, gdzie kobiety stają się matkami. :)
  10. Christine
    @Migrena Podoba mi się ten kontrast między "miękką naturą" a "twardą"strukturą. :) Uśmiałam się , na szczęście nie mam ogródka. A może szkoda, że go nie mam.:)
  11. Christine
    @Migrena Ależ piękny jest wiersz, niesamowite metafory,intymny, subtelny! Już dawno niczego tak zmysłowego nie czytałam. Jestem pod wrażeniem! :)
  12. Christine
    @Migrena Czuję zapach starej tapicerki oraz smak porażki o poranku. Zamknąłeś w tych wersach całą traumę posiadania samochodu ze złośliwym demonem pod maską. Rewelacja!
  13. Christine
    @Migrena Mroczne zakończenie - kobieta staje się"tasiemcem w jego jelitach" , zaczyna wyjadać go od środka. To nie jest jednak optymistyczny happy end. To raczej wizja wspólnego gnicia. Tekst super! :)
  14. Christine
    @Migrena Muszę się przyznać, że czytałam ten tekst wcześniej. Spotkałam się z koleżanką, która narzekała na swojego męża - a wiedziałam , że coś zabawnego już napisałeś. Przeczytałam jej - myślałam, że "umrze ze śmiechu" - wołała "cały on"! Świetny, teraz już i terapeutyczny tekst! :)))
  15. Christine
    @Łukasz Jurczyk Mamy tu brud, samotność i ironię losu. Agrianin , który całe życie uczył się gardzić słabością, kończy jako ktoś, kto oddałby wszystko za najmniejszy gest troski. Góry nie znają miękkich serc, tylko jeden rozkaz: trwaj. Reszta to milczenie.
  16. Christine
    @Łukasz Jurczyk Świetnie i oryginalnie o bitwie . Rydwany milkną w czerwonym kurzu. Został tylko strach i krew.
  17. Christine
    @Łukasz Jurczyk To niezwykłe emocjonalny zapis chwili przed "burzą". Przejmujący jest tragizm ojca i żołnierza. Pięknie to ukazałeś.
  18. Christine
    @Łukasz Jurczyk Świetnie uchwyciłeś kontrast między monumentalnością perskiej armii a samotnością jednostki. Poruszający jest koniec - w obliczu śmierci liczą się tylko najprostsze doświadczenia. Dla niego jesteśmy całością. Na końcu nie ma już mozaiki. To tylko słońce i pył.
  19. Christine
    @Simon Tracy Bardzo lubię Bułhakowa. Twój bohater jest bardzo intrygujący - Żerebcow nie waha się ani chwili przy podpisaniu - jest po prostu zmęczony sowieckim terrorem. Z ciekawością przeczytam ciąg dalszy.:) Pozdrawiam.
  20. Christine
    @Simon Tracy Smutna, ale piękna żegluga przez meandry depresji i poczucia niedopasowania. Świetne przejście od "tchórza"do "nawigatora" własnego nieszczęścia. Niezwykły klimat! Świetny tekst!
  21. Christine
    @Migrena zostają po tym takie wiersze jak ślad wilgoci na blacie który znika zanim zdążysz sprawdzić czy to twój "pod spodem zostanie coś otwartego" tak,właśnie to czytałam i wiedziałam że to o mnie też! To, co napisałeś uważam, że jest uniwersalne!
  22. Christine
    @Berenika97 Bardzo ładnie pokazana bezsenność i problem z procesem twórczym jednocześnie. Jedyny pozytyw - to ten kosz, który otrzymał wnętrze i nie jest już pusty w środku - ta puenta jest świetna. Pozdrawiam. :)
  23. Christine
    @Berenika97 Świetne! Świat dziecka - mądry i nieskomplikowany!
  24. Christine
    @Berenika97 Świetnie się czyta - rymowany! Zaskoczyłaś mnie, chociaż już czytałam te wiersze z mitologii słowiańskiej. Ale ten jest uroczy - i ma niespodziewaną puentę. :) Super!
  25. Christine
    @Berenika97 Bardzo nastrojowy! Ciekawie można go interpretować - ja za ten szkic biorę pomysł na kwiecień, który nie mógł być zrealizowany. Był za zimny by rozwinęły się pąki.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...