Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    482

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Christine

  1. Christine
    @Berenika97 Śliczne, delikatne. Pewnie tak co miesiąc?
  2. Christine
    @Berenika97 W punkt!!!! To ja mam na co dzień! Masakra! :))))
  3. Christine
    @Berenika97 Śliczny! A ile możliwości ma! :))) Też skojarzyłam sobie z pewną relacją!
  4. Christine
    @Simon Tracy Niezwykły tekst - jak to u Ciebie! Czuć tu kurz drogi, ciężar lat i człowieka, który przestał udawać, że mu zależy. Dialog z pastorem - świetny! To naprawdę kawał bardzo dobrej prozy poetyckiej!
  5. Christine
    @Simon Tracy Ta przemiana na końcu to nie metafora, to wyrok. Piękne i bolesne jednocześnie. Zauroczyłam się tym tekstem.
  6. Christine
    @Simon Tracy Napisałeś, że nie masz talentu. :) To najpiękniejsze kłamstwo, jakie dziś przeczytałam.: ))))
  7. Christine
    @Łukasz Jurczyk To świetny fragment o ludziach, którzy wiedzą, że przegrają, ale ich honor i "bogowie z pyłu' nie pozwolą im uciec. Miedź lśni za morzem. Słowa za małe na strach. Twierdza z piasku runie.
  8. Christine
    @Łukasz Jurczyk Czytam piękny, cichy i mroczny epilog wojny. Przypomina, że ludzie biorący udział w tej krwawej i okrutnej kampanii nie różnili się od nas. Rano zostanie po nich tylko zimny popiół i zapach obcej wojny.
  9. Christine
    @Alicja_Wysocka Piękny i pomysłowy wiersz. Krótka była ta miłość. :( Ale chyba miłość nie nadaje się na afisz.
  10. Christine
    @Alicja_Wysocka Powiem krótko - śliczne! :)
  11. Christine
    @Alicja_Wysocka Alicjo,potrafisz rozśmieszyć i wprawić w smutek jednocześnie i to w jednym nie za długim wierszu. Czarodziejka! Ale niech żałuje chłopak - gotowa byłaś przecież stracić coś niecoś. :)))
  12. Christine
    @Simon Tracy Niektórzy szukają w świątyniach ukojenia, inni znajdują tam swoje prawdziwe oblicze. Połączenie Księżyca i Słońca w jednym imieniu sugeruje istotę kompletną. Bardzo intrygujący tekst!
  13. Christine
    @Simon Tracy Bardzo mi się podoba! Świetny jest ten moment, jak bohaterka w oknie wcina się w nudny wykład i przejmuje narrację. Prawdziwa sztuka nie czeka na pozwolenie - po prostu jest! :)
  14. Christine
    @Berenika97 Bardzo lubię Twoje wiersze, zmieniają nastrój, formę, klimat - są tak pięknie zróżnicowane. Nie są nudne. Przed chwilą przeczytałam wzruszający wiersz o pamięci historycznej a teraz zabierasz mnie w gotyckie klimaty. I to jakie! Świetny wiersz!
  15. Christine
    @Berenika97 Dobrze, że tak pięknie pamiętasz o naszej tragicznej historii. Bez patosu i tak wzruszająco. Teraz tylko takie słowa mogą trafić do młodych ludzi.
  16. Christine
    @Berenika97 Wzruszający i piękny wiersz. Pozdrawiam.
  17. Christine
    @Berenika97 Piękne zakończenie opowiadania, dziewczynka ma świetne oparcie w najbliższych, ich zrozumienie i na pewno wyrośnie na wartościowego człowieka, bez kompleksów i bez traumy z dzieciństwa. Budująca historia.
  18. Christine
    @Łukasz Jurczyk Bardzo plastycznie oddałeś zdobywanie Tyru - okrucieństwo bitwy , w której przegrywają również zdobywcy. Świetny tekst!
  19. Christine
    @Łukasz Jurczyk Piękny, poetycki fragment. Świetnie połączyłeś brud wojskowego obozowiska z najgłębszym ludzkim cierpieniem i samotnością. Zapach żywicy uleciał z dymem, został poranny chłód popiołu i ciężar monety.
  20. Christine
    @Łukasz Jurczyk Bardzo przejmujący tekst. Przedstawiasz Aleksandra nie jako wielkiego wodza, lecz jako cynika śmiejącego się z "lasu trupów" - dziś powiedzielibyśmy - ludobójcy i okrutnika. I to jest dla mnie szczere.
  21. Christine
    @Migrena Fascynują i wzruszają mnie Twoje wiersze. Ale co do komentarzy,to naprawdę masz świetne osoby wokół. Nie bardzo potrafię oddać tego, jak naprawdę poruszył mnie wiersz. Pozdrawiam.
  22. Christine
    @Migrena Cieszę się, że mogę kogoś uszczęśliwić. :))))) Pozdrawiam radośnie!
  23. Christine
    @Migrena Bardzo dziękuję! :)))
  24. Christine
    @Migrena Bardzo dziękuję za piękne słowa. :) Przyjmuję Twoje słowa jak dar najcichszy, jak oddech nocy, co w oknach się chowa. Skoro mój wiersz był szeptem wieczornym, to Twoja czułość jest echem, co go zachowa.
  25. Christine
    @Simon Tracy Twój wiersz to instrukcja tworzenia i obsługi sekty. Napisana tak dobrze, że czuję się obserwowana przez narratora. Są małe sekty i wielkie - pewnie masz na myśli tę największą. Ale to tylko moje podejrzenie. :)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...